22-02-05

POEZIE

Volgend gedicht van PAUL SNOEK (uit Dichters van Nu) is aangebracht op de gevel van het Toreken op de Vrijdagmarkt te Gent, waar het Pöeziecentrum sinds 2003 is gevestigd.
Het gedicht vormt het vertrekpunt van de Poëzieroute die dwars door het historische Gent loopt.

(gratis brochure in het Poëziecentrum.  Er kan ook met gids gewandeld worden.
tel. 09/225 22 25 - www.poëziecentrum.be
 
Schildersverdriet
 
Alle stenen, alle steden
zijn oorden van verderf en kunst.
 
Daar wonen witte kunstenaars in zwarte huizen.
Daar slapen in het zachte bed der muzen maagden,
die hun liefdesvliezen laten openspatten 's avonds
als luchtmatrassen volgepropt met beter bloed.
 
Daar sterft de kunstenaar zijn dagelijkse enge dood.
Dan parelt uit zijn rode oog een traan van terpentijn.
Dan weent hij onopvallend zachtjes in zijn ribben,
waaruit hij niet ontsnappen kan, als vingers
zwetend in een hete handschoen.
 
En omdat alles wat hij liefhad even onvolmaakt is
als alles wat hij met zijn goede wil heeft aangeraakt
aanvaardt hij droef te zijn tot het eind der tijden.
Want na het schilderen komt het grote verdriet,
dieper dan de leegte na de liefde.
PAUL SNOEK

15:11 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Gedicht van Paul Snoek Een mooi site Iris en een mooi gedicht van mijn oude vriend Paul Snoek.

Gepost door: Ton Luiting | 22-02-05

De commentaren zijn gesloten.