25-02-06

BELGISCH BOKSERSHELD

Als je niet vertrouwd bent met één of ander milieu heb je heel vaak de neiging om er je een verkeerd beeld over te vormen (onbekend, onbemind). Daar heb ik mezelf al meermaals (verkeerdelijk) op betrapt.  Eerlijkheid gebiedt me hier nader te verklaren.

Neem nu de bokssport bvb.waarover ik zopas in De Gentenaar een artikel las over Jean Pierre Coopman, dertig jaar na zijn legendarische boksmatch tegen Mohammed Ali.

Honderden miljoenen ogen waren op Coopman gericht, toen hij in febr.1976 in Puerto Rico Mohammed Ali op zijn bakkes sloeg.  Net geen kwartier heeft die kamp geduurd en Jean Pierre Coopman verloor kansloos.  Toch wordt deze Westvlaming er nog dagelijks over aangesproken door mensen die hem herkennen en door jonge gasten die hij in boksclub Capitole (Gent) begeleidt.

Zijn comeback die op dit legendarisch feit volgde was, zoals de meeste combebacks, niet echt een succes.  Toch heeft Coopman de bokswereld nooit verlaten en zich als geen ander blijven verzorgen zodat deze  60 jarige veteraan nog heel goed geconserveerd is gebleven.  Hij ziet er niet alleen jonger uit, maar voelt zich ook jonger, mede door zijn dagelijkse trainingen en begeleidingen van jong bokstalent en door zijn wilskracht alles af te zweren wat zijn conditie in de weg staat.
Jean Pierre Coopman mag dan stalen vuisten hebben en een stoere fysiek, buiten de ring is hij een lieve knuffelbeer.
En ik kan het weten !  Een aantal jaren geleden hadden we de eer deze stoere knuffelbeer als buur te hebben, daar waar onze wagen een standplaats had.
Je voelde je meteen aangetrokken tot deze super vriendelijke, beleefde en immer opgewekte man die met evenveel plezier, als verantwoordelijke van een appartementsgebouw, containers buiten sleepte, allerhande klusjes opknapte en voor iedereen een opgewekte groet klaar had.
En voor diegenen die het niet mochten weten : naast zijn bokstalent is Coopman een talentrijk kunstschilder van voornamelijk "sporttaferelen".  Heel grote doeken met prachtige wervelende torso's in allerlei sportuitingen en in fraaie kleuren.
Jammer dat hij er niet mee uitpakt en zijn schilderstalent verdoken blijft opgestapeld, ergens te velde. 't S.M.A.K. zou er anders een vette kluif aan hebben en de bezoekers trouwens ook.
Maar ja, bescheidenheid eist zijn tol, de tol van 't onbekende en dat vind ik jammer. 

 

17:38 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

JEANPIERRE ik zou graag zn adress van nu hebben, want ik wil een handtekening!

Gepost door: NIELS | 31-01-08

De commentaren zijn gesloten.