25-02-06

STERRENWACHT ARMAND PIEN

Wie van ons zal ooit onze allereerste nationale televisieweerman Armand Pien (1920-2003) in de vergeethoek drummen.Het dagelijks TV-gezicht dat onze komende dag al dan niet goed maakte wat het weer betreft.

Wat onze TV-avond zelf betrof, die kon niet meer stuk nadat Pientje  nog maar eens zijn weerpraatje afsloot met een leuk attribuut (een reuzenpompoen of een pronkstuk van een pattat bvb.) en met een grappige weerafsluiter met steeds dat vernisje Gents waarmee hij zijn herkomst nooit of te nimmer verloochende.

Armand Nicolas Pien (Gent, 2 januari 192022 september 2003) studeerde af als licentiaat wiskunde aan de Universiteit Gent en was gedurende 37 jaar (1953 - 1990) weerman bij de Belgische publieke omroep. Naast weerpraatjes verzorgde hij ook wetenschaps- en amusementsprogramma's en presenteerde een populaire quiz.

Na de BBC was de Vlaamse televisie de eerste in Europa met een uitgebreid weerbericht op tv. Zo trok Pien vanaf het begin ook heel wat kijkers in Nederland. Hij slaagde erin in eenvoudige bewoording complexe atmosferische verschijnselen over te brengen bij een breed publiek. Zo is er geen Vlaming meer die het begrip straalstroom niet kent.

Een kwinkslag was nooit ver weg en als ergens geen weerspreuk voor bestond, vond hij er wel een uit: Een herfst zonder stormen is als een vrouw zonder vormen of nog een opmerkelijke uitspraak: mijn weerberichten kloppen altijd alleen het weer houdt er zich niet aan. Zijn bekendste visuele grappen bestonden erin - uit schaamte voor het zoveelste totaal falen van de KMI-voorspelling - het weerbericht te presenteren met een roodgekleurd gezicht of zelfs zonder hoofd.

Zijn interesse in de natuur in het algemeen was zeer groot en hij kon het nauwelijks laten overmaatste of vreemd gevormde groenten en fruit naar de studio te brengen.

Pien keerde zich echter tegen pseudo-wetenschap. Astrologie en ufo's werden door hem bekritiseerd. In 1968 hield hij als aanklager op tv een debat met een astroloog. Later stond hij ook kritisch tegenover doem-scenario's m.b.t. het broeikaseffect waarbij hij wees op het cyclisch karakter van het gat in de ozonlaag.

Na een jaar speculaties m.b.t. de radioactiviteit die bij de kernramp in Tsjernobyl was vrijgekomen, volstond in 1987 een enkel interview van Pien in HUMO, om de discussie voorgoed af te sluiten.

Pien was onder andere medestichter en bestuurslid van de vzw Vrienden van de Oude Sterrenwacht van de Universiteit Gent, die bij de officiële opening in 1996 zijn naam zou krijgen. Daarnaast was hij waarnemend directeur van het planetarium te Brussel en erelid van SKEPP.

Die Volkssterrenwacht "Armand Pien", gelegen Rozier te Gent, krijgt nu een subsidie van 70.000 euro van Vlaams minister van Wetenschap Fientje Moerman.  

pluviometer
meteokamer
De Sterrenwacht Armand Pien zal het geld gebruiken om haar gebouwen meer toegankelijk te maken.voor bvb. mindervaliden, maar ook voor het ontvangen van (school)groepen.  Er komen ook nieuwe educatieve opstellingen zoals de slinger van Foucault en de buis van Torecelli.  Zo willen ze wetenschap populariseren en sterrenkunde brengen voor een breed publiek.
"Mijns inzien nog altijd beter dan gepopulariseerde politiek !"
Terug naar de pionier aller weermannen.
Pien was meer dan een fantastisch popularisator van de weerkunde en de sterrenkunde. Pien koppelde vakmanschap aan vriendelijkheid en opgewektheid. Hij was een fijn en goed mens om mee samen te werken. De uitgebreide weerberichten van Pien waren ook in Nederland zeer populair, vooral in het zuiden waar de Belgische televisie ook in het begin van het televisietijdperk was te ontvangen. Zijn weerpraatjes, die hij baseerde op gegevens van het KMI in Ukkel, waren doorspekt met humor en bovenal zeer informatief. Hij vertelde dat de toneelvoorstellingen waar hij in zijn studentenjaren aan meewerkte goed van pas kwamen in zijn werk als televisiepresentator. Hij presteerde het eens met een van schaamte rood geverfd gezicht op de televisie te verschijnen. Juist bij dat soort gelegenheden haalde Pien de grootste kijkdichtheid. Armand Pien besteedde niet alleen aandacht aan het weer, maar ook aan de natuur in de breedste zin van het woord en aan sterrenkunde. Hij was waarnemend directeur van het planetarium in Brussel. Voor de Belgische televisie verzorgde hij naast zijn weerpraatjes ook wetenschaps- en amusementsprogramma's en presenteerde hij een populaire quiz.
Armand Pien was liefst 37 jaar lang dé tv-weerman van Vlaanderen en verzorgde 5000 weerpraatjes op tv en 3000 op de radio. Ook na zijn pensioen in 1985 bleef hij enthousiast presenteren op tv, maar in augustus 1990 droeg hij de fakkel over aan zijn opvolgers. Armand was niet alleen actief op tv, maar hield nog altijd radiopraatjes en werkte mee aan tal van publicaties en exposities. Eind jaren zeventig werkte hij samen met de bekende Nederlandse collega's, wijlen Jan Pelleboer en Joop den Tonkelaar mee aan het boek "De mens en het weer" van Chriet Titulaer. Dit "boek van de maand", dat in 1979 verscheen, is een van de best verkochte weerboeken uit de Nederlandse geschiedenis. Zijn gevleugelde uitspraak: "mijn weerberichten kloppen altijd alleen het weer houdt er zich niet aan."
Met dank aan VRT-weerman Frank Deboosere en weerman Jan Visser van Trouw
In 1988 mocht Armand Pien zijn handafdruk vereeuwigen bij de Gentsche Sosseteit :
de vereniging die instaat voor nationale en internationale verdienste en uitstraling als Gentenaar voor wie daarbij zijn/haar moedertaal in eer houdt.
Armand Pien overleed op 22 september 2003 aan een hartaanval. Hij is 83 jaar geworden.
Mijn meeste herinneringen aan Pien houd ik over aan zijn dagelijks weerpraatje op Radio 2 waarmee mijn dag om kwart voor acht echt startte en waarbij ik, naast de leerzame en vooral verstaanbare weersmededelingen van Pien, zijn schalkse afsluiters meedroeg gedurende mijn verdere dagtaken.
Wat ik enorm in die man bewonderde was zijn jeugdige en open geest en zijn Gents motto "Nie Pleuje" waarvan ik intussen ook de mijne heb gemaakt.

 

 

10:52 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.