16-04-05

POEZIE

't Is druilerig vandaag, 't is grijs en triestig buiten.  Al zie ik mijn terrasplanten stralen onder een regendouche, mij maakt het melancholisch en dan zoek ik mijn Natuurgoeroe, schrijver Herman Hesse, op (waarover ik hier eerder berichtte op 1/03/05).
En zie....ik verdiep me in een paar van zijn Natuurbeschrijvingen en ik voel een beetje zon mijn hart binnenstromen :
 
                                               
 
 
 
Tuin van mijn jeugd
 
Een tuin waren de jaren van mijn jeugd
Op weiden gingen zilverbronnen stromen
Sprookjesblauwe schaduwen van oude bomen
Temperden mijn boude dromenvreugd.
 
Dorstend ga ik nu op warme wegen
En mijn jeugd is een versperde plek
Rozen neigen zich over het hek
En lachen mijn gezwerf spotachtig tegen.
 
Nu van mijn koele tuin het zacht gefluister
Van de kruinen ver en almaar verder zingt
Hoor ik, wanneer ik dieper luister,
Hoe dan nu mooier nog dan eertijds klinkt.
 
Herman Hesse
(uit "De Kunst van het ouder worden - ASPEKT 2001)
 
 




15:23 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.