30-05-05

LITERATUUR

Schrijver-dichter-beeldhouwer MARK MEEKERS, tevens lid en jury-voorzitter van het Driemaandelijks  Multicultureel Tijdschrift CONCEPT (zie ook hieronder) werd onlangs, nog maar eens, bekroond met de prijs voor het beste poëtisch kortverhaal/flitsverhaal van de Universitaire Werkgroep voor Literatuur en Media (WEL).  Hij las het bekroonde verhaal "Ongehoord" voor in de Gotische Zaal van het Leuvense Stadhuis.
 
Méér over MARK MEEKERS :

(Pseudoniem voor Marcel Rademakers). Studeerde Wijsbegeerte en Letteren en doceerde geschiedenis en esthetica. Hij publiceerde chansons, gedichten, essays en kortverhalen. Zijn literair werk werd 88 maal bekroond (hij werd 32 maal laureaat in Vlaanderen en Nederland); het is niet los te zien van zijn werk als plastisch kunstenaar (internationale groepen Lumen Numen en Fusion). Hij is medestichter en voorzitter van het dichterscollectief Mengmettaal. Hij is/was redacteur van Leuvense Letters, Letters, Concept, Wel, Zefier. Hij trad o.a. op in Leuven Literair, op het Europees Poëziefestival en in Coda op TV2.

Zijn werk verscheen in nagenoeg alle Vlaamse literaire tijdschriften en werd opgenomen in meer dan honderd verzamelbundels en bloemlezingen.

Hij publiceerde de roman Asiel in Niemandsland, Ars scribendi (1992) en een elftal bundels poëzie o.a. Verrukkelijk vergankelijk (1984), Wat blijft er nog na woorden? (1985), Kleine Hartkamersuite (1986), Ongeneeslijk Feest (1988), Een schot in de zon (1990), Camille, een steenworp in de tijd (1993), Spiegelschrift (1995), Een wijze van zien, een wijze van zijn (1996, bibliofiele uitgave).

Adres: Leo Dartelaan 20, 3001 Heverlee
tel.: 016/22 63 98

Poëziekrant, W. Verhegghe
"Ik overdrijf niet als ik stel dat in ons taalgebied weinig poëzie geschreven is die even mooi en expressief het werk van een plastisch kunstenaar tot leven brengt..."

Vlaanderen
"... Op de hoogte van een staatsprijswinnaar."

Concept
"Het beste van wat mij in de loop van de laatste jaren uit het Nederlands taalgebied onder ogen kwam."

Lees een gedicht van hem



10:04 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

POEZIE

De "Eerste Prijs" van de Conceptdag 2005 (zie hieronder uitvoerig beschreven) ging naar de dichteres Diana Freys uit Dismuide voor haar :
 
                                                               Ogenblik
 
                                                                September Scandinavisch
                                                                 met vingertoppen bladgoud
                                                                 schrijft mij uit het interieur
                                                                 van het gedicht
                                                                 naar de uiterwaarden van de tijd
 
                                                                  waar eeuwig hoorbaar wordt
                                                                  in vloeibare vleugels.
                                                                  In het transparante
                                                                  dat op adem lijkt,
                                                                  het zachte van slapen.
 
                                                                  In spreken mondjesmaat gemeten,
                                                                  het ritselen van ruimte, het fluisteren.
                                                                  Woorden met dimensie van water,
                                                                  aan weemoed afgemeerde taal.
 
                                                                  En wij, latitudes van herinnering.
                                                                  Gemis kleeft  aan de huid
                                                                  als een vergeten gebaar,
                                                                  herbergzaam
 
                                                                  als ieder vers
                                                                  als ieder ogenblik
                                                                  waarin wij achterbleven.
 
                                                                  Diana Freys
 
                                                                     
 
 
 
 



09:43 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

POEZIE

Hier volgt mijn eigen CONCEPT-bijdrage omtrent "Ontkomen aan de tijd"
 
                                           Nooit eerder in mijn leven
                                           had tijd zoveel betekenis
                                           als in mijn heden,
                                           mijn hier en nu waarin
                                           de tijd zijn hoofdrol
                                           heeft teruggekregen
 
                                           Mijn onvoltooid verleden
                                           werd als een marathon
                                           door mezelf voorbij gerend,
                                           limieten en verworvenheden
                                           tikten tweebenig in monotone
                                           cadans de jaren aan elkaar 
 
