17-04-06

MACHTELOOSHEID

Ik las, per toeval (?), dit gedicht van Fernando Pessoa

In zijn woorden vind ik mijn machteloosheid bij menselijke gruweldaden zoals onlangs in Brussel-Centraal, dat al dagen door mijn hoofd spookt en waarbij ik me zo nietig, maar tegelijk strijdvaardig, voel.  Ik ben stil en lijd mijn innerlijke pijn.....
 
Er zijn ziekten erger dan ziekten
Er zijn pijnen die geen pijn doen, zelfs niet in de ziel
maar pijnlijker dan alle andere
Er zijn gedroomde angsten, werkelijker
dan die welke het leven met zich brengen, er zijn gevoelens
die men voelt alleen door ze te denken
en die meer de onze zijn dan 't leven zelf
Er zijn zo vele dingen die, zonder bestaan,
bestaan, die tergend traag bestaan
en tergend traag de onze zijn, de onze en onszelf
Boven het troebel groen van de brede rivier
de witte circumflexen van de meeuwen
Boven de ziel de nutteloze wiekslag
van wat niet was, ook niet kon zijn, en alles is
 
Geef mij nog wat wijn, want het leven is niets
 
Pessoa

 

 

08:57 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

toeval wat het toeval al niet vermag...
2 mooie gedichten hier, Iris.
Gek, ik zat gisteren ook bij traagheid, bij pijn, bij het water en bij de meeuwen.
Het leven hangt aaneen van de toevalligheden.
Een fijne dag wens ik je toe.

Gepost door: evy | 17-04-06

*** Heel mooi! Ik kan moeilijk bewoorden wat ik voel, maar voel dat er toch mensen zijn die zich zoals mij voelen. Nog een mooie dag wens ik je.

Gepost door: emmy | 17-04-06

Pessoa Hallo Iris, dank voor het in herinnering brengen van deze klassieker van Pessoa, incl. de wiekslag van tragiek in de laatste regel: Pessoa stierf op 47-jarige leeftijd, hij had zich bewust de dood in gedronken, de poëzie stond boven zijn persoonlijke leven, hij deed afstand van zijn kleine ego voor een nobel en een hoger doel, dwz de schatkamer aan wereldwijsheid in zijn gedichten, uitgepuurd tot op het bot en als gladde waarheidsstenen gepolijst.

mv

Gepost door: marlon | 17-04-06

De commentaren zijn gesloten.