11-04-06

OMTRENT SOAPS

Ik baal van al die reality/docu-soaps die ons televisiescherm overspoelen en besmeuren.  Waar haalt men toch steeds deze nieuwe benamingen om het zoveel mogelijk realistisch te doen klinken ?  Nou ja, met de realiteit wordt heel dikwijls een loopje genomen als men leest hoe het er achter de schermen bij de opnames echt aan toe gaat en hoe de kijker nog maar eens bij de neus wordt genomen.

Toen ik een aantal jaren geleden The Truman Show” (1998) zag

van regisseur PeteWeir http://www.imdb.com/name/nm0001837/

vond ik die Big Brothersfeer met camera op de huid zo bedreigend angstig dat ik niet kon vermoeden dat dit tijdperk eigenlijk al stilaan in ons leven was binnen geslopen.

Slim en goedkoop gezien van de televisiemakers om Jan met de pet, Marie met de schort en hun onschuldige bloedjes, meestal gratis voor niets (of erger nog : in ruil voor gratis vetafzuiging of hier en daar wat gevelrestauratie)  voor hun kar te spannen en voor heel Vlaanderen en omstreken in de vitrine te kijk te zetten.

Ondoordacht en zielig eigenlijk van al die doodgewone en onbekende (media)geilen die zowel hun lichaam als hun ziel en hun bloedverwanten open en bloot voor de camera gooien op zoek naar aandacht, affectie en de glitter en glamour, maar die veelal achteraf met een forse kater opgezadeld blijven.

Nochtans wil ik heel graag een uitzondering maken voor de huidig lopende documentaire  op maandagavond op Eén, die ik voor geen geld wil missen en die mij telkens opnieuw naar de strot grijpt : ”De moeder van mijn dochter”.

Een jaar lang hebben Annemie Struyf, moeder van vier (nu vijf), en Lieve Blancquaert,

moeder van twee, gezwegen over Hope. ,,Om de adoptieprocedure niet in het gedrang te brengen, haar af te schermen en haar in alle rust te laten opgroeien''. Maar hun boek is af en is nu al een tijdje te koop.
Op aidsreportage in Keniaanse sloppenwijken verzeilde het duo bij Achieng, een 36-jarige seropositieve vrouw die de strijd tegen het dodende virus als haar levenstaak ziet. Achieng bracht Lieve en Annemie in contact met prostituees, verkrachters en moordenaars, die hen gruwelverhalen vertelden.
Tot Lieve en Annemie te lang in de ogen keken van een 14 maanden oud weesmeisje: Hope.
Geboren uit een verlamde, blinde en dove vrouw die, ongeacht een zware hersenoperatie, misbruikt was door haar man, omdat hij behoefte had aan ,,troost''. Niet in staat het kind te baren, liet ze het kind zichzelf naar buiten duwen. Twee dagen lag Hope bij haar dode moeder...

Ze is nu twee jaar, vertederend en kerngezond, maar ze komt uit de hel: Hope heet ze, en ze kon geen betere naam krijgen. Want haar adoptiefmoeder, journaliste Annemie Struyf, en adoptieftante fotografe Lieve Blancquaert hebben haar uit de hel van Kenia gered. Een aangrijpend verhaal van een ,,wilde'' adoptie in een door aids en verkrachting geteisterd land, dat Struyf & Blancquaert vertellen in hun nieuwe boek Mijn status is positief.

Een dagboek in zwart-wit.

In de op Eén lopende reportage “De moeder van mijn dochter” zien we Annemie Struyf op zoek gaan naar de roots van haar adoptiedochter en de situatie aldaar tracht te achterhalen en vooral het cultuurverschil tracht te begrijpen. In deze zoektocht opent Struyf ook voor de kijker eerdere ongekende en gesloten deuren, gaat ze diepe confrontaties aan met de bevolking, deinst ze niet terug voor het losweken van getuigenissen, benadert ze heel dicht de plaatselijke gebruiken en feiten om de waarheid te achterhalen.  Ze gaat daarvoor tot op het scherp van de snee en stelt zichzelf met haar spontane openheid en haar niet aflatende  doorzetting zeer kwetsbaar op, wat haar dan alweer siert.

Deze diep menselijke emoties van verschillende culturen waarbij de makers zo neutraal mogelijk blijven, zonder enig oordeel, maakt deze serie heel geloofwaardig en is dermate opgebouwd dat de kijker telkens weer nieuwe elementen te zien krijgt die als puzzelstukjes beetje bij beetje in het grote geheel passen.

Kortom : een realistisch verslag van een aanvaardbare zoektocht die ongeveinsde reacties en emoties wakker schudden met  subtiel camerawerk, zoals we die maar zelden te zien krijgen. Chapeau voor Eén, we want more…..


09:55 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Truman Show The Truman Show, een fantastische film, werd geregisseerd door Peter Weir. Deze meneer maakte o.a. mijn favoriete film "Witness", met de beste acteur ter wereld: Mister Ford (Harrison voor de vrienden). Over cultuur gesproken: de Raf is stand-up comedian van dienst in het puike "De Leeuw in Vlaanderen" nu vrijdag 14/4. U kijkt toch ook? :-)

Gepost door: Jim | 11-04-06

Truman Show - mijn mening The Truman Show is ook naar mijn bescheiden mening een fantastische film.

Gepost door: karlo | 11-04-06

The Truman Show @Jim
Bedankt voor de correctie :Peter Weir, wiens "Dead Poët Society" me ook steeds is bijgebleven. Ik zal voor één keer nog eens kijken naar "De Leeuw in Vlaanderen" omwille van Raf Coppens, die ik heel spitsvondig en lekker gedurfd vind (ben dus ook een fan).
@karlo
Voor alle duidelijkheid, al komt het niet zo naar voren in mijn verslag, ik vind The Truman Show één van de beste van de laatste jaren (we hebben ons die zelfs op DVD aangeschaft)

Gepost door: Iris | 11-04-06

ja 'Dead poets society' ja, daar had ik nog niet eens aan gedacht. Is inderdaad ook van Peter Weir en een meesterwerk. En tof dat je Raf zo snedig vind. Hij treedt binnenkort op in Gent, samen met Bert en Nigel. Hou mijn site maar in de gaten.

Gepost door: Jim | 11-04-06

Jim Goed om er mijn aandacht op te vestigen; we gaan zeker tijdens de Gentse Feesten; 'k ga zelfs morgen al persoonlijk reserveren, 't is hier trouwens vlakbij.

Gepost door: Iris | 11-04-06

Truman Weet je wat zo gek is? Dat er momenten in je leven zijn, waarop je denkt: het is allemaal 1 grote Trumanshow. s Ochtends gaan we braafjes naar ons werk, laten we ons "opsluiten" in een 15 verdieping hoog kantoorgebouw, vervreemd van het echte leven... Op de vensterbank een heleboel meeuwen die ons aanstaren. Net alsof wij opgesloten zijn en zij genieten van hun vrijheid...

Gepost door: Leen | 12-04-06

De commentaren zijn gesloten.