26-04-06

OVER RITUELEN EN PATRONEN

Onlangs stelde een vriendin me, in haar vurig babbelbetoog, een ondoordachte vraag, waarop ze eigenlijk geen antwoord wou, noch verwachtte.

Haar onbewuste vraag bleek voor mij het antwoord te zijn op mijn eigen afvragen naar de ontelbare dagelijkse routineuze handelingen waarbij een mens al helemaal niet meer stilstaat, doch die deel uitmaken van ons dagelijks, soms noodzakelijk, ritueel.

Enfin, ’t kwam erop neer dat zij beweerde in de vragende vorm of we nu niet allemaal steeds van die weerkerende, dag in - dag uit, handelingen doen zonder eigenlijk te beseffen dat die een belangrijk deel van onszelf geworden zijn.

Toen kwam ook ineens mijn eigen beeld mijn netvlies voorbij. 

Zo van hoe ik bij ’t ontwaken, nog voor ik het bedlampje betast, met slapende ogen en telkens met gepaste armlengte, bijna stoïcijns,  de radioknop induw.  Hoe ik dezelfde ochtendstem of –klanken, al naargelang het tijdstip, echt nodig heb om eerst mijn ledenmaten ter stretchen, vervolgens mijn ogen te bevrijden van de duisternis en mijn hoofd te ontdoen van overgebleven flarden droom.

Hoe mijn rechterhand, automatisch, naar de andere kant glijdt waar het steevast botst op een stukje warme huid, gekoppeld aan een zachte fluitadem of een uitdeinend snurkje.

Pas dan geeft mijn grijze massa aan dat de dag begint zoals ik hem gewend bent, zoals hij me altijd wekt en ik hem, op mijn beurt, pluk

Carpe diem, ja, dat is het wat ik met de dag doe.

Eens geplukt, kan ik zijn verder verloop niet garanderen, noch voorzien, ook niet hoe hij verwelken zal.  Dat blijft meestal, zowel voor hem als voor mij, de verrassing van de dag.

Sommige stukjes zullen agenda-getimed zijn, maar vele tussendoortjes laten we aan het toeval over.  Toch komen we ’s avonds telkens weer even tot elkaar om ons over te geven aan de nacht, die onoverkoombare tegenpool.

Om dan opnieuw elkaar los te laten, wetende dat wij, op onze specifieke manier, er straks weer zijn als onuitwisbaar ritueel in ons geijkt levenspatroon.

 

’t Leven als een oneindige aaneenschakeling van rituelen en  patronen…..

 

22:02 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook |

Commentaren

Roze bril Proficiat uw roze bril is afgevallen :o) Wens je meer te weten over patronen zoek dan es op NLP! De leute!

Gepost door: koninkske | 26-04-06

makkie? Ik denk dat jij vrij vrolijk door je dagen rolt, ondanks de mogelijke pijn van je iris-zijn, je bent een lady lucky omdat je zoiets afdwingt, niet?

mv

Gepost door: marlon | 26-04-06

onrust routine maakt het leven leefbaar. maar een teveel aan routine veroorzaakt bij mij onrust. en dan moet ik weg. op zoek naar andere horizonten. kom ik ooit tot rust? geniet van een rustige nacht, Iris.
marc

Gepost door: marc | 27-04-06

@koninkske Ach zo, draag ik een roze bril ? Had er eerder geen weet van, moet beslist eens langer voor de spiegel gaan staan ;-)
Ik kom wel eens langs bij jouw "Bevrijdingen", hou je maar vast.....
gr.
Iris

Gepost door: Iris | 27-04-06

@Marlon Ooit was het helemaal anders hoor; ik kon niet eens door 't leven stappen, laat staan rollen. Door mijn eigen leed en door mee te gaan in het labyrint van mijn lijdende medemens, kwam ik mijn innerlijke "ik"tegen en werd ik dankbaar voor wat het leven mij nog biedt, stop ik met zoeken en afvragen over wat het zou hebben, kunnen geweest zijn en hoe het er waarschijnlijk nog zou kunnen uitzien :-).
Het plukken van "hier en nu" is mijn levensstijl; van achterom kijken krijg ik nekpijn en van te ver vooruit blikken glaucoom.
Ook mijn verdrietige dagen kan ik nu plukken, wetende dat er ook andere oogst bestaat.
fijne dag nog Marlon
Iris

Gepost door: Iris | 27-04-06

@Marc Idd. te veel aan routine schaadt. Ik heb enkel het ritueel besproken die mijn dag op gang zet. Op zoek naar bredere horizonten, dat is ook mijn weg en wetende dat horizonten onbereikbaar zijn zullen we altijd op weg zijn.....
Ik wens je veel rust en mijmeringen waar de hemel in de zee wegzinkt
gr.
Iris

Gepost door: Iris | 27-04-06

ochtendritueel mijn ochtendritueel bestaat - tot nu toe - nog altijd uit moe zijn. te weinig slapen, geen goede nachtrust. onrust, eerder. slapen doe ik wel, maar niet rustig.
en andere rituelen? bijgelovige, misschien. 13 bij voorbeeld. Geluksgetal, of net niet?? Ik ben geboren op de 13e dus een geluksgetal. Ladders? Loop er maar onderdoor, ze kunnen niet alleen naar beneden glijden, maar ook omvallen. Nee, ik heb geen vaste rituelen waar ik me bewust van ben. Of het moet zijn: m'n auto altijd en overal ongesloten achterlaten. 'k heb een hekel aan sloten openmaken, met of zonder sleute.
euh, ik weet het, dit alles is niet echt zinnig, maar met zo'n weertje komen de gekke duiveltjes uit m'n binnenste naar boven :-)
Geniet van het zonnetje, Iris
karlo

Gepost door: karlo | 27-04-06

Ach karlo Wat is zinnig, wat heeft geen zin. Dat zal voor ieder wel verschillend zijn hé ? 't Voornaamste is dat een mens zich goed voelt bij zijn keuze.
Slechte inbreker ben jij in ieder geval; weeral iets meer van jou te weten gekomen ;-)
groetjes terug,
Iris

Gepost door: Iris | 27-04-06

bedankt Bedankt voor de wensen en het mooie gedicht! Nog veel blog- en wandelplezier de komende weken! Het lijkt hier meer en meer op een forum voor gelijkgezinden, extra leuk om de reacties te lezen.

Gepost door: Dirk en FLeur | 27-04-06

rituelen mijn onbewuste rituelen zijn erg bewust geworden sinds ik een poes in huis heb en dat maakt de huiselijke sfeer ineens veel evenwichtiger!

Gepost door: hilde | 27-04-06

Patronen. @ Iris ik weet eigenlijk niet hoe een buitenstaander aankijkt tegen mijn geschrijf. Soms denk ik het is saai langdradig er is geen plot er is alleen geworstel. Alleen geworstel maakt saai denk ik. Het voelt als een strijd tussen inspiratie, mogelijkheden, en het verwerven van een plek enerzijds, en anderzijds de beperkingen, de achterdocht, het wantrouwen, de woede. Ik ben niet uit op een visuele vluchtheuvel maar het voelt vaak wel zo. Het is mijn onmacht het anders te kunnen. Een reaktie, waarom, ik weet het ook niet, het is wat gebeurd.

Gepost door: enscho | 27-04-06

het leven 'Het leven als een oneindige aaneenschakeling van rituelen en patronen'?
Ik hoop dat dat voor mij niet het geval is. Besef ik zelf wel of ik volgens een patroon leef, of niet?

Gepost door: evy | 27-04-06

Een poes. Laat ik ook een poes in huis nemen.

Gepost door: enscho | 28-04-06

poes ja, een poes, dat lijkt me een goed idee.
of een hond.
wij hebben een hond.

Gepost door: evy | 28-04-06

@ enscho en iris @enscho: ja, neem maar een hond :-)
@iris: ik kom in stilte, om je een heel leuk weekend te wensen. Wandelen? 'k wens het je toe. En als dat er niet van komt: Beaufort 2006 al gehad? :-)
Groetjes
karlo

Gepost door: karlo | 28-04-06

en misschien misschien is het doorbreken van rituelen en patronen een uitdaging op zich en tegelijk een stresserend bezigheid, maar toch lonend?
allerbeste verlengd weekeinde

Gepost door: sebastian | 28-04-06

lieve mensen allemaal Laat ik mij aan het ritueel van de beleefdheid houden en jullie hartelijk danken voor jullie bezoekjes en reacties.
Dankbaarheid is een liefdevol patroon die ik niet wens te doorbreken....
Iris

Gepost door: Iris | 28-04-06

lieve mensen allemaal Laat ik mij aan het ritueel van de beleefdheid houden en jullie hartelijk danken voor jullie bezoekjes en reacties.
Dankbaarheid is een liefdevol patroon die ik niet wens te doorbreken....
Iris

Gepost door: Iris | 28-04-06

De commentaren zijn gesloten.