29-01-06

POEZIE

Deze winterdagen roepen melancholie op en een verlangen naar prachtige, beeldende woorden en zo kom ik uit op mijn lievelingsgedicht toen ik de drie laatste jaren van mijn middelbare studies de Duitse taal leerde kennen.

Ik ben mijn lerares Duits dankbaar voor het oorstrelend gedicht

"Der Erlkönig" van Goëthe (1749-1832) dat me tot op heden door merg en been blijft bekoren. 

 

 

Wer reitet so spät durch Nacht und Wind?
Es ist der Vater mit seinem Kind; 
er hat den Knaben wohl in dem Arm, 
er faßt ihn sicher, er hält ihn warm. 

"Mein Sohn, was birgst du so bang dein Gesicht?" 
"Siehst, Vater, du den Erlkönig nicht? 
Den Erlenkönig mit Kron und Schweif?" 
"Mein Sohn, es ist ein Nebelstreif." 

"Du liebes Kind, komm, geh mit mir! 
Gar schöne Spiele spiel ich mit dir; 
manch bunte Blumen sind an dem Strand, 
meine Mutter hat manch gülden Gewand." 

"Mein Vater, mein Vater, und hörst du nicht, 
was Erlenkönig mir leise verspricht?" 
"Sei ruhig, bleibe ruhig, mein Kind; 
in dürren Blättern säuselt der Wind." 

"Willst, feiner Knabe, du mit mir gehn? 
Meine Töchter sollen dich warten schön: 
meine Töchter führen den nächtlichen Reihn 
und wiegen und tanzen und singen dich ein." 

"Mein Vater, mein Vater, und siehst du nicht dort 
Erlkönigs Töchter am düstern Ort?" 
"Mein Sohn, mein Sohn, ich seh es genau: 
es scheinen die alten Weiden so grau."- 

"Ich liebe dich, mich reizt deine schöne Gestalt, 
und bist du nicht willig, so brauch ich Gewalt." 
"Mein Vater, mein Vater, jetzt faßt er mich an! 
Erlkönig hat mir ein Leids getan!" 

Dem Vater grausts; er reitet geschwind, 
er hält in den Armen das ächzende Kind, 
erreicht den Hof mit Müh und Not; 
in seinen Armen das Kind war tot.

 

 Het gaat over een vader die met zijn zoontje voor zich op zijn paard door het bos snelt. Het zoontje heeft koorts en ziet in de mist en de struiken de Elzenkoning en zijn dochters die hem roepen. Hij ijlt dus, en aan het eind van het lied is het jongetje dood. Het nummer is door ontelbaar veel klassieke zangers uitgevoerd.

 

De "Erlkönig", oftewel de Elzenkoning, is een mythische figuur in de Duitse literatuur die zijn naam te danken heeft aan een vertaalfout. In een oud Deens lied was sprake van de elvcrkonge, dat letterlijk vertaald elfenkoning betekent. De Duitse schrijver Herder dacht dat er Erl (de boom Els) bedoeld was en vertaalde het voor zijn bundel Stimmen der Volker (1778) als Erlkönig

 

zie ook de prachtige website over Goëthe :

http://www.digischool.nl/du/literatuur/auteurs/goethe/goe...

 


 

 

12:22 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Waarom niet? Meine erste Begegnung mit diesem Gedicht. Danke schön, sehr lehrreich für mich.
Immer angenehm etwas extra zu lernen.

Gepost door: Joris | 29-01-06

Ontroerend Mijn Duits is niet meer zo goed.
Maar gelukkig nog goed genoeg om van dit mooie gedicht te genieten.
Ik voel zo de wind waaien door de elzenstruiken.

G.U.Y.

Gepost door: G.U.Y. | 29-01-06

De commentaren zijn gesloten.