                                           Zomers en winters kenden
                                           geen overgang naar
                                           lente en herfsttussendoortjes,
                                           kleurrijke natuurwijzers gaven
                                           geen besef van voorbijgaande
                                                                                               seizoenen in mijn bestaan
 
                                                                                               Nooit eerder in mijn leven
                                                                                               smeedde ik de tijdsbanden
                                                                                               van nostalgie en heden
                                                                                               met flair aan elkaar en
                                                                                               deed het tikken van de klok
                                                                                               me als herwonnen stilstaan
 
                                                                                               Iris Michiels






09:16 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-05-05

LITERATUUR-POEZIE

"ONTKOMEN AAN DE TIJD" is een thematische verzenbundel bijeengebracht door Ton Luiting en Eke Veenbrand en verscheen ter gelegenheid van de 19e Culturele Ontmoetingsdag van CONCEPT op 28 mei 2005 in het Cultureel Centrum "De Ster" in Ichtegem, in aanwezigheid van Gert Heijkoop, ambassaderaad van Nederland in Brussel, Axel Buyse, vertegenwoordiger van de Vlaamse Regering in Den Haag en Karl Bonny, burgemeester van Ichtegem.
De omslag is getooid met een prachtschildering van Hans Hogendoorn en voor de vormgeving zorgde Suzanne Gossé.
Een litho van Vlaanderens gekende beeldhouwer-tekenaar Chris Ferket, ter herinnering aan deze Culturele Dag werd uitgereikt aan alle dichters en juryleden, aanwezig op de academische zitting. 
Ook "De Roger Wastijnprijs 2005"(bronzen beeld) was van zijn hand.  
 
Andere vlaamse kunstenaars, zoals Stefaan Ponette, Jeffrie, Isabelle Stroef, Ronny Ivens, Eric De Pauw stonden in voor de respectievelijke 1e, 2e en 3e prijs, alsook voor de 1e en 2e Eervolle vermeldingen.
 
Voor de wedstrijd, uitgeschreven ter gelegenheid van de 19e Culturele Ontmoetingsdag in Ichtegem  bestond de jury uit Mark Meekers (voorzitter), Riet De Bakker, Eke Veenbrand, Helma Michielsen en Ton, Luiting.
 
Hieronder "Woord vooraf" van deze verzenbundel, door Ton Luiting, samen met wijlen Roger Wastijn, mede-oprichter van het driemaandelijks literair multicultureel tijdschrift Concept :
 
"De tijd en de seizoenen snellen vooruit.  Het leven vervliegt maar het gedicht blijft.
Voor de ene dichter is dat een zeer persoonlijke natuurervaring, voor de andere een emotionele ik-ervaring.  Maar anno nu is het mijmeren en nadenken over de tijd en de seizoenen minder romantisch dan in de vorige eeuw.  In de zojuist begonnen eeuw met dikke sneeuw in maart en een afkalvende Zuidpool als gevolg van het  broeikaseffect is de lyriek van de hedendaagse dichters veelal van een andere invalshoek.
Al deze miniatuurtjes van tijd en seizoenen binnen een bladzijde, verzameld in deze bloemlezing, geven een mooi beeld van de belevingswereld van de hedendaagse dichters. 
Deze bundel bewijst dat dit thema een onuitputtelijke inspiratiebron is."
 
Voor meer uitleg omtrent CONCEPT zie
http://users.pandora.be/eric.bucholtz/images/page/omtrent...
 
De fotogalerij van deze 19e Culturele Ontmoetingsdag dd. 28 mei 2005 is te bewonderen op
http://community.webshots.com/album/355612807oDeQUW
 
 
 
 
 
 

17:33 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-05-05

LEKTUUR

Alhoewel geen jazzkenner mag ik mezelf wel jazzliefhebber noemen.
Een vrouw die me reeds vanaf mijn jeugdjaren fascineert is de Nederlandse jazz-ikoon RITA REYS.
Per toeval ontdekte ik bij mijn wekelijkse rondgang in de stadsbibliotheek een recente biografie ; RITA REYS - LADY JAZZ (uitgeverij Thomas Rap 2004 en samengesteld door haarzelf en Bert Vuijsje).
Ik genoot intens van de muzikale kracht en de levensenergie die er vanuit ging en mijn bewondering voor die nu 80 jarige, maar nog immer zingende en swingende, Grote Dame is er alleen maar op toegenomen.
Vast van plan me binnenkort een paar CD's van haar aan te schaffen.
 
