01-03-05

LITERATUUR

HERMANN HESSE (1877-1962), geboren te Württemberg, gelauwerd in 1946 met de Nobelprijs voor literatuur, behoort tot de schrijvers die het geluk hadden oud te worden, zodat hij de levensfasen op zijn karakteristieke manier kon ervaren en beschrijven.  Tot de mooiste  bescrhijvingen behoren zijn overpeinzingen over het ouder worden.  
"DE KUNST VAN HET OUDER WORDEN" (2001 Uitg. Aspect bv) is een leidraad waarin mens en natuur zich versmelten,  het éne niet zonder het andere kan, waarin een natuurminnend iemand vrede vindt in de kringloop van leven en dood.
Althans voor mij is dit boek als een kleine Bijbel die het dagelijkse "tot een wonder" maakt en waarin ik mijzelf voortdurend  tegenkom.
 
BOMEN  (uit "In de tuin van Hermann Hesse" - 1918)
Bomen zijn voor mij altijd de meest indringende predikers geweest.  Ik vereer ze wanneer ze als volk en familie leven, en nog méér vereer ik ze wanneer ze alleen staan.  Ze lijken op eenzame mensen.  In hun toppen ritselt de wereld, hun wortels rusten in het oneindige.  Ze streven met al hun levenskracht slechts naar één ding : ze willen hun eigen, in hen wonende wet vervullen, hun eigen gestalte opbouwen, zchzelf uitbeelden.
 
Zo ook de mens........
 

09:19 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.