13-04-06

VERZAMELD WERK VAN STEFAN HERTMANS

De Gentse  dichter Stefan Hertmans (1951)  heeft zijn werk over een periode van 30 jaar, op aandringen van de uitgeverij, uiteindelijk gebundeld in een ruim 700 pagina’s tellend “Verzameld Werk”. Naast poëzie bevat deze uitgave ook gelegenheidswerk, verspreide gedichten en een selectie uit “De kleine woordwoestijnen”, een nooit eerder gepubliceerde eerste bundel.

Hertmans’  poëziedebuut kwam er in 1984 met “Ademzuil”, net als de tweede “Melksteen”, een hermetische bundel vol donkere metaforen. Al vlug ontpopt de dichter zich als een kameleon. “Zoutsneeuw” wordt, qua vorm als qua concept een totaal andere bundel.

In “Bezoekingen” (1988) en “Het narrenschip” (1990), bundels vol tijdloos taalgeweld die bulken van verwijzingen naar planten, dieren, kunst en cultuur, pakt Hertmans uit met een ander aspect van zijn veelzijdigheid : zijn bereisd- en belezenheid.  Hij is bijzonder productief en in zijn “Lucht in lucht” brengt hij gedichten bij objecten van Panamarenko.

Hertmans’ prille vaderschap leidt dan alweer tot het anekdotische met minder allusie op de schone kunsten, maar in “Goya als hond” is zijn inspiratie weer gericht op het beeldend werk.

Af en toe verwijst Hertmans naar zijn vroeger werk, maar vervolgt met vaste tred zijn weg, terugblikkend op de beginjaren toen hij over duistere paden sjokte en zichzelf geen “ik” durfde te noemen, omdat hij slechts bestond (naar zijn gevoel) bij de gratie van anderen naar wie hij opkeek.  Vorig jaar nog verscheen “Kaneelvingers”, alfabetisch gerangschikte gedichten over handen en vingers.

Stefan Hertmans’ poëzie werd menigmaal bekroond op basis van zijn veelzijdig en omvangrijk oeuvre – hij schreef naast gedichten ook romans, reisverhalen, essays, theaterteksten en een thriller – en hij mag terecht tot de belangrijkste hedendaagse Vlaamse literatoren worden gerekend.

Ik had het genoegen onlangs nog in het Gents Poëziecentrum, figuurlijk, aan de lippen te mogen hangen van deze literaire kunstenaar en ’t mag gezegd dat Hertmans evengoed verbaal, als neergeschreven, een nokvolle zaal weet te boeien.

 

Stefan Hertmans "Muziek voor de Overtocht-Gedichten 1975-2005"

Uitgeverij De Bezige Bij-Amsterdam,839 blz.- 35,00 euro

Zie ook de huidige Knack nr. 15 :

http://www.knack.be/onlineKN/inhoud.asp?nav=uniek_619

Een op 't eerste zicht eenvoudig gedicht, waar voor mij heel veel diepgang, verleden en heden in ligt....

Gelukstraat, Gent
Auteur: Hertmans, Stefan
 

Het was in een oud schooltje,
en de ramen waren hoog, dat zich
de schaduw van een man tot in de
lichtkring van oud stof voorover boog.

Linden, kinderen in een onverstaanbaar
nieuwe taal, herkenning van een uitzicht
bij het raam; en binnen trekt het pleisterwerk
zijn eigen krijtkring in een oud lokaal.

De schim van lang verloren leven
kan iemand in de armen nemen,
maar niet het waaiend lichtland
in zijn hoofd.

O paradijselijk vergeten op gewone
dagen, zij geloofd. En bij het poortje,
in de wind, staat nog een ander kind −
dat, wat ooit zijn moeder was beloofd.


Uit:
Stefan Hertmans: Annunciaties (1997), p.40


 

 

 

09:48 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Hertmans Groot dichter, onderschat prozaïst (Steden !) & heerlijke man die ik bij gelukkig toeval ook persoonlijk heb leren kennen (woont hier om de hoek, zoontje liep een poosje naar dezelfde school als mijn zoon). Ook op mijn blog passend geëerd (post op 20 feb 06), samen met dit mooie gedicht.

Interessante blog, btw.

Groetjes, MM

Gepost door: Mati | 24-04-06

De commentaren zijn gesloten.