RITA REYS (1924) geldt sinds decennia als de belangrijkste Nederlandse jazz-zangeres en één der beste jazz-vocalisten van Europa.  Onder meer begeleid door haar achtereenvolgende echtgenoten, drummer Wessel Ilcken en pianist Pim Jacobs weerspiegelt zich in haar leven zestig jaar vaderlandse jazz-geschiedenis vanaf het prille begin tijdens de Tweede Wereldoorlog en haar pionierswerk als Nederlandse jazz-zangeres in Amerika (o.a. met Art Blakey).
Zij treedt nu nog altijd zeer succesvol op met jonge Nederlandse jazztalenten.
 
In dit boek vertelt RITA REYS kleurrijk en openhartig over haar jeugd, haar muzikale loopbaan van Tanger tot New York en over het veeleisende métier van jazz-zangeres.  Jazzjournalist Bert Vuijsje tekende haar verhaal op en voorzag het van historische context.
Met 16 pagina's foto's en een complete discografie.
 
Een echte must voor de liefhebbers !
 
 

17:23 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

17-05-05

POEZIE

We hebben de zon nog niet zoveel gezien en zijn toch al midden mei.
Mensen hunkeren naar die natuurlijke warmte, willen naar buiten, willen samen komen, willen keuvelen op een terras of zich laten opnemen in de natuur.
Zonnestralen, staat daar nu ook al een beperking op ?
En als ze daar is, dan ondergaat men dit als een welgekomen, bijna uitzonderlijke gast.....
 
zon
 
Ik voel haar in mijn hals
op mijn schouders blijft
ze hangen.  Algauw ga
ik door de knieën, ik voel
haar dwang tot knielen
 
Ik kus het gras dat ook
zij heeft ingepalmd, mijn
hoofd rust gewillig in haar
schoot.  Zo houdt ze me aan
de grond in bedwang
 
Pas als zij is weggegleden kan
ik weer recht gaan staan, maar
ik blijf koppig horizontaal
wachten op haar volgend onthaal
 
Iris Michiels

07:26 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-05-05

THEATER-CABARET

Zopas thuis gekomen van de première van SPAAK door onze eigenste KOMMILFOO (de broertjes Mich en Raf Walschaerts) in de Capitole te Gent.
Alweer luidop gelachen en stil genoten van deze wonderboys.
Waar halen ze het telkens weer vandaan : met eenvoudige attributen maken ze groot theater.
Met hun tegelijk beklijvende en relativerende humor uit het leven gegrepen raken ze tot in je diepste kern.
Hun poëtisch-cynische teksten balanceren tussen humor en (levens)leed maar nooit pathetisch.
In hun veelzijdigheid en professionaliteit komen ze met z'n twee tot één geheel.
Ook moeder en vader Walschaerts kwamen hun zonen feliciteren en genoten mee van een oorverdovend applaus.
Bedankt Kommilfoo voor alweer een prachtige avond !
 

23:05 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-05-05

LITERATUUR

SANDOR MARAI reken ik onder mijn favoriete schrijvers omwille van zijn visuele verteltrant, zijn bewondering voor de vrouw, zijn groot  inzicht voor zowel de sterkte als de zwakheden van de man in ’t algemeen.

Naast een intelligent schrijver-verteller is MARAI voor mij een even groot levensfilosoof die met een gedurfde eerlijkheid zowel het verschil als het gelijk tussen beide seksen subliem onder woorden brengt.

 

SANDOR MARAI werd in 1900 geboren in het Hongaarse Kassa, het tegenwoordige Slowakije.

Hij studeerde in Leipzig, Frankfurt en Berlijn.

Vanaf 1929 publiceerde hij méér dan 50 romans, verhalen, gedichten, essays en toneelstukken.

Antifascist in hart en nieren verwierp hij in de jaren 30,40 het nazisme en in de jaren 50 verzette hij zich even fel tegen het communisme, dat zijn boeken en schrijfsels vernietigde.

Dit zorgde ervoor dat hij in 1948 Hongarije verliet en naar Italië trok. Daarna vestigde hij zich in de Verenigde Staten, waar hij met zijn Joodse vrouw en hun aangenomen zoon bleef wonen.

In 1989 pleegde hij zelfmoord en kon jammer genoeg niet meer genieten van de herontdekking en de herwaardering  van zijn literair talent.

 

Hieronder bespreek ik twee van zijn succesvolste romans, nl. “Gloed” en “De gravin van Parma”.


07:27 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

LITERATUUR

“GLOED” van SANDOR MARAI is het verhaal van de vriendschap tussen twee mannen die elkaar, na 41 jaar, voor het eerst weerzien.

Van jongs af aan waren ze onafscheidelijk ondanks hun verschillende achtergrond.

Ze delen echter een geheim en tijdens die ontmoeting wordt dit langzaam voor de lezer ontrafeld.

Beide mannen zijn aan ’t eind van hun leven gekomen en beseffen dat dit hun laatste ontmoeting is.

Het gaat hier om de voornaamste levenservaringen en –vragen zoals liefde, kameraadschap, trouw, respect, waarden en normen met als middelpunt en  “de vrouw, de geliefde”.

 

“GLOED” werd voor het eerst gepubliceerd in 1942 en bleef toen verborgen voor het moderne lezerspubliek.  In 1989 werd het herontdekt en meteen kwam ook het besef dat het hier om een meesterwerk ging.

Het boek werd een enorm succes en veroverde gans Europa.

Jammer genoeg mocht SANDOR MARAI  dit late succes niet meer meemaken.

“GLOED”  is een postume bestseller en een literaire herontdekking van de bovenste plank !

Literatuurkenners vergelijken  deze Hongaarse schrijver met Thomas Mann en Gabriel Garcia Marquez.

 

Ik vind hem een meester in het vertellen en het weergeven van situaties en sferen : een visueel schrijvend talent die het hart weet te veroveren van zowel mannelijke als vrouwelijke leesfanaten.

En een levensfilosoof eerste klas !

 

GLOED  van  SANDOR MARAI : een must voor elke literatuurliefhebber en voor de boekenkast !

(Zie ook het toneelstuk “Gloed”, hier eerder besproken in de maand februari).

 

 


07:21 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-05-05

LITERATUUR

DE GRAVIN VAN PARMA , het tweede boek dat ik zopas uit heb van SANDOR MARAI gaat alweer over de diepste menselijke gevoelens :liefde, passie, trouw, maar ook verraad en vooral levensfilosofie.
 
Hier vertelt MARAI over de 8 dagen die de legendarische Giacomo Casanova na zijn vlucht uit Venetië doorbrengt in Bolzano.  Hij ontmoet twee mensen die ooit een belangrijke rol hebben gespeeld in zijn leven : de graaf van Parma en diens vrouw Francesca waarmee hij een vluchtige affaire had.
Met z'n drieën rekenen ze af met het verleden, elk op hun manier.
 
Dit verhaal zou niet van SANDOR MARAI zijn zonder alweer een boeiende meeslepende "pageturner" te zijn en bovenal met een levensfilosofie waarin ieder zich wel voor een stukje herkent, zoals o.a. volgend citaat van één van de hoofdfiguren uit deze roman :
 
"Ik klaag niet over het oud worden, niets is gevaarlijker dan zelfbeklag : de bron van alle ziekten en menselijk leed.  Wat geweest is, is geweest, het was en is er nog steeds. Het leven zelf houdt het verleden in leven.
Naarmate een mens ouder wordt, lijkt hij zich scherper bewust te worden van de wonderlijke werking van de tijd en krijgt hij gaandeweg inzicht in het juiste verloop der dingen......"
 
 
 

07:49 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

POEZIE

De eerste zwoele dagen van het jaar.  Terrasjes vullen zich met zomerse garderobes, de kleintjes bengelen met bote voetjes op vaders rug of moeders buik.
De natuur is nog gehuld in bloesems, niet voor lang meer.
Het gras draagt nu z'n felste groene kleur met botebloempjes als contrast.....de zomer staat voor de deur.
Nog even een gedicht van HERMAN HESSE opgezocht :
 
De bloesemtwijg
 
Altijd heen en weer
hunkert de bloesemtwijg in de wind
Altijd op en neer
hunkert mijn hart zoals een kind
tussen dagen, zwarte, lichte
tussen aanklampen en zwichten
 
Tot de bloesems zijn vergaan
en de twijg vol ooft komt staan
Tot het hart, de jeugd ontgroeid
dan in vrede bloeit
En bekent : niet tevergeefs en vol van lust
was het leven, een spel zonder rust.
 
Herman Hesse (uit In de tuin)
 
 
 

07:27 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |