28-09-05

FOTOGRAFIE

In het kader van het Filmfestival Gent loopt in het Caermersklooster te Gent de tentoonstelling "Zonder beeldruis"van fotograaf Luk Monsaert (°Gent,1948).
Monsaert begon in 1969 zijn professionele loopbaan bij de toenmalige BRT als assistent-cameraman.  Vanaf 1974 werkt hij als zelfstandig fotograaf en legt hij zich voornamelijk toe op theaterfotografie, zijn grootste specialiteit.
Van de theaterwereld komt hij via de musical en het ballet in de filmwereld terecht.
 
Als huisfotograaf van het Filmfestival maakte L. Monsaert de voorbije jaren prachtige foto's van de vele acteurs, actrices, regisseurs en componisten.
Hij brengt hen in beeld in hun glorie en menselijkheid, die combinatie is zijn handelsmerk.
 
Tijdens het vorige filmfestival deed hij een oproep naar al wie zich geroepen voelt zich te laten vastleggen op de gevoelige plaat, als ze er maar in het bezit van een (hun) handtas op afkwamen.  Wat ze niet wisten was dat Monsaert ze die handtas liet uitkieperen om er apart foto's van te maken (met toestemming weliswaar). 
 
Het grappige voor de bezoeker is dat men onder elk vrouwenportret ook de inhoud van hun handtas kan bekijken, wat soms een tegenovergesteld gevoel opwekt.
 
Bij deze geslaagde fotografie in het sereen kader van het prachtig Caermersklooster, met sfeervolle filmmuziek op de achtergrond is het heus niet moeilijk om "in the mood" te komen.
 
Zonder Beeldruis van Luk Monsaert, nog tot 30 oktober in het Caermersklooster - Vrouwebroersstraat 6 - Gent - GRATIS - dagelijks open van 10 tot 17u, gesloten op maandag - www.caermersklooster.be
 
 
 
 
 
 
 

15:47 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-09-05

VOLKSCULTUUR met grote V

Een niet te missen tentoonstelling voor elke Gentenaar en degenen die zich verbonden voelen : ROMAIN DECONINCK in het Huis van Alijn - Kraanlei 65 - Gent.
 
Het archief van ROMAIN DECONINCK (1915-1994), het icoon én de ziel van het Gentse volkstheater, is jarenlang liefdevol bewaard door zijn weduwe Yvonne Delcour.
 
In 2001 droeg zij de nalatenschap van Romain over aan Amsab-ISG.
Vandaag vormt het de basis van deze tentoonstelling. 
Aan de hand van unieke foto's, film- en geluidsfragmenten, manuscripten en documenten doorlopen we leven en werk van de auteur, de acteur en de regisseur.
 
Vijftig jaar lang was Romain thuis in de Minardschouwburg, omringd door zijn Beren. De Minard was zijn leven, zijn passie.
Naast zijn omvangrijk theaterwerk was Romain ook actief in de radio-, film- en televisiewereld.
Als Nonkel Miele (Peperbus), Titten (De filosoof van Hagem) of als commissaris Kolder(De Kolderbrigade) kende heel Vlaanderen hem.
Zijn gedrevenheid en werkkracht waren onbegrensd, net als zijn liefde voor het theater en voor zijn stad.
 
Niet toevallig werd ROMAIN DECONINCK  recent door de lezers van de krant De Gentenaar uitgeroepen tot "Gentenaar van de eeuw".
 
Het moet gezegd dat deze tentoonstelling uiterst verzorgd en uitgebreid is opgesteld.
Alleen jammer dat er geen CD's met de talrijke sketches en liedjes door het publiek kunnen aangekocht worden vanwege het copyright van Radio 2.
 
Deze uitzonderlijke mooie hommage aan Romain die zijn volk, terzelfdertijd deed lachen en huilen loopt nog tot eind januari 2006 in het Huis van Alijn - Kraanlei 65-Gent - zie ook www.huisvanalijn.be
 

09:37 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-09-05

POEZIE

Gent heeft er een nieuw "gevelgedicht" bij, dat kadert in de Poëzieroute.
Donderdag 15 sept. werd het gedicht "Verzet"van Remco Campert onthuld aan de gevel van het Geuzenhuis, Kantienberg 9.
 
Remco Campert (Den Haag, 28/07/1929) schrijft columns, proza en gedichten.  In 1950 richtte hij samen met Rudy Kousbroek het tijdscchrift Braak op.  Later traden Lucebert en Bert Schierbeek toe en vanuit die kerngroep ontstond dichtersclub "de Vijftigers".  Campert werd bestempeld als de meest verstaanbare "Vijftiger".
 
Volgens Campert schuilt onder de ogenschijnlijke vredelievende wereld een vijandige.  Het is een wereld waarop de mens, hoe nuchter ook, geen vat heeft.  Elke actie eist een reactie.  Bij Campert bestaat die uit een zoete woestheid, bedekt onder een laag droge humor. Wie door die laag kan kijken vindt de twijfel als kenmerk van intelligentie en een liefde voor de jeugd.
 
Die twijfel wordt prachtig verwoord in onderstaand gedicht dat gaat over een alledaags voorval op straat.  Het kind, een meisje in dit geval, torent boven de volwassene uit door haar openheid.
 
Het vertellen van het voorval is bovendien een manier om een andere levensvisie van Campert weer te geven : de mens wikt maar het toeval beschikt.
Het gedicht is ook kenmerkend voor de lievelingswereld van de dichter, de stad.  De kakafonie van de stad, die 's nachts tot kunst verwordt in de kroegen, en jazz genoemd wordt, is zijn derde grote liefde.
 
Verzet begint niet met grote woorden
maar met kleine daden
 
zoals storm met zacht geritsel in de tuin
of de kat die de kolder in z'n kop krijgt
 
zoals brede rivieren
met een kleine bron
verscholen in het woud
 
zoals een vuurzee
met dezelfde lucifer
die de sigaret aansteekt
 
zoals liefde met een blik
een aanraking iets dat je opvalt in een stem
 
jezelf een vraag stellen
daarmee begint verzet
 
en dan die vraag aan een ander stellen
 
Remco Campert

 


 

14:37 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

TENTOONSTELLING

In het socio-culturele platvorm van de Zebrastraat vindt nog tot 2 okt. de tentoonstelling "Do not use POLISH! plaats.  De Stichting Liedts-Meesen selecteerde vier Poolse kunstenaars die een opmerkelijke bijdrage leveren tot de internationale hedendaagse kunstscène : Hubert Czerepok, Ryszard Gorecki, Joanna Rajkowska en Marek Wasilewki. 
De titel "Do not use POLISH" kan op verschillende manieren geïnterpreteerd worden.  Letterlijk verwijst het zowel naar het Engelse adjectief voor de Poolse bevolking als naar schoonmaakactiviteiten als poetsen, polijsten of doen glimmen.
De ongepolijste benadering van de realiteit is bij uitstek één van de karakteristieken die de hedendaagse kunst kenmerken.
De gepresenteerde werken bestaan uit diverse media als tekeningen, schilderijen, foto's, video en ruimtelijk werk.
 
De Stichting Liedts-Meesen nam in 2002 het initiatief om het eertijds sociale woningcomplex, in de volksmond gekend als "de Cirk", aan te kopen.  Deze uitzonderlijke site werd in 1908 in de vroegere Muinkmeersen gebouwd door stadsarchitect Charles Van Rysselberghe.  Vandaag werd met alle respect voor de historische en esthetische waarde deze site gerenoveerd en voorzien van het comfort en de technologieën van de 21ste eeuw.
 
Een eerdere bespreking met het constant kunstwerk "De Vlieger" van Panamarenko, is op deze blog hieronder terug te vinden op datum van 04/09/05
Meer info :  www.zebrastraat.be
 

14:00 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-09-05

MUZIEK

 

 40 jaar Miek en Roel

Het is deze maand 40 jaar geleden dat Miek en Roel voor ‘t eerst optraden. Bar-bistro ‘t Zuiden (van Europa) wijdt een tentoonstelling aan dit talentvol koppel. Een carrière die trouwens voortduurt tot vandaag, want tijdens de voorbije Gentse Feesten heeft ook een groot deel van de jeugd de weg gevonden naar dit integer kleinkunstduo.

Het is interessant hoe foto’s, affiches en platenhoezen doorheen de tijd zijn veranderd, van de hippiejaren in de tweede helft van de jaren zestig, tot het respect dat Miek en Roel vandaag wordt betoond. En terecht.
In 1965 haalden Miek en Roel de derde prijs in de “Ontdek de ster-wedstrijd” wat meteen de start gaf voor een reeks optredens met voornamelijk Engelse en Amerikaanse folksongs. Het jaar nadien brachten ze voor ‘t eerst een Nederlandstalig lied, Zwartberg Blues, vrij naar een Dylon-song. Hun Nederlandstalige protest-song-trein was vertrokken.

In 1967 kwam hun eerste langspeelplaat “Je kan nooit weten” uit, begeleid door Roland Van Campenhout. Er volgden vele andere LP’s met sociaal-kritische pareltjes, maar de poëzie en de romantiek was nooit ver weg. Miek en Roel behoren ongetwijfeld tot de geëngageerde liedjeszangers die ze met een zachte flair vertolkten en zo op een vredelievende manier vele harten wisten te veroveren.

In hun 40 jarige carrière hebben Miek en Roel zowel LP’s, EP’s (* zie onderaan) en CD’s opgenomen waaronder hun meest recente Cafard, waarvoor ze in zee gingen met Patrick Riguelle. Onlangs deden ze nog een zeer succesvolle tournee “De Komplete Kleinkunst Kollektie Life”. En hun trein toert verder met optredens in november en december (tourdata).

De bar/bistro, met doorgaans jazzy-music op de achtergrond, leent zich perfect voor de nostalgische foto’s van Gents meest talentrijkst kleinkunstduo van weleer en… ook van nu weer!

Meer info: Eerst is er de tentoonstelling in ‘t Zuiden van Europa, Vrijdagmarkt 30, die nog loopt tot 2 oktober. (wo-do-za vanaf 15u tot 01u en vrij-zo vanaf 11u tot 01u). Op zondag 18 september is er een signeer sessie door Miek en Roel zelf.

* EP (Extended Play) een 45 toeren plaatje met een A en B kant waarop telkens 2 songs. Wie kent ze nog?


15:00 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-09-05

SOCIO-CULTUREEL

Vernieuwd woonproject DE CIRK in de Gentse Zebrastraat, zoals het er nu uitziet met een ruime ontvangstzaal voor diverse doeleinden : ontmoetings- en tentoonstellingsruimte met een prachtige, onschatbare aanwinst : DE VLIEGER VAN PANAMARENKO
 
meer zie hieronder

09:40 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

SOCIO-CULTUREEL

DE CIRK, een socio-cultureel project in de Gentse Zebrastraat.
De industriële periode in Gent werd, meer dan elders in Vlaanderen, gekenmerkt door een speculatieve proletariaatswoningbouw in de vorm van beluiken. Een begrip als ‘saneren’ werd praktisch meestal ingevuld als onbewoonbaar verklaring van panden of het slopen ervan. Vandaar een ontstellend gebrek aan nieuwe en betere arbeidershuizen. Vanaf het einde van de 19de eeuw lijkt het idee om ‘betere huisvesting’ te verschaffen, uit te gaan van het privé-initiatief. Iets meer dan honderd jaar geleden, op 20 oktober 1904, werd de NV Gentse Maatschappij der Werkerswoningen opgericht met de stad Gent en enkele weldadigheidsinstellingen als voornaamste aandeelhouders. Nog voor de Eerste Wereldoorlog zal deze instelling 241 woningen realiseren, naar plannen van de toenmalige stadsarchitect Charles Van Rysselberghe (1850-1920). Gedurende vijftien jaar zal hij zich, als één van meest actieve leden uit de beheerraad, belangeloos inzetten voor dit ideaal. 
 
De wijk van de vroegere Muinkmeersen, waar de Zebrastraat zich situeert, was het moerassige, onbebouwde gebied tussen Boven- en Oude-Schelde, tot 1796 toebehorend aan de Sint-Pietersabdij. Een eerste grondige wijziging in deze omgeving had plaats in 1837 met de aanleg van de spoorlijn Gent-Mechelen, met op het einde het Zuidstation. Het noordelijk gedeelte van de meersen tussen de spoorlijn en de Schelde werd in 1851 aangelegd als dierentuin, wat de straatnaamgeving in deze buurt verklaart. Met eclectische breeddenkendheid werden verschillende paviljoentjes met oosterse allure of geïnspireerd op middeleeuwse kastelen opgericht met een garnituur van groen en vijvertjes. De ontwerper Adolphe Pauli (1820-1895) was niet alleen leermeester van Charles Van Rysselberghe geweest aan de Gentse Academie, maar kortstondig ook diens werkgever.
 
Een nieuwe aanvang dankzij een diepgaande renovatie
 
Onder het stof herkent de Stichting Liedts-Meesen een blinkende parel en gaat na aankoop de uitdaging aan om het een boeiende nieuwe bestemming te geven. In de statuten van de Stichting Liedts-Meesen opgericht op 2 december 1999 staat te lezen : ”de stichting heeft tot doel het concept en de uitvoering van projecten en evenementen in de maatschappelijke, sociale, culturele en communicatieve sfeer, zulks in de filosofie van de rechten van de mens en de mondialisering en al hetgeen daarmee verband houdt of eraan bevorderlijk kan zijn.” De Stichting ondersteunt in het Gentse het initiatief “Habbekrats” voor kansarme jongeren.
 
Daags na de aankoop werd een internetsite www.zebrastraat.be geopend met als doel de transparantie van het project te waarborgen. Deze site wordt permanent aangevuld en ligt aan de basis van de werking in de toekomst.
De Cirk
 

Ter realisatie van het wooncomplex in de Zebrastraat kocht de NV Gentse Maatschappij der Werkerswoningen in 1906 een groot perceel grond. Omdat de prijs (17 francs/m²) voor de 4145m² grond hoog was besloot men er een sociaal wooncomplex op te bouwen dat uit meerdere verdiepingen bestond. Charles Van Rysselberghe tekende in 1907 de plannen voor een geheel van 13 huizen gelegen aan de Zebrastraat, met centraal een doorgang die uitgaf op een open binnenplein waarrond 10 grote aan elkaar gebonden gebouwen werden aangebracht. De gebouwen aan het middenplein telden 2 verdiepingen en 2 appartementen per niveau. Bij de ingang tot het binnenplein stonden 8 afzonderlijke huizen en helemaal vooraan waren 2 winkelruimtes voorzien. Met deze plannen beantwoordde Van Rysselberghe aan de moderne noden.

Een nieuwe aanvang dankzij een diepgaande renovatie
 
Onder het stof herkent de Stichting Liedts-Meesen een blinkende parel en gaat na aankoop de uitdaging aan om het een boeiende nieuwe bestemming te geven. In de statuten van de Stichting Liedts-Meesen opgericht op 2 december 1999 staat te lezen : ”de stichting heeft tot doel het concept en de uitvoering van projecten en evenementen in de maatschappelijke, sociale, culturele en communicatieve sfeer, zulks in de filosofie van de rechten van de mens en de mondialisering en al hetgeen daarmee verband houdt of eraan bevorderlijk kan zijn.” De Stichting ondersteunt in het Gentse het initiatief “Habbekrats” voor kansarme jongeren.
 

Daags na de aankoop werd een internetsite www.zebrastraat.be geopend met als doel de transparantie van het project te waarborgen. Deze site wordt permanent aangevuld en ligt aan de basis van de werking in de toekomst.

 

 


 
 

09:32 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |