31-01-06

HISTORISCH-ARCHEOLOGISCH

Archeologen hebben bij graafwerken in Greenwich (Londen) :

de resten ontdekt van de Tudorkapel.

http://www.historicroyalpalaces.org/webcode/content.asp?i...

De kapel werd door koning Hendrik VII gebouwd

 

 

en maakte oorspronkelijk deel uit van het koninklijk Tudorpaleis, de geliefde verblijfplaats van de Tudors dat echter de 17e eeuw niet overleefde. 

Hendrik VII (28 januari 145721 april 1509) was koning van Engeland (22 augustus 148521 april 1509). Hij was de stichter van de Tudor-dynastie en wordt algemeen erkend als een succesvol vorst.

 

Henry Tudor was een zoon van Edmund Tudor, halfbroer van koning Hendrik VI van Engeland. Zijn moeder was Margaret Beaufort, een afstammeling van koning Edward III. Van zijn vader erfde hij de titel Graaf van Richmond, van zijn moeder de twijfelachtige aanspraak op de troon. Hij werd geboren in Pembroke in Wales maar groeide op in ballingschap in Bretagne, waarheen hij gevlucht was voor de koningen uit het huis York.

Ook trouwde hij met Elizabeth van York, dochter en erfgename van koning Edward VI. Hiermee verenigde hij de twee huizen en versterkte hij zijn aanspraken vanwege haar afstamming.

 

Deze kapel werd ook nog door zijn opvolgers Hendrik VIII en Elisabeth I

gebruikt.

Hendrik VIII (Greenwich, 28 juni 1491Westminster, 28 januari 1547), was koning van Engeland en Ierland (1509–1547), stamde uit het Huis Tudor, en was een zoon van Hendrik VII.

Hendrik wilde Engeland tot een sterke mogendheid maken, die een vooraanstaande rol zou spelen in de Europese politiek. Hij was intelligent en geïnteresseerd in kunst en wetenschap. Hij was echter ook liefdeloos, egoïstisch en wreed. Tegenstrevers, echtgenotes of (vaak getrouwe) dienaren die hem in de weg stonden ruimde hij meedogenloos uit de weg. Door zich in verschillende oorlogen te storten putte hij de schatkist geheel uit.

 

De archeologen sluiten niet uit dat de resten van deze opgegraven Tudorkapel ook de plaats is waar Hendrik VIII met twee van zijn acht vrouwen, nl. Katherina van Aragon en Anne van Cleve, huwde.

"Binnenkort dus nog een attractie méér voor Greenwich, dat reeds veel belangstellenden trekt vanwege de plaats zijnde waaraan de tijdstandaard is afgesproken : als de zon daar op het hoogste punt staat dan is het 12u. lokale tijd, de zogezegde Greenwich Mean Time" 

 

Nota : een medeblogger http://gidsjoris.skynetblogs.be/

maakt me hier attent dat er in de Onze Lieve Vrouwekathedraal Antwerpen

 

een glasraam te bezichtigen valt, dat door Hendrik VII geschonken werd aan de stad Antwerpen en dat zijn huwelijk voorstelt met Elisabeth van York.
Een heel interessant weetje voor als we nog eens naar de seniorenstad trekken.

14:11 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

30-01-06

TENTOONSTELLING

De Panamarenko-tentoonstelling in de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten, Brussel, heeft maar liefst 72.000 toeschouwers gelokt.

Deze grote overzichtstentoonstelling opende op 30/09/05 haar deuren om ze gisteren, 29/01/06, met groot succes te kunnen afsluiten.

Deze retrospectieve is tot stand gekomen in nauwe samenwerking met de kunstenaar en omvat bruiklenen van grote internationale privé- en publieke collecties die enkel bij uitzondering voor deze tentoonstelling kunnen worden samengebracht.

 

Henri Van Herwegen (Antwerpen, 5 februari 1940) beter bekend onder zijn pseudoniem Panamarenko, is momenteel (2003) wel de voornaamste assemblagist in de Vlaamse beeldhouwkunst.

 

Panamarenko studeerde aan de Antwerpse Academie. Vóór 1968 leunde hij aan bij de Pop-art, maar hij raakte algauw in de ban van het vliegtuig en vliegen op eigen kracht. Panamarenko is een pseudoniem en een samentrekking van "Pan American Airlines and Company". Aldus ontstonden, sedert 1970, zijn schaalmodellen van talrijke imaginaire voertuigen, vliegtuigen, ballonnen of helikopters in alle mogelijke origineel-verrassende vormen. Het zijn evenveel varianten op de droom van het vliegen van de mythologische figuur Icarus. Of deze tuigen echt kunnen vliegen is deel van het mysterie en de aantrekkingskracht.

 

Ook het Gentse S.M.A.K. bezit een verzameling van onze Belgische,  wereldvermaarde kunstenaar.

 

Onlangs ontdekten wij nog een andere locatie te Gent die in het fier bezit is van Panamarenko's "vliegmachien", zoals het werk heet en dat de Cirk, een vernieuwde socio-culturele woonsite,

http://www.zebrastraat.be/

een unieke uitstraling geeft :

 

Panamarenko behoort tot de kleine schare van wereldwijd vermaarde kunstenaars met zeer persoonlijke, intrigerende oeuvres, die moeilijk onder de gangbare rubrieken kunnen geklasseerd worden en waarvoor de Belgische kunst in de naoorlogse internationale kunstwereld ruime erkenning geniet.
 
Vorige week nog zag ik hoe koningin Paola met één van haar kleinzonen een bezoek bracht aan de retrospectieve en werd rondgeleid door de meester himself.
In alle eenvoud, zonder capsones die andere wereldkunstenaars soms zo eigen zijn, bleef Panamarenko "zijn eigen zelve": eenvoudig met steeds die jongensachtige, guitige uitdrukking op z'n gezicht.
 
zie ook Panamarenko's, al even openbarende website :
 
"Wie op dergelijke leeftijd nog steeds de kunst verstaat om jong en oud, klein en groot te blijven boeien, kent ook de kunst om het kinderlijke in zich te koesteren, die menige volwassene al lang is ontgaan.  Panamarenko : niet alleen een groot kunstenaar, maar ook een groot mens"
 
 
 
 
 

16:19 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-01-06

POEZIE

Deze winterdagen roepen melancholie op en een verlangen naar prachtige, beeldende woorden en zo kom ik uit op mijn lievelingsgedicht toen ik de drie laatste jaren van mijn middelbare studies de Duitse taal leerde kennen.

Ik ben mijn lerares Duits dankbaar voor het oorstrelend gedicht

"Der Erlkönig" van Goëthe (1749-1832) dat me tot op heden door merg en been blijft bekoren. 

 

 

Wer reitet so spät durch Nacht und Wind?
Es ist der Vater mit seinem Kind; 
er hat den Knaben wohl in dem Arm, 
er faßt ihn sicher, er hält ihn warm. 

"Mein Sohn, was birgst du so bang dein Gesicht?" 
"Siehst, Vater, du den Erlkönig nicht? 
Den Erlenkönig mit Kron und Schweif?" 
"Mein Sohn, es ist ein Nebelstreif." 

"Du liebes Kind, komm, geh mit mir! 
Gar schöne Spiele spiel ich mit dir; 
manch bunte Blumen sind an dem Strand, 
meine Mutter hat manch gülden Gewand." 

"Mein Vater, mein Vater, und hörst du nicht, 
was Erlenkönig mir leise verspricht?" 
"Sei ruhig, bleibe ruhig, mein Kind; 
in dürren Blättern säuselt der Wind." 

"Willst, feiner Knabe, du mit mir gehn? 
Meine Töchter sollen dich warten schön: 
meine Töchter führen den nächtlichen Reihn 
und wiegen und tanzen und singen dich ein." 

"Mein Vater, mein Vater, und siehst du nicht dort 
Erlkönigs Töchter am düstern Ort?" 
"Mein Sohn, mein Sohn, ich seh es genau: 
es scheinen die alten Weiden so grau."- 

"Ich liebe dich, mich reizt deine schöne Gestalt, 
und bist du nicht willig, so brauch ich Gewalt." 
"Mein Vater, mein Vater, jetzt faßt er mich an! 
Erlkönig hat mir ein Leids getan!" 

Dem Vater grausts; er reitet geschwind, 
er hält in den Armen das ächzende Kind, 
erreicht den Hof mit Müh und Not; 
in seinen Armen das Kind war tot.

 

 Het gaat over een vader die met zijn zoontje voor zich op zijn paard door het bos snelt. Het zoontje heeft koorts en ziet in de mist en de struiken de Elzenkoning en zijn dochters die hem roepen. Hij ijlt dus, en aan het eind van het lied is het jongetje dood. Het nummer is door ontelbaar veel klassieke zangers uitgevoerd.

 

De "Erlkönig", oftewel de Elzenkoning, is een mythische figuur in de Duitse literatuur die zijn naam te danken heeft aan een vertaalfout. In een oud Deens lied was sprake van de elvcrkonge, dat letterlijk vertaald elfenkoning betekent. De Duitse schrijver Herder dacht dat er Erl (de boom Els) bedoeld was en vertaalde het voor zijn bundel Stimmen der Volker (1778) als Erlkönig

 

zie ook de prachtige website over Goëthe :

http://www.digischool.nl/du/literatuur/auteurs/goethe/goe...

 


 

 

12:22 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

28-01-06

FILM

Wat doe je zoal op een gure, winterse zaterdagavond, als je niet thuis blijven wilt en buiten een ijswind giert.

Dan kies je voor een avondje cinéma om in de warme gezelligheid van pluchen zetels, gezamenlijk, de natuurescapades te negeren en te genieten van een kei-goede film, zoals

The Constant Gardener

 

van de in Sao Paulo (Brazilië) geboren regisseur Fernando Meirelles (1951).

 

 

Fernando Meirelles brak in 2002 internationaal door met zijn Cidade De Deus. De film over het leven in de sloppenwijken van Rio de Janeiro werd zelfs genomineerd voor een Oscar. Voor zijn volgende speelfilm kreeg de regisseur de kans met grote acteurs en een groter budget te werken. Resultaat: The Constant Gardener, een spannende liefdestragedie naar de gelijknamige roman van John le Carré. De sloppenwijken van Rio de Janeiro zijn vervangen door de sloppenwijken in het noorden van Kenia, maar daar stopt dan ook meteen de gelijkenis van de twee films: Mereilles heeft er bewust voor gekozen een heel andere film te maken, in ieder geval met een heel ander onderwerp.

 

The Constant Gardener gaat over Justin Quayle, een medewerker van het Britse consulaat in Kenia. Tijdens een lezing in Londen ontmoet hij Tessa, waar hij meteen verliefd op wordt. Zij is een politiek activiste en ondanks haar andere kijk op de wereld van ontwikkelingssamenwerking en internationale diplomatiek, trouwen ze met elkaar. Justin neemt haar mee naar Kenia, waar Tessa al snel in aanraking komt met de erbarmelijke omstandigheden waarin de lokale bevolking leeft en ze besluit zich in te zetten voor de goede zaak.

Ze ontdekt dat een groot farmaceutisch concern haar medicijnen test op mensen uit de sloppenwijken, die zogezegd toch niemand zal missen als ze doodgaan: een mensenleven is in het arme, drukke en ongeorganiseerde leven van Kenia immers nauwelijks iets waard. Tijdens haar zoektocht om de waarheid boven water te halen stuit Tessa echter op veel tegenstand, vooral vanuit Westerse hoek. Als ze samen met een medewerker wordt vermoord en Justin er achter komt waar zijn vrouw mee bezig was, besluit hij de strijd van Tessa voort te zetten en op zoek te gaan naar de ware toedracht van Tessa's dood. Ook hij stuit daarbij op grote weerstand in de vorm van doodsbedreigingen en collega's die minder sympathiek zijn dan eerst gedacht.

 

The Constant Gardener toont op een doordachte en meeslepende wijze aan hoe de westerse wereld z'n experimentele geneesmiddelen, zonder verpinken, uittest op de straatarme Afrikaanse bevolking.

Of hoe deze prent via een tragische romance en suspensvolle intriges de kijker een geweten schopt.

 

Ingetogen maar overtuigend geacteerd door Ralph Fiennes (The English Patient) en Rachel Weisz, een ware openbaring qua natuurtalent.

 

 

23:33 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

KONINKLIJKE OPERA VAN GENT

 

Naar aanleiding van een artikel in De Gentenaar van dit weekend dat onze Koen Crucke zijn comeback maakt in De Lustige Weduwe van Franz Léhar, blijf ik graag nog eens stilstaan bij de operawereld, waarmee ik in mijn jeugdjaren aangenaam werd geconfronteerd.

 

Koen Crucke, die tevens een mooi verzorgde website heeft

http://www.koencrucke.be/

 

zal vanaf 7 febr. te zien zijn in deze nieuwe productie van de Vlaamse Opera.

Daarmee grijpt hij terug naar zijn eerste liefde, de operette en voor het eerst staat hij weer op de planken in het huis waar hij van 1969 tot 1988 in vaste dienst heeft gewerkt.

Hij ervaart het "als een terug thuiskomen".

En vermits ik Koen van bij zijn prille opera-start heb meegemaakt en zijn zang- en podiumkunsten steeds heb gewaardeerd, bij deze een hartelijk proficiat.

Koen was destijds de lieveling van het vast publiek, zeg maar de trouwe Gentse operafanaten.  Hij wist zijn publiek steeds te charmeren en vooral te amuseren want hij was in die tijd niet alleen een mooie, jonge adonis, maar ook nog eens de meest humoristische perfectionist van het gezelschap.

Hij hoefde maar zijn neus uit de coulissen te steken en het applaus brak los.  Ja, dat mag best gezegd !

 

De Koninklijke Opera Gent

Het zijn de rijke Gentse industriëlen die in de eerste helft van de 19e eeuw de aanzet geven voor het bouwen van een nieuwe, luxueuze opera. Het gebouw moest een uithangbord worden voor hun grote, net verworven rijkdom. De stadsarchitect Louis Roelandt ontwerpt, vlakbij het ook door hem ontworpen Justitiepaleis, een buitengewoon kwalitatief urbanistisch ensemble. Ongewoon is de L-vorm met langwerpige ruimtes in plaats van de traditionele vierkanten en cirkels uit het classicisme. Decoratie primeert hier op functionaliteit. Roelandt doet een beroep op twee gerenommeerde Parijse decorateurs: Humanité-René Philastre en Charles-Antoine Cambon om de interieurs te ontwerpen. Het resultaat is een weelderig, harmonieus samenspel van architectuur, schilderkunst en beeldhouwkunst.

 

De foyer

De foyer heeft het meest strenge en imposante karakter van de drie feestzalen. Het is ook de enige van de drie ruimtes die ruimtelijk en visueel in contact met de theaterzaal staat. Het interieur is een geslaagde combinatie van neoclassicistische architectuur en renaissancistische decoratie. Oorspronkelijk was deze foyer in een fris en levendig groen kleedje gestoken, maar uiteindelijk moest het plaats ruimen voor een egale bruintint. Het ligt in onze bedoelingen om ze in een volgende restauratieronde in hun oorspronkelijke glorie te herstellen.

foyer Gent

 

De Redoutezaal

Dankt zijn naam aan de Société des Redoutes die de zaal afhuurde voor het organiseren van feesten en bals. Deze ovalen balzaal straalt een vrolijke en elegante sfeer uit. De grote vensters in de centrale gevelrisaliet geven de zaal een rijke lichtinval. De Redoute bestaat uit twee verdiepingen. Ook hier was het oorspronkelijk kleurenpalet levendig en fris. Zo had de zoldering een beschildering waarop een balustrade met een wolkenpartij te zien was, wat het geheel een soort ruimtelijke oneindigheid gaf.

Redoutezaal

 

voor de uitgebreide geschiedenis van de Opera Gent :

http://membres.lycos.fr/architectuur/links.html

 

Wie de operawereld een beetje kent, weet ook dat Gent één van de beroemdste operadiva's ter wereld op haar palmares mag schrijven, nl. Vina Bovy. (Gent 1900-1983)

 

haar leven en zanggeschiedenis :

http://www.maurice-abravanel.com/bovy.html

 

"Een wekelijkse matinée op zondag gedurende mijn jeugd- en studiejaren, samen met mijn moeder, bepaalden de tussendoorse ontspanning die ik mij kon permitteren.  Deze operabezoeken wakkerden mijn romantische ziel des te meer aan, want het libretto van opera's bestond hoofdzakelijk uit liefde, sterven en onmogelijke, maar O zo schone romances.

Af en toe een vrolijke operette zorgde voor het evenwicht.

De grandeur van rood fluweel en kristallen luchters blijft me nog steeds bekoren....."

 

18:37 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

PATRIMONIUM

 

De Gentse "Toren van Pisa" in de steigers.

De scheve toren van het St.Pieterssation is beschermd.

Het gaat om een ontwerp van Louis Cloquet dat het jaar van de Gentse wereldtentoonstelling (1913) in gebruik werd genomen.

 

De bekende uurwerktoren is de jongste jaren stilletjes gaan overhellen. (30 cm afwijking op een toren van 30 meter).

 

De toren krijgt nu een grondige beurt.

Er komt een binnenkleding in gewapend beton, waartegen de originele baksteen wordt gemetseld.

Binnenin de toren wordt enkel de ijzeren draaitrap behouden.

Op termijn komt er ook een nieuwe, glazen luifel vooraan het station.

Ook de nieuwe wachtruimten met nieuwe koffiebar zullen de vernieuwde oostelijke vleugel opfleuren.

 

Het station Gent St.Pieters krijgt per dag zomaar 70.000 reizigers over de vloer.  Momenteel is men bezig de ganse St. Pieterssite heraan te leggen, met ondergrondse parking, in samenwerking met de N.M.B.S.

 

Voor méér, zie ook : http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelid=G4S...

13:03 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

26-01-06

MOZARTJAAR

 

 

Morgen, vrijdag 27 januari, viert de hele wereld de geboorte van Wolfgang Amadeus Mozart voor 250 jaar. Het wordt een ware MOZARTDAG.

Duitsland is altijd geneigd geweest Mozart in de eigen Duitse cultuur in te lijven, hoewel Mozart in Oostenrijk verbleef en Oostenrijker was. Aanleiding daartoe is de stad Augsburg, waar de kleine Mozart lange tijd als kind musiceerde. Ach ja, laten we toch maar alle eer gaan naar de grootste Oostenrijker aller tijden: Wolfgang Amadeus Mozart.

Hieronder vind je een greep uit Duitse websites, die zich speciaal op Mozart toeleggen.

Op televisie wordt in Duitsland aan Mozart aandacht besteed op:  ARD, 26/01/06, 20.15h, (tot laat in de nacht) --- ZDF, 27/01/06, 22.50h ---MDR, 27/01/06, 14.30h ---MDR, 27/01/06, 24.00h, Don Giovanni --- Phoenix, 27/01/06, 19.15h tot 21.00h ---3sat, 27/01/06, 22.30h  --- ARTE, 27/01/06, 20.00h tot 23.05h

-> Website ZDF over Mozart -> Website ARD over Mozart -> Website SWR over Mozart -> Website Mozart Gesellschaft -> Website Augsdburg Mozart -> Website  Sachsen Mozart -> Website Evangelisch Lutherische Kirche Mozart

Tip: Open bovenstaande links met de rechtermuisknop en kies ‘nieuw venster’.

 

Deze informatie haalde ik van volgende interessante blog :

 

 http://duits.skynetblogs.be/

 

 

16:24 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

GEDICHTENDAG

Het is de laatste donderdag van januari en dat betekent Gedichtendag.  In Vlaanderen en Nederland.

Leve de poëzie die overal te horen en te lezen valt : in de boekskes, de kranten, de radio, de televisie.

 

Ook Parlando, de Poëzieblog, pakt vandaag uit met een Gedichtenstunt en schreef me aan met de vraag om, samen met andere dichters, een werk in te sturen.

 

Parlandoblog : http://parlando.skynetblogs.be/

 

Er werden 103 gedichten geselecteerd, die te vinden zijn in elk woord dat het gedicht "dichters" van Patricia Lasoen omvat.

 

Voor "dichters" zie : http://users.skynet.be/fa020698/parlando.htm

Als je naar de 13de regel gaat en je klikt het woord "opgetrokken" aan, verschijnt mijn bijdrage onder de titel "face-lift".

Een eigen, cynisch  gebroed van een hedendaagse wellness-hetze.

 

face-lift
 
ze trok zich op
aan goede moed
zoals men haar gezicht
had opgetrokken
 
ze beende bij
wat ze had gemist
zoals men haar neus
had bijgebeend
 
ze plande vooruit
waarop ze had gewacht
zoals men haar kapsel
had ingeplant
 
ze blikte terug
op het verleden
niet beseffend dat
ze zelf was ingeblikt

14:08 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

25-01-06

FILM

The Da Vinci Code

 

Met een film draaien in het Louvre is het als met zoveel verboden lekkers in het leven : het gaat een stuk makkelijker als je de juiste mensen kent.

In 2004 probeerden regisseur Ron Howard en producer Brian Grazer drie maanden lang om via de geijkte kanalen een doorbraak te forceren.  Ze schudden handjes, vulden formulieren in, raapten de 350.000 euro huur samen en ze zweerden plechtig dat ze de Franse nationale trots (Het Louvre) even netjes zouden achterlaten als ze hem gevonden hadden.

 

Howard en Grazer hielden in Parijs audities voor de vrouwelijke hoofdrol, toen er telefoon kwam van het kabinet van president Chirac met de vraag of ze eens wilden langskomen.

Bijna een uur lang praatte Chirac op de twee in en kwam uiteindelijk de vraag om die hoofdrol toe te kennen aan de beste vriendin van zijn dochter, Sophie Marceau.  En passant vroeg Chirac ook om de gage van de Franse acteur  Jean Reno wat op te trekken.

Helaas voor Chirac, Howard en Grazer hadden reeds een contract getekend met Audrey Tautou (Amélie Poulain) en ook de gage van acteur Jean Reno was reeds vastgelegd.

 

Wie nog niet de "Da Vinci Code" van auteur Dan Brown

 

http://www.absofacts.com/literatuur/data/browndan1964.shtml

heeft verslonden, heeft nog tijd tot 17 mei want dan komt de film in de bioscoopzalen.

Het kost ongeveer een paar dagen om Brown's verslavende page-turner te lezen, een thriller-roman over Robert Langdon, een professor religieuze symboliek aan Harvard University die meegesleurd wordt in een moordmysterie van Bijbelse proporties, in een combinatie van een thriller, een religieus manifest en een les kunstgeschiedenis.

 

Sinds het boek in 2003 verscheen, is er een wereldwijde industrie ontstaan die gaat van kritische documentaires over het boek tot busreizen naar de verschillende locaties.

De roman is veroordeeld door de Kerk omdat hij valse informatie zou verspreiden en werd verketterd door literatuurcritici wegens de amechte schrijfstijl.

zie ook : http://www.kb.nl/dossiers/davinci/davinci.html

 

En toch zal de cultus van De Da Vinci Code met de release van de film ongekende hoogtes bereiken, met een budget van 125 miljoen dollar.

 

Tom Hanks als Robert Langdon in de hoofdrol, bijgestaan door Audry Tautou (Amélie Poulain) en verder een internationale cast : Jean Reno (la femme Nikita), Ian McKellen (the Lord of the Rings), Paul Bettany (A beautiful Mind), Alfred Molina (Spider Man 2)

 

The Da Vinci Code, vanaf 17/05/06 in de bioscoop, zie ook

http://www.cinebel.be/nl/film.asp?Code_film=11902

 

 

17:07 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

LITERATUUR

Wat als je vijftig bent ?  Dan worden je ouders hulpbehoevend, hebben je kinderen seks en kom je zelf in de menopauze terecht.  Het is dus wat als je vijftig bent.

 

Schrijfster Renate Dorrestein , net 52, weet er alles van en schreef er een roman over "Mijn zoon heeft een seksleven en ik lees mijn moeder Roodkapje voor"

 

 

Dorrestein is een vechter voor het leven.  Zij overwon het chronisch vermoeidheidssyndroom, stond op de barricades voor het feminisme en zit in de menopauze.

 

Een interview :

En te denken dat je tussen je 25ste en 30ste voor ingrijpende keuzes in het leven stond : werken, samenwonen en kiezen of je kinderen wilt of niet . En nu schrijf jij dat het op je vijftigste nog allemaal erger wordt ?

Dorrestein :

Zo erg is het niet, maar als je denkt dat je op je vijftigste een middelbare muts bent met een saai leven, dan heb je het mis.  Iemand in de twintig staat voor keuzes in het leven, iemand van vijftig krijgt te maken met onbeheersbare veranderingen waar je niets aan kan doen.

Je kinderen worden zelfstandig en seksueel aktief, je ouders worden vaak hulpbehoevend, invalide of dement en zelf bereik je het einde van je vruchtbaar leven en komt oog in oog te staan met je eigen sterfelijkheid.

Je bent te oud voor een bloesje met korte mouwen maar nog te jong voor een rolwagentje en je komt terecht in een omgekeerde wereld.

Als je een demente ouder hebt moet je, als kind, voor hem of haar zorgen, terwijl het vroeger andersom was.

 

Is feminisme nu nog nodig ?

Dorrestein :

Absoluut, er is al veel bereikt, nu wordt er tenminste gepraat over seksueel geweld, maar als je er vroeger iets over zei, dan werd je van de trap geslagen.

Maar er moet nog steeds gevochten worden : moslima's moeten meer opkomen voor zichzelf en vrouwen verdienen nog vaak minder dan mannen.

 

"Dit stukje interview deed me even stlstaan bij het feit dat ik het onlangs ook zo aanvoelde toen ik mijn moeder begeleidde naar de dokter en wij geduldig onze beurt afwachtten in de wachtzaal : mijn moeder voor zich uitstarend, ik met een pas begonnen boeiend boek en....met op mijn netvlies dat beeld van vroeger....toen de rollen net andersom waren"

 

"Mijn zoon heeft een seksleven en ik lees mijn moeder Roodkapje voor" van Renate Dorrestein : beslist een interessant boek !

Méér over Dorrestein : http://www.renatedorrestein.nl/index.php?id=6 

14:59 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-01-06

POEZIE

Naar aanleiding van die zogezegde triestigste dag van 't jaar (zie gisteren, 23 jan.) .....of hoe ik die heb beleefd en doorstaan :

 

De winterzon komt mijn nek verwarmen.  Op de sofa

speelt haar silhouet.  't Tapijt vol speelse vormen,

in mijn hoofd een menuet

 

De kamer straalt serene rust, met planten op hun

vaste stek.  Ik blik tevreden om me heen, 't besef van een

voldaan bestaan, zalig met mijzelf

 

Komt plots jou beeltenis op mijn netvlies dansen, klinkt

je stem op vrolijke toon, nestel ik me dieper in mezelf,

want hier is 't waar ik woon

 

08:18 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-01-06

VANDAAG, DE TREURIGSTE DAG?

Als we de Britse psycholoog Cliff Arnall van de universiteit van Cardiff in Wales, mogen geloven, wordt 23 januari DE treurigste dag van het jaar..

 

In zijn formule verwerkt hij 7 variabelen zoals het weer, je schulden, je maandloon, aantal dagen na Kerstmis, het opnieuw mislukken van alweer een goed voornemen enz...

 

Vandaag wordt dus een dag om te grienen !

Je reinste waanzin, volgens psychotherapeut Bob Vansant :

 
 
De voorspellingen van Arnall werden intussen reeds door velen weggelachen, vooral ook nadat bekend raakte dat Arnall zijn studie zou hebben gemaakt om de Britse reissector te plezieren.  Die zou de mensen een winterdepressie willen aanpraten om zo een reis naar zuiderse oorden te boeken.
Volgens Vansant bestaan winterdepressies wel degelijk, maar is de winter lang niet DE topperiode ervoor.  Depressies komen volgens statistieken 't meest voor in maart en oktober.
 
Vansant ontkent evenwel niet dat de donkere wintermaanden een invloed kunnen hebben op het ontwikkelen van depressies omdat mensen die donkere perioden beu zijn.
Maar dit is niet iets van de jongste jaren, dit is al eeuwen zo, vandaar dat het feest van Onze-Lieve-Vrouw Lichtmis op 2 febr. ligt en dat het ook de periode is dat mensen hun nakende zomervakantie beginnen te plannen.
De meest gehoorde uitleg, aldus Vansant, is die van de verstoorde biologische klok.  Die loopt door de donkerte van de wintermaanden niet meer gelijk met het daglicht en dat heeft zo zijn gevolgen voor onze geestesgesteldheid.
Winterdepressies hebben evenveel, misschien zelfs meer, te maken met overgangssituaties en -periodes, het veranderen van de seizoenen.  Het zijn allemaal processen die elkaar snel opvolgen en we nemen geen tijd om die veranderingen goed op te nemen.
En.....de oorzaken liggen voor een groot deel bij onszelf : we praten niet meer met elkaar, we nemen geen tijd meer voor de dingen des levens !
 
"Daar ben ik het volkomen mee eens, mijnheer Vansant en
bij gebrek aan een gesprekspartner op dit ogenblik is er nu tijd voor koffie, tijd om te genieten"
 
En laat het nu uitgerekend vandaag, 23 januari, zo'n heerlijke winterse zonnige dag zijn.......

 
 
 

 

 

15:22 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

GOUDSMEEDKUNST

Zoutvat van 50 miljoen na drie jaar terecht.
Het wereldberoemd zoutvat van het Renaissance-genie Benvenuto Cellini is terecht.
Weense speurders hebben het unieke kunstvoorwerp gevonden drie jaar na de spectaculaire diefstal uit het Kunsthistorisch Museum.

 

Het kunststuk werd voorbije zaterdag licht beschadigd teruggevonden in een bos in Neder-Oostenrijk, op aanwijzen van de verdachte die zich had gemeld.

Het pronkstuk was begraven in een houten kist, het email was licht beschadigd.

De 26 cm hoge saliera, vervaardigd uit bladgoud, was bedoeld als pronkstuk voor de feesttafel van een adellijke familie.

 

De Florentijnse edelsmid Benvenuto Cellini (1500-1571) maakte het tussen 1540 en 1543.  Het sierstuk is een scitterend voorbeeld van Cellini's genie, één van de belangrijkste kunstenaars van de Renaissance :

 

zie ook :

http://users.pandora.be/websthetica/webstheticaCEL.htm

In mei roofden inbrekers het zoutvat uit het Kunsthistorisches Museum (Wenen).  De waarde werd geraamd op 50 miljoen euro, maar het zou verzekerd geweest zijn voor slechts 25 miljoen euro bij de Oostenrijkse verzekeraar Uniqa.

 

"Wat ik me telkens afvraag bij dergelijke diefstallen is wat de dief zelf daartoe leidt, wetende dat hij er niet kan mee uitpakken, noch geld aan verdienen.  Enkel de kick van het stiekem ergens onder te brengen ?  Zo heeft éénieder zijn afwijkingen, de éne al met méér gevolgen dan de andere"

14:28 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-01-06

VOORBEELD VAN VERDRAAGZAAMHEID

Alhoewel niet zozeer behorend tot "cultuur" kan ik het niet laten, uit humanitaire overweging, hier iets aan te halen van hoe het kan om op een positieve manier nader tot elkaar te komen.

 

De studenten in de omgeving van Ekkergem zijn erin geslaagd om de werken aan de Karel Lodewijk Diericxstraat stil te leggen.

Zij zitten midden in de examenperiode en konden zich door de drilboren niet meer concentreren op hun cursussen.

 

Een aantal onder hen belde naar het stadsbestuur en vond gehoor.

Schepen van Openbare Werken Versnick had er alle begrip voor en nam contact op met het private Netmanagement, die op haar beurt ook inzag dat het niet de ideale periode was om de drilboren boven te halen.

Ze stelde de werken uit tot eind januari vermits de studenten nog tot 27 jan. examen hebben.

Zo kunnen ze  nu in alle stilte verder blokken

 

 

en zouden buizen nu geen excuus meer mogen zijn.

 

Een mooi voorbeeld van communicatie, verdraagzaamheid en begrip.

Hopelijk leren we er met z'n allen uit !

 

 

 

"Mensen in al hun verscheidenheid, met de handen in elkaar en de blik naar 't zelfde doel gericht, dat is 't begin van vrede"  

                                  

17:49 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

LITERATUUR 

De eerste Paarse Zetel-lezing 2006 werd ingelezen door Eddy Levis.

 

Donderdag 19 januari - Eddy Levis
‘t Gentsch spant de krune

Wie spreekt er naast Nederlands en ‘verkavelings’-Vlaams nog volwaardig Gents? Dialecten zijn weer aan een opwaardering toe, hoewel steeds minder mensen ze van huis uit nog spreken. Veel benamingen voor minder alledaagse voorwerpen zullen tegen 2010 dan ook uitgestorven zijn.

De vakgroep Nederlandse taalkunde van de Universiteit Gent brengt al sinds 1979 onafgebroken de restanten van de Vlaamse dialecten in kaart; het Huis van Alijn demonstreert ze multimediaal in de Taalkamer en op cd-rom. Vorig jaar haalde het Gentse dialect ook buiten de Gentse Feesten en Pierkes ‘pollekes’ nog eens het nieuws: Eddy Levis publiceerde een doe-het-zelf-boek om het Gentse dialect te leren ‘‘t Gentsch spant de krune’.

Eddy Levis is president van de Gentsche Sosseteit, jurylid voor de Gentse Feestenparade en een autoriteit inzake de ‘Geintsche toale’. Hij vertaalde het hele middeleeuwse epos Reynaert de Vos in het Gentse dialect (zie website www.literair.gent.be). Levis werkte mee aan diverse Gentse uitgaven en MIAT-tentoonstellingen en publiceerde dit jaar ‘Geboterd & gelepeld’, een gastronomisch kleinood met Gentse uitdrukkingen over eten en drinken.

Sinds 2005 heeft hij een dialect-column in het Stadsmagazine. In zijn causerieën vertelt hij waar iemand naartoe is als hij ‘bij kiekepuut es’ en wie ‘er nie op zijnen theoater zal komen’.

 

Deze over-de-middaglezing in de Openbare Bibliotheek startte met een sterk Gents accent en flinke lachsalvo's.

 

Eddy Levis is een geboren verteller en weet als geen ander zijn interessante bevindingen te larderen met flinke scheuten humor op zijn Gentsch.

De Gentenaars mogen terecht fier zijn op deze vorser van hun dialect en de onuitputtelijke ijver om "oens Gentsch" in de kijker te zetten, niet te vergeten noch te beschimpen, maar vooral te waarderen.

 

Méér over Eddy Levis :

http://www.allesovergent.be/file.php?a=1&t=2&ID=73

 

http://www.sosseteit.centerall.com/page365_1.php

 

De Paarse Zetellezingen zijn een organisatie van de Stad Gent, het Departement Cultuur en de Stedelijke Openbare Bibliotheek in samenwerking met de vzw Passe-Vite en met de steun van het Provinciebestuur Oost-Vlaanderen en Sofitel Gent.

 

 

 

15:13 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-01-06

GRAFISCH WERK

Onlangs liep in Gent een boeiende tentoonstelling met pacifistische en antimilitaristisch grafisch werk van Frans Masereel (1889-1972).

 

Aanleiding was zijn recent teruggevonden houtblokken die Frans Masereel sneed toen hij, van 1916 tot 1920 als politiek vluchteling in Genève verbleef.

 

Masereel werd in Blankenberge geboren uit een Gentse franstalige burgerlijke familie.

 

 

Hij werd met de houtsnijkunst de onbetwistbare geestelijke leider en vaandeldrager van het groepje Vlaamse houtsnijders "De grote vijf" : hijzelf, de Gentse gebroeders Jozef en Jan Cantré, de Antwerpenaar Henri Van Straeten en de in Oostende geboren Joris Minne.

 

Frans Masereel bereisde heel de wereld.  De grootste onderscheidingen vielen hem te beurt : het doctoraat Honoris Causa van de universiteit van Berlijn, de Joost van de Vondelprijs, de Prijs Grafiek van Munster, Achiel Van Ackerprijs in België en nog vele andere.

 

In zijn hart bleef hij Vlaming en verloor nooit de binding met zijn geboorteland.

Hij schreef hierover :

"Mijn geest dwaalt door de wereld maar met mijn voeten blijf ik in Vlaanderen"

 

Meer over Frans Masereel :

http://www.alexdenouden.nl/artikelen/masereel.htm

20:48 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

TONEEL

Hendrik Ibsen heeft nu ook ZIJN jaar.

 

Het blijft niet bij Mozart, Rembrandt of Cézanne.  In Noorwegen is het Hendrik Ibsen-jaar gestart.

 

Op 23 mei is het 100 jaar geleden dat de Noorse toneelschrijver en dichter (1828-1906) gestorven is.

 

Diens toneelstukken zijn nog altijd zeer populair, waarin vooral de schijnheiligheid van de bourgeoisie aan de kaak wordt gesteld.  http://www.digischool.nl/ckv1/toneel/ibsen/henrik_ibsen.htm

 

In "Het Poppenhuis" (1879) en "Hedda Gabler" (1890) staat de strijd tussen idealen en conventie centraal.

 

Het hoogtepunt van het Ibsen-jaar wordt de opvoering van zijn wereldberoemde Peer Gynt (1867) naast de grote pyramides in Caïro.

 

Voor Peer Gynt componeerde Edvard Grieg, die andere Beroemde Noor, de muziek.

 

 

http://nl.wikipedia.org/wiki/Edvard_Grieg

14:40 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

MUZIEK

Uw platen verraden wie U bent.

 

De muzieksmaak van een mens geeft bloot wie die mens in de diepte is.

Dat blijkt uit een onderzoek naar de relatie tussen muzikale voorkeur en persoonlijkheid.

 

Een onderzoek van het Amerikaans vakblad Psychological Science

 

 

De studie bewees, volgens Rentfrow en Gosling dat mensen "een intuïtief inzicht hebben in de band tussen muzikale voorkeur en persoonlijkheid."

 

Zo zijn liefhebbers van energierijke en enthousiaste gezongen muziek als correct en extrovert getypeerd.

De fans van country-muziek worden dan weer beschouwd als zijnde emotioneel en conservatief.

Terwijl de jazzfanaten intellectuelen zouden zijn.

 

Gezien het een Amerikaanse test betreft, is het niet duidelijk welk persoonlijkheidsprofiel past bij de fans van Jo Vally, Urban Dance Squad en Sacha Distel.

 

De vorsers zijn er hoe dan ook gerust in dat men redelijk betrouwbaar op de muzikale smaak van iemand kan afgaan om diens persoonlijkheid in te schatten.

 

Bron : "De Gentenaar" dd. 17/01/06

 

"Daar heb ik dan alweer mijn twijfels over want ik houd van heel wat uiteenlopende genres, al dan niet gekoppeld aan mijn emotioneel aanvoelen van het moment.  Of zou ik, volgens de Amerikaanse vorsers, behoren tot de gespleten persoonlijkheid ?"

 

 

 

 

 

14:20 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

MUSEUM-SCHILDERKUNST

 

 

 

 

 

 

 

 

In het Belvedere-Museum te Wenen hangen o.a. schilderijen van de Oostenrijkse kunstenaar Gustave Klimt

http://nl.wikipedia.org/wiki/Gustav_Klimt

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Klimt's beroemde "De Kus"

 

 

De Weense rechtbank heeft nu de weg vrijgemaakt voor de teruggave van vijf  schilderijen van deze beroemde kunstenaar.  Het zijn werken die onder het nazi-regime in beslag genomen werden bij de joodse eigenaar en die sindsdien in het museum van het Belvédère in Wenen hangen.

 

Zij worden opgeëist door Maria Altman, een nicht van de oorspronkelijke eigenaar.

De uitspraak houdt in dat Oostenrijk vijf toptstukken verliest.

 

Meer werk van de art-deco-kunstenaar Gustave Klimt :

 

http://images.google.be/images?q=Gustave+Klimt&hl=nl&lr=lang_nl&sa=N&tab=ii&oi=imagest

13:58 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-01-06

WINTERSE POEZIE

Het is vandaag een grauwe winterdag die me bij een gedicht van Herman Hesse brengt  : (Uit "De kunst van het ouder worden".

 

Geboren in Calw, in het noorden van het Zwarte Woud, als kind van Piëtistische ouders, die o.a. missionarissen in India zijn geweest, groeide Hesse op in een beschermde en intellectuele sfeer. In het ouderlijk huis werd hij al vroeg met de wereldliteratuur bekend, dankzij de uitgebreide bibliotheek van zijn beroemde en erudiete grootvader Hermann Gundert. Hier verrichtte Hesse zijn eerste studies naar o.a. het boeddhisme. Het resultaat zou later in het boek Siddharta terug te herkennen zijn.

 

 

Gedurende zijn leven heeft hij verschillende "Hesse-golven" meegemaakt, waarvan de laatste zich in de jaren zeventig van de twintigste eeuw voordeed. In het jaar 2005 is het werk van Hesse in meer dan 60 talen vertaald en bedraagt de oplage van al zijn boeken meer dan 100 miljoen exemplaren. Nog steeds bestaat er grote belangstelling voor Hesses werk en maandelijks rollen er 30.000 Hesse-boeken van de persen van uitgeverij Suhrkamp.

 

In 1972 verfilmde Conrad Rooks Hesses boek Siddhartha. Het boek De steppenwolf werd in 1974 door de Amerikaanse regisseur Fred Haines verfilmd. Om de twee jaar wordt er in zijn geboorteplaats Calw een meerdaagse Hermann Hesse-Kolloquium gehouden, met steeds een ander thema. Zowel in zijn geboorteplaats Calw, als in Gaienhofen aan het Bodenmeer (1904-1912) en in zijn laatste woonplaats Montagnola (1919-1962) zijn Hermann Hesse-musea.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het is een grauwe winterdag,

stil en bijna zonder licht

een oude knorrepot die niet wil

dat je nog met hem praat.

 

Hij hoort stromen, de jonge rivier,

met hartstocht en bravoure,

brutaal en ijdel dunkt het hem,

die onbeheerste kracht.

 

Hij knijpt zijn ogen spottend toe

en spaart nog meer aan licht,

heel zacht vangt hij te sneeuwen aan

en trekt een sluier voor zijn gezicht.

 

Hem stoort als grijsaard in zijn droom

het schel gekrijs van meeuwen

en in de kale lijsterbessenboom

het geruzie van de merels.

 

Hem vermaakt al dat gedoe

dat zo gewichtig schijnt

en hij sneeuwt wat voor zich heen

terwijl het donker wordt.

 

Zo zal ook Herman Hesse zich hebben gevoeld......" 

 

                              

15:48 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

SCHILDERKUNST

Muurschilder Raul Anguiano gestorven.

 

In Mexico-stad overleed vorige zaterdag één van de laatste belangrijke Mexicaanse muurscilders, Raul Anguiano.

Deze in Mexico zeer geliefde schilder stond aan de wieg van de Nationale School voor Schilderkunst in Mexico-Stad.

 

Als lid van de Liga van de Revolutionaire Schrijvers en Kunstenaars in Mexico voerde hij mee strijd tegen fascisme en imperialisme.

Zijn bekendste werken zijn Zapata, De vrouwen van Mexico en De reis naar Bonampak dat hij in 1949 maakte na een expeditie naar Chiapas.

 

Méér : http://www.graphicwitness.org/group/tgpanguiano.htm

 

 

 


 

 

 

 

 

Dit bericht doet me tegelijk stilstaan bij die andere beroemde Mexicaanse muralist Diego Rivera, die de gehandicapte en veel jongere schilderes Frida Kahlo wereldfaam gaf.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Diego Rivera, zijn leven en werk : http://home.hccnet.nl/att.leurs/kbb036.html

 

 

 

Frida Kahlo  : 

 http://www.rosadoc.be/site/nieuw/kantklaar/spotop/kahlo.htm                                                         

13:44 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-01-06

NATUUR IN LITERATUUR

 

Een winterse zondag om U tegen te zeggen : droog en tegen het vriespunt met een gepast zonnetje in ons kielzog, trokken we de natuur in.

 

Stijn Streuvels indachtig gingen we wandelen in zijn geboorte- en woonstreek Ingooigem.

http://www.ned.univie.ac.at/lic/autor.asp?paras=/lg;1/lt;...

 

We genoten intens van de openheid van weilanden maar ook het glooiend karakter van de streek en ontdekten er nog intact gebleven en gerenoveerde hoeves

 

 

 

 

 

In de dorpskom stootten we op een prachtige bronzen sculptuur uit 1977, van éne Mag Dornez.

Deze boerin met bundel vlas leek zo weggewandeld uit Streuvels "Leven en Dood in den Ast"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

zie ook het wandelverslag op de blog

Wandelen in Vlaanderen

http://wandelen-in-vlaanderen.skynetblogs.be/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

zie ook verslag op de blog over Wandelen in Vlaanderen : http://wandelen-in-vlaanderen.skynetblogs.be/

16:06 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

RELIGIEUS

Misdaad in Vaticaanstad neemt toe (De Gentenaar dd. 16/01/2006) http://www.ptb.be/international/article.phtml?section=A2A...

 

De rechtsprekende macht van het Vaticaan heeft meer personeel nodig om de stijgende misdaad in het pauselijk staatje het hoofd te bieden.

Dat heeft de belangrijkste openbare aanklager van het Vaticaan, Nicola Picardi, gezegd.

De bewoners van Vaticaanstad en de vele toeristen bezondigen zich vooral aan diefstal en fraude, vervalsing en verduistering.

In 2004 ontving het openbaar ministerie 149 politierapporten over mogelijke misdrijven.

 

"Blijkbaar niet alles is fictie uit de door het Vaticaan fel aangevallen thriller Het Bernini Mysterie van de Amerikaanse schrijver Dan Brown....."

http://www.ako.nl/ako/product/product.asp?pfid=169682

 

 

 

15:43 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

FILM

Eindelijk nog eens een avondje film meegepikt in onze wijkcinéma waar men de allerbeste films draait : Studio Skoop Gent.

http://www.studioskoop.be/

 

We kozen voor een niet al te gemakkelijke prent, geregisseerd door acteur Georges Clooney : "Good Night and Good Luck"..

 

1953. Televisie is het speelterrein van pioniers en Edward R. Murrow één van de populairste presentatoren. Zijn met actualiteit en innovatieve interviews gevulde uitzendingen houden Amerika in de ban. Dan komt McCarthy op de proppen met zijn communistenjacht. Terend op de wijdverbreide angst voor de USSR, jaagt hij op iedereen die volgens hem een 'anti-Amerikaanse' houding tentoonspreidt. Wantrouwen verspreidt zich, de ongegronde beschuldigingen stapelen zich op. Geschokt door de achterbakse methodes van McCarthy beslist Murrow zich in de affaire te mengen. Hij werpt niet alleen zijn geloofwaardigheid in de strijd, maar ook de kracht van een opkomend, beloftevol medium…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De prent is een aanrader voor de jongeren die het tijdperk van McCarthy niet meemaakten en was een heropfrissing voor mij.
Deze docu-film is verbluffend intelligent gemaakt en rijgt het verhaal razendsnel aan elkaar maar vraagt maximum concentratie.
Men herbeleeft de sfeer van de fifty’s en de jazzy muziek vult passend in. Schitterend vertolkt.

"Conclusie : eigenlijk is er in de (media)wereld, na vijfitg jaar, geen zier veranderd en dat maakt “Good Night and Good Luck” zo eigentijds."

 

Zie ook :

http://www.gentblogt.be/2006/01/13/good-night-and-good-luck

 

15:24 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-01-06

PATRIMONIUM

Verborgen orgel van de Gentse St. Niklaaskerk keert na 45 jaar terug.

 

Voor 2010 zal uit het orgel van de St. Niklaaskerk opnieuw muziek klinken.  Het legendarische Cavaillé-Coll-orgel, al 45 jaar aan het oog onttrokken, staat op de eerste plaats in de ranglijst van de meest bedreigde en merkwaardige orgels ter wereld !

 

In oktober komen specialisten uit de hele wereld samen om te kijken hoe het orgel gerestaureerd moet worden.

 

Het orgel, één der beroemste ter wereld, werd in 1855 in de kerk geïnstalleerd voor de, in die tijd, fenomenale som van 70.000 Belgische frank.

 

Men kon er alle natuurelementen mee nabootsen.  Uit de orgelpijpen kwam donder, bliksem, regen en zelfs het gezang van vogels.  Het was de Rolls Royce onder de kerkorgels en er werd bijna dagelijks op gespeeld.

Het instrument heeft tot 1961 gewerkt.  Toen startte ook de restauratie van de St. Niklaaskerk en werd de orgel in een immense kist ingepakt.

 

In oktober zullen experts uit de hele wereld zich over het Cavaillé-Coll-orgel buigen en bestuderen op welke manier het orgel gerestaureerd moet worden.

 

Tegen 2008, wanneer wanneer de middenbeuk en de zijbeuk Noord van de St. Niklaaskerk terug open gaan, mag het orgel uit zijn bekisting en zal het terug zichtbaar zijn voor het publiek.  Vanaf dan kan ook de restauratie starten.

 

Volgens Jan De Block, projectleider bij de restauratie van de St. Niklaaskerk, is dit orgel nog veel indrukwekkender dan dat van de St. Baafskathedraal.  De Gentenaars kunnen er volgens hem niet genoeg fier op zijn.

 

"Mooie muzikale vooruitzichten dus voor de Gentenaars"

20:36 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

LEVENSMENING II

Kurt Van Eeghem bindt in zijn boekje "Troost van Nutteloze" (zie hieronder dd. 09/01/06) de kat aan de bel.

Er zijn geen intellectuelen meer bijgevolg verkleutert ons land en hebben de pseudo-intellectuelen het voor het zeggen.

 

Volgens de Vlaamse intellectuelen Etienne Vermeersch http://www.etiennevermeersch.be/

en Mark Eyskens http://www.liberales.be/cgi-bin/showframe.pl?boek&van...

hebben we intellectuelen genoeg, maar moeten die dringend leren hun waar te verkopen aan een breed publiek, en moeten de Vlaamse media hen daartoe de ruimte geven.

 

Van Eeghem hing, eerder in de media, een bijzonder negatief beeld op van onze maatschappij, die volgens hem wordt geregeerd door koning middenmaat, de pseudo-intellectueel.

 

Volgens professor-filosoof Vermeersch heeft Vlaanderen nochtans veel mensen met een solide mening die dat ook kunnen verwoorden.  Er zijn echter veel te weinig kanalen om mensen met ideëen en meningen aan bod te laten komen.

 

Mark Eyskens deelt de mening van Etienne Vermeersch.  Volgens hem heeft het allemaal te maken met de mediatisering.  Er is geen tijd en plaats meer om een genuanceerde mening in de media neer te zetten.

 

Geef intellectuelen een forum en we zullen ze leren kennen en waarderen, zegt Vermeersch.  Verder stelt hij vast dat men het publiek voortdurend onderschat.

 

Het probleem met veel intellectuelen is, volgens Eyskens, dat ze vaak slechte pedagogen zijn.

Als ze prof aan de Unif zijn krijgen ze het in hun lessen niet uitgelegd en als ze een boek schrijven is dat meestal onleesbaar met veel te veel voetnoten.

 

Verder vindt Vermeersch dat we opnieuw tijd moeten maken voor een intellectueel gesprek en dat doe je niet in een televisiegesprek van drie minuten.

 

Volgens Eyskens doen de pseudo-intellectuelen alsof ze weten waar Abraham de mosterd haalt, maar doorgaans niet verder geraken dan het debiteren van citaten van anderen.

 

Mark Eyskens voegt er nog een volgend intellectueel citaat aan toe :

 

Een intellectueel is iemand met een grote geestelijke nieuwsgierigheid die in staat is zijn eigen specialiteit te overstijgen en zich kan inleven in een andere denkwijze dan de zijne.  Voor een intellectueel is een andersdenkende niet noodzakelijk een verkeerd denkende.

 

"Zo mag ik het graag horen professor Eyskens en aan beide heren een pluim voor dit intellectueel gesprek tussen twee andersdenkenden"

 

18:56 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-01-06

DE KUNST VAN HET INPAKKEN 

Christo pakt in 2009 opnieuw uit.

 

Het volgende project van de inpakkunstenaar kan pas ten vroegste in 2009 worden verwezenlijkt.

Christo en zijn vrouw Jeanne-Claude hopen dan een bijna elf kilometer lange rivier in de Amerikaanse staat Colorado te overspannen met zeildoek.

 

Vooraleer "Over the river-Project for Arkansas River" groen licht krijgt, moeten er nog verscheidene bewoners in het gebied gehoord worden en moet er een milieubeschermingsplan voorgelegd worden.

 

Begin 2005 hing Christo 7.500 oranje doeken op aan poorten in Central Park in New York : http://users.telenet.be/juliens/xtojc/ 

 

't Ja, de éne pakt in voor z'n plezier en het mooie oog terwijl andere inpakprojecten als nuts- en beschermingsvoorzieningen het mooie onttrekken aan het oog, zoals onze Gentse St. Baafskathedraal hieronder beschreven. 

14:25 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

POSTUME LITERAIRE GROET 

Gisteren vernam ik dat zopas de Vlaamse schrijfster Mireille Cottenjé was overleden.

Ze werd geboren te Moeskroen op 18 november 1933. Zij werkte een tijd als verpleegster in Zaïre en was ook toneelspeelster.
Vele van haar romans zijn autobiografisch getint. Zij schreef ook jeugdboeken en toneelstukken.
Zij debuteerde met "Dagboek van Carla" (1968), een verslag van haar ervaringen in Zaïre en een afrekening met het huwelijk.
"Eeuwige zomer" (1969) verscheen na een reis door Lapland met Jef Geeraerts. In "Lava" (1973) werd afgerekend met de onderdrukkende man. In "Met 13 aan tafel" (1977) en "Dertien mannen aan tafel" (1978) liet Mireille Cottenjé dan weer vrouwen en mannen aan het woord over hun echtscheiding.
Doorheen haar werken zien we duidelijk haar evolutie van autobiografische romancière naar maatschappelijk geëngageerde schrijfster. Dit komt misschien het best tot uiting in de verhalenbundel "Mist" (1979).
Mireille Cottenjé overleed te Brugge op 9 januari 2006.

 

Persoonlijk las ik een paar van haar boeken en mocht ik haar ook op de planken, als toneelspeelster, meemaken.

Ik heb grote waardering voor deze vrouw, die zich onomwonden toonde wie ze werkelijk was : begaan met haar medemens, de strijd voor de vrouw, maar ook het begrip voor mannelijk leed. 

Een krachtige, moedige vrouw in een tenger lichaam en een gelaat dat sprak van innerlijk leed.

Straks lees ik nog een paar van haar werken als postuum eerbetoon.

 

Meer over haar : http://www.dbnl.org/tekst/bork001schr01_01/bork001schr01_...

10:05 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

EEN LAATSTE BLIK......

 

Nog vlug een laatste blik, vanuit ons dakraam, op onze Gentse trots, de St.Baafskathedraal, die we straks verhuld zullen zien staan en dit gedurende zo'n 25 jaar.

 

Zullen we nu voortaan 's avonds haar verlichte toren die onze leefkamer beschijnt moeten missen ?  Ik mag er niet aan denken !

 

 

Hopelijk krijgt ze een doorschijnend gewaad......

 

09:50 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

PATRIMONIUM

 

De komende dagen krijgt de fiere St.Baafskathedraal een harnas van steigers en zeildoek.  De lang aangekondigde renovatiewerken zullen één van de drie Gentse torens voor vele jaren aan het zicht onttrekken.

 

De oorspronkelijke St. Janskerk dateert uit de 12de eeuw en was een Romaanse constructie in Doornikse hardsteen. De huidige Gothische kathedraal werd daar in verschillende fasen en met talrijke onderbrekingen omheen gebouwd.

 

In de sfeervolle crypte zijn nog heel wat 16de eeuwse fresco's te bewonderen, met daarnaast ook een aantal merkwaardige grafstenen van edellieden en bischoppen en een verzameling kerkbenodigdheden en -schatten.

 

Daar prijkt ook Het Lam Gods, het wereldvermaarde retabel van Jan en Hubert Van Eyck, waarvan het legendarische paneel De Rechtvaardige rechters, in de nacht van 10 op 11 april 1934, gestolen werd. Tot op de dag van vandaag echter spoorloos.

 

De restauratie van de kathedraal zal ruw geschat zo'n 25 miljoen euro of één miljard oude Belgische franken kosten.  Dat is het cijfer dat momenteel circuleert, maar geen mens die zijn geld op de eindfactuur durft te verwedden.

Deze kosten zouden gedragen worden door de Vlaamse Overheid en de Provincie.

 

Meer over de St. Baafskathedraal : http://www.sintbaafskathedraal-gent.be/

09:37 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |