15-05-06

SLUMMEN....

“Ik ben zo blij dat de wereld steeds in beweging is”, een uitspraak van actrice Joke Devynck  waarnaar Tessa Vermeiren verwijst in haar Weekend-Knack-column en waar ze aan toevoegt zelf ook blij te zijn dat alles voortdurend schuift en verandert.  Ook ik sluit me aan bij de dames, mezelf erop betrappend hoe alweer een nieuw woord mijn aandacht trekt, me doet nadenken, me aanzet tot reflecteren.

Slummen lijkt een (nieuw) verzamelwoord te zijn voor, wat men van zichzelf vindt, foutieve, beschamende gewoontes.  Volgens het verklarend woordenboek zou enkel slum reeds bestaan, maar dan als zelfstandig naamwoord in de betekenis van achterbuurt.

Ik vraag me af wie die soort van woordenuitvinders(kunstenaars ?) zijn die zich groepsgewijs godgansedagen en -nachten, bic-bijtend, zitten uitsloven met vermoedelijk van die Scrabble-blokjes in ontelbare combinaties te leggen en te verleggen totdat zich een woord heeft gevormd dat nog niet bestaat en waar zijzelf, in d’eerste plaats, voldaan en verbaasd over zijn.

Dat dan, na unaniem hoofdgeknik, het bij-toeval-woord wordt goedgekeurd, waarna diezelfde breinen zich uiteindelijk moeten beramen welke betekenis eraan te koppelen.

Ik kan het me zo voor de geest halen :  donkere bijeenkomsten in een afgelegen châlet in de Ardennen, genre De Parelvissers, afgesloten van familie en vrienden, gsm met voorbedachte rade thuis gelaten, nauwkeurig berekend proviand  meegenomen, rook- en ander stuf bij de hand.  Een ronde-tafel-gedoe met van die vliegende schotellampjes op grootmoeders wijze, net niet kopstotend, en net wel zichtbaar doorheen dampende sigarettenwolken, precies het gepaste ooglicht verspreidend dat de slapen van priemende steken in de nachtelijke overuren spaart. Een pseudo-butler voor de gelegenheid ingehuurd, ontdaan van zijn vlinderstrikje, maar wel in zwart maatpak, zo’n soort stoïcijnse au-pair voor volwassenen en absoluut ongevaarlijk voor ’t prikkelen van bepaalde zintuigen.

Mochten er zich ook vrouwen tussen het heerschap bevinden dan zijn het beslist van die Mary  Poppins maar dan zonder gitaar noch vlinders in de buik voor eenzame weduwnaars.

Zeven blokjes op een rij, wijzen plots slummen aan. Eureka antwoorden de bezwete, vermoeide koppen en in een mum van tijd is ook de ontknoping daar : beschamende, compleet foute gewoontes !

En de vervoeging, zou die dan zijn slummen, slumde, geslumd ?

Als de wereld maar in beweging blijft en alles en iedereen maar schuiven blijft…..

Zie ook Weekend Knack nr. 19 – pag. 8 bij “Opgebiecht”.

 

08:01 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

you dit it, the column En wat lag er bij deze verkwikkende lectuur toevallig (???) naast mijn laptop: de Weekend Knack! Pagina 8 was op een halve seconde gevonden.
Mooi woordenbetoog, Iris, je meandert er vrolijk doorheen, de lezer van het éne been op het andere laten wankelen, je hebt muziek in je vingers.
Bespeel ons graag verder, wij zijn gewillige en stille getuigen. Eerlijk, ik heb mijn adem ingehouden, sprakeloos in mezelf, straks orakel ik je voort.


Marlon maandagt.

Gepost door: marlon | 15-05-06

As I like it dear Marlon.
Er verschijnt zowaar een blos op mijn wangen en dat voor mijn leeftijd. Blij af en toe nog een tiener te kunnen zijn en te kunnen fladderen door jonge erkenning !
Ik hoop dat ik op mijn beurt reeds duidelijk aangaf wat een verhalend virtuoos ik jou vind en (fluistert heimelijk) hoe ik mijn lieve metgezel keer op keer uitnodig over mijn schouder als ik jouw spinsels lees, fier als een gieter tot het gezelschap te mogen horen van een onverbeterlijke (en dat meen ik hoor) woordenkrak.
Wierook is niet alleen aan kerken besteed......
Thanx,
Iris

Gepost door: Iris | 15-05-06

effe schuiven langs het doorgeefluik (via de blogbode) 2006-05-15, 19:59:04
???
Iris,wat ik niet goed begrijp is dat je twijfelt aan de moederopgave.Ik weet dat veel ouders zo denken,maar daar kan ik niet akkoord meegaan.Je kind kan inderdaad de verkeerde weg opgaan onder invloed van hun omgeving,maar daar is dan het juiste moment om onze opvoedende moederrol op te nemen en hen zelf laten inzien wat de juiste weg is.Het is zoals ik al gezegd heb , geen fenomeen van deze tijd,ik hoor mijn grootmoeder over net hetzelfde klagen 30jr terug : "la jeunesse d'aujourd'hui...". Het enige wat mij heden dwars zit is