13-05-06

NIETS IS WAT HET LIJKT

"Niets (niemand) is wat het lijkt". Naarmate ik in 't leven vorder, des te meer ik er bij stilsta, des te bewuster ik benader, des te groter mijn hoede, des te allerter mijn zelfbehoud, des te ruimer mijn denken, des te minder mijn angsten, des te soepeler mijn omgang, des te non-conventioneler, des te controverseler......

Deze gedachtengang werd gestimuleerd door het voorwoord van Adriaan van Dis bij Conny Palmen's gebundelde interviews "God en Vitriool" - 2005,  ter gelegenheid van haar 50ste verjaardag.

http://www.vanstockum.nl/?page=%2Fproduct.php%3Fid%3D1668...

Van Dis over Palmen :

" Hoe breed is de rug van Connie Palmen ? Trekt ze zich niets aan van al die meningen die over haar de ronde doen of bijt ze 's nachts snikkend in haar hoofdkussen ?  Geef mij maar de Connie die ik zelf heb mogen ontdekken en niet de Palmen die ik met duizenden moet delen.

Tien jaar geleden trok ik een paar weken met haar door Vlaamse leestournees en theaters.  Ze bleek allerhartelijkst en toonde nederigheid waar nodig : in de files, in tochtige kleedkamers, in de omgang met knorrige decorbouwers.  Ze sleepte met tassen en boeken en bracht met haar aanwezigheid iedereen een goed humeur.  Zelden zo'n fidele vrouw meegemaakt : hartelijk, humoritistich, slim, eerlijk en vooral geen zeur. Ik houd van de privé-Connie.

De publieke Palmen is voor mij een ander. Zij is een auteur die de aandacht trekt, met haar boeken, maar ook met haar persoon.  Ze schrijft en praat de lezers niet naar de mond, gelooft in haar schrijverschap, is vol zelfvertrouwen en houdt niet van valse bescheidenheid ("ik heb geen kleine verlangens, dat van dat kleine te eren is niets voor mij", aldus Palmen).

Palmen pronkt met haar intelligentie, heeft weinig op met domme mensen, veegt haar critici de mantel uit. Ze houdt er uitgesproken meningen op na; geen interview zonder controversiële uitspraak.

Ik heb altijd een beetje moeite gehad met deze "andere" Conny, aldus nog Van Dis"

Conny Palmen zelf zegt op de achterflap van haar boek :

"Goeie filosofie doet pijn, die brandt, je krijgt een paar klappen in je gezicht, wordt wakker.  En goeie literatuur heeft dat voor mij ook.  Zoutzuur, vitriool.  Het doet vreselijk zeer als ze het over je heen gieten, maar daar kan je op zo'n moment ook van genieten, omdat het eindelijk de waarheid lijkt. 

Je gaat steeds meer van de schijn genezen."

Vooral dat laatste, mevrouw Palmen, daar kan ik me goed in vinden.....Een vrouw naar mijn hart, die Connie.

 

08:05 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

Commentaren

Groetjes Fijn weekend toegewenst hoor!Met liefst veel Zon.

Gepost door: De Astroloog | 13-05-06

Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd. Ik ken de auteur en haar teksten niet, maar ze zal wel goed zijn. En het is altijd verrassend met andere meningen gekonfronteerd te worden, ook al is het bijtend.
Ook van hieruit een fijn weekend.
Ik heb alvast een mooi lentefeest. Binnen 6 jaar heb je dat ook.

Gepost door: G.U.Y. | 13-05-06

re: op m'n blog Ik schreef: ik heb niet al die wijsheid in pacht.
Enne: ik ben blij dit stukje samen met jou te mogen doen. zo krijg ik veel inspiratie ;-)
lieve groetjes,
karlo

Gepost door: karlo | 13-05-06

Connie. Ik had ooit een vooroordeel, dat is ondertussen weg. Ik geloof na het lezen van de Wetten. Groet.

Gepost door: enscho | 13-05-06

wierook en psalmen Hé Iris, ik heb altijd wat moeite gehad met die over-bewierookte Palmen, vertolkte iets te vaak de vrolijke weduwe, een beetje à la Hemmerechts.
Ik vond haar slechts een schoon & kattig vrouwke, dat volstaat toch niet?
(steeds die pose, vermoedde ik, wanneer hield het acteren eindelijk op)

't is maar een gedacht,
Marlon.

Gepost door: marlon | 13-05-06

't Ja marlon bewierookt werd ze in ieder geval. Dat van die vrolijke weduwe, weet ik zo nog niet; haar "I.M." spreekt toch een andere taal, die van dat onderworpen, alles vergevende, onvoorwaardelijk lijdend vrouwtje die op haar beurt I.M. zo bewierookte dat ik door haar boek een postume afkeer van hem kreeg(heb jij I.M. gelezen ?).
't Is eigenlijk toen dat ik C. Palmen door andere ogen ben gaan zien en dat ik tot het besef kwam dat de schrijfster zich veel stoerder voordeed dan de vrouw erachter.
Kristien Hemmerechts, met alle respect voor haar mooie"Een zuil van zout" ligt mij als persoon helemaal niet : te overdreven kattig, naar mijn gevoel, waar zelfs vrouwen op afkikken (allé, ik toch).
Fijn om zo'n interessante uitwisseling met jou te hebben; ik laaf mij aan jouw rijke literatuurkennis, bedankt en een extra bloemige groet,
Iris

Gepost door: Iris | 13-05-06

vitriool en zo... tja, lijkt wel een terugkeer nar de Strum und Drang tijd...
Ha ja, geniet van deze laatste Duitse film, zodra hij uitkomt in het belgenlandje. En inderdaad, der Untergang spreekt zeer aan, precies wegens de nauwgezetheid van het historisch opzoekwerk en uiteraard ook door de rol van de hoofdacteur
hartelijke groeten

Gepost door: sebastian | 13-05-06

een tuiltje woorden Dag Iris, onvermoede columniste

Ischa M. was inderdaad een beetje eikelig, wijlen Theo Van Gogh deed hem zoiets na, Hollandse overexposure (of hoe heet dat?), ik weet dat bv Jan Mulder niet echt dol was op Ischa M., dat zegt genoeg voor mij, Mulder is incontournable... mbt Palmen reikt mijn kennis waarschijnlijk te kort, ik knapte af op haar buitenkant en heb dus bijna principieel I.M. niet gelezen, maar ik wil wel geloven dat het waardevol is (beaamd door L.).
Wat me vooral stoort (als man) is dat la Palmen echt opgegeild wordt door een paar illustere vakgenoten: Freek De Jonge, zelfs Claus (spijtig), gewoon omwille van haar lief snoetje, haar sex-appeal, ik ervaar dan meteen tegenzin om mee staan aan te schuiven (aard van het beestje)
Mbt Hemmerechts: ze blijft inderdaad een zuil van zout, dan stopt het.

het is ochtend en bedtijd,
Marlon.

Gepost door: marlon | 14-05-06

liefdevol geschreven bedenking goeie morgen iris, ik heb altijd een tweeledig gevoel gehad met connie palmen. waarschijnlijk ben ik daar nu achter gekomen hoe dat ontstaan is. Bij het lezen van 'de wetten' had ik steeds het gevoel dat ik een stap tekort kwam, te onwetend was om het intellect van Palmen te volgen. (misschien spreidt ze haar intellegentie toch te graag ten toon aan haar medemens). maar ik werd toch aangetrokken door haar, verleid om haar te lezen. als ik het nu bekijk is het misschien de sexuele aantrekkingskracht die uitgaat van de combinatie intelligentie en schoonheid. Wat ik mij vooral van IM herinner is het verscheurende afscheid van haar grote liefde Ischa Meier. Ik weet nog dat ik daar kapot van was. Omdat ik me dan zo betrokken voelde las ik de verzamelde columns van IM maar daar heb ik algauw de brui aan gegeven. zou ik zoiets durven catalogeren onder eigengereide Nederlandse arrogantie zonder al teveel mensen voor het hoofd te stoten?
prettige zondag, vol liefde. marc

Gepost door: marc | 14-05-06

De Wetten van Palmen Een boek om bij te houden. I.M. las ik nog niet.
Ik las ook wel wat over haar.
The best of both worlds, misschien heel letterlijk?

Gepost door: Evy | 14-05-06

lang liet ik mij misleiden door de luchtballon IM
later groeide stilaan waardering
voor haar boeken
maar nog nooit
voor haar interviews

zij klopt niet
met het beeld
dat zij schrijft
voor mij

Gepost door: ria | 14-05-06

lieve blogmaatjes allemaal Zij het dan met enige vertraging, doch met een innig hart : bedankt voor jullie, stuk voor stuk, interessante reacties,
tot wederhoren,
Iris

Gepost door: Iris | 16-05-06

elvis wat ik bewonder bij connie palmen is haar stem en het feit dat ze van elvis houdt. ik lees - bijna principieel - geen nederlandse boeken meer (ook niet die uit vlaanderen). maar ik heb bijna zitten huilen bij zomergasten, met name bij het gesprek van connie palmen met tom barman (van wie ik al evenmin een fan ben).

carson mccullers daarentegen. malcom lowry. etcetera. er zijn te veel goede boeken om mijn tijd te verprutsen met spruitjeslucht. maar connie palmen is een lieve dame.

Gepost door: martin | 17-05-06

De commentaren zijn gesloten.