23-03-06

GELUK

't Is alom gekend, 't wordt alom gezegd : Geluk zit in kleine dingen.  Hoe een kort woord als oma zoveel kracht betekent, zoveel bezit van je neemt, zoveel warmte schenkt.  Hoe in dat éne kleine woord "het leven" verscholen ligt en ook de Natuur.  Hoe datzelfde woord doet denken aan de kringloop van jong naar oud en oud naar jong, die de levenscirkel sluit.

Hoe een simpel woord als oma me mijn kraaienpootjes doet aanvaarden, mijn speelsheid naar boven haalt en het cijfer van mijn levensjaren in de kiem smoort, me zelfs onverschillig laat of de winter niet wil wijken en de lente niet kan doorbreken.

Maurice,  mijn kleinzoon, amper 6 maanden oud, doet me met zijn lichtende ogen en pure lach de donkerte vergeten en houdt de klaarte in mijn hart ....

Oma

Men had het me gezegd en uitvoerig beschreven. 't Is anders en met niets te vergelijken.  En zij konden het weten want zij hadden die status immers bereikt.  Zij maakten me nieuwsgierig, gaven me 't gevoel er niet helemaal bij te horen.  De jaren begonnen te knagen en deden me nog meer bij elke nieuwe rimpel stilstaan.  Toen ook mijn besef meedong naar die fel begeerde plaats voelde ik de wanhoop naderen.  Maar de bevrijding "je wordt oma" kwam van mijn dochter en toen ik het mezelf luidop hoorde herhalen ging ik lichtjes van de grond.  Ze hebben gelijk gekregen, 't is met niets te vergelijken, 't is een titel zonder kroon maar dan wel op een hemels hoge troon.

 

21:22 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Re: Mulish zoals je schreef over toots tielemans:
"Soms is het goed te blijven stilstaan bij dat wat je aangenaam raakt en niet verder te graven, kwestie van blijvend genieten. "
Dus laat de persoon Mulish links liggen, geniet van de boeken van de schrijver Mulish. Je zegt dat je hart en ziel van het boek moet voelen, dat is toch niet hetzelfde als de schrijver zelf?? Een boek is een wezen op zich, goed geschreven leeft het vanzelf, en leer je het kennen met de jaren...
Hoe dan ook, ik laat het je wel weten of het de moeite waard is om je over je aversie heen te zetten of niet :) (Ik denk nu reeds van wel)
uiteraard groetjes terug, en 'terusten,
karlo

Gepost door: karlo | 23-03-06

oma Hoe ouder ik word, hoe meer ik dingen van mijn oma, herbeleef.
Van allen die mij lief waren, is zij de enige waar ik mij in gedachten,
tot nu toe, nog allles wil en kan toevertrouwen.In de hoop dat zij mijn
vreugde en verdriet, toch ergens kan meebeleven.Zij is niet meer bij de levende, maar in mijn hart, staat ze gegrift voor eeuwig.

Gepost door: jeanine | 24-03-06

onze dierbaren beste Jeanine,
Zij die in ons hart gegrift staan blijven ons dagelijks sturen, ondersteunen en verlichten vandaar dat we ze met liefde meedragen.
Voor mij is dat wijlen mijn vader wie ik dank voor wat ik ben en nog worden zal....
weekendgroetjes,
Iris

Gepost door: Iris | 24-03-06

verschil in aanvoelen beste karlo,
dank voor je reactie. Mensen voelen heel verschillend hé maar een boek voor mij draagt het hart en de ziel van de auteur in zich : ik voel en ruik als het ware de persoon zelf. 't Is dus voor mij niet het boek op zich maar de kracht die ervan uit gaat en die de auteur vertegenwoordigt. En vermits ik een boek koester op mijn schoot, voel ik me al dan niet verbonden aan de persoon die achter de letters schuilt. 't Is moeilijk te verwoorden, 't is een sterk aanvoelen en beleven.
Veel leesplezier en fijn weekend,
Iris

Gepost door: hallo karlo | 24-03-06

dag iris wat een mooie foto
met de kleine
grts
vhike

Gepost door: vhike | 25-03-06

De commentaren zijn gesloten.