16-01-06

WINTERSE POEZIE

Het is vandaag een grauwe winterdag die me bij een gedicht van Herman Hesse brengt  : (Uit "De kunst van het ouder worden".

 

Geboren in Calw, in het noorden van het Zwarte Woud, als kind van Piëtistische ouders, die o.a. missionarissen in India zijn geweest, groeide Hesse op in een beschermde en intellectuele sfeer. In het ouderlijk huis werd hij al vroeg met de wereldliteratuur bekend, dankzij de uitgebreide bibliotheek van zijn beroemde en erudiete grootvader Hermann Gundert. Hier verrichtte Hesse zijn eerste studies naar o.a. het boeddhisme. Het resultaat zou later in het boek Siddharta terug te herkennen zijn.

 

 

Gedurende zijn leven heeft hij verschillende "Hesse-golven" meegemaakt, waarvan de laatste zich in de jaren zeventig van de twintigste eeuw voordeed. In het jaar 2005 is het werk van Hesse in meer dan 60 talen vertaald en bedraagt de oplage van al zijn boeken meer dan 100 miljoen exemplaren. Nog steeds bestaat er grote belangstelling voor Hesses werk en maandelijks rollen er 30.000 Hesse-boeken van de persen van uitgeverij Suhrkamp.

 

In 1972 verfilmde Conrad Rooks Hesses boek Siddhartha. Het boek De steppenwolf werd in 1974 door de Amerikaanse regisseur Fred Haines verfilmd. Om de twee jaar wordt er in zijn geboorteplaats Calw een meerdaagse Hermann Hesse-Kolloquium gehouden, met steeds een ander thema. Zowel in zijn geboorteplaats Calw, als in Gaienhofen aan het Bodenmeer (1904-1912) en in zijn laatste woonplaats Montagnola (1919-1962) zijn Hermann Hesse-musea.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het is een grauwe winterdag,

stil en bijna zonder licht

een oude knorrepot die niet wil

dat je nog met hem praat.

 

Hij hoort stromen, de jonge rivier,

met hartstocht en bravoure,

brutaal en ijdel dunkt het hem,

die onbeheerste kracht.

 

Hij knijpt zijn ogen spottend toe

en spaart nog meer aan licht,

heel zacht vangt hij te sneeuwen aan

en trekt een sluier voor zijn gezicht.

 

Hem stoort als grijsaard in zijn droom

het schel gekrijs van meeuwen

en in de kale lijsterbessenboom

het geruzie van de merels.

 

Hem vermaakt al dat gedoe

dat zo gewichtig schijnt

en hij sneeuwt wat voor zich heen

terwijl het donker wordt.

 

Zo zal ook Herman Hesse zich hebben gevoeld......" 

 

                              

15:48 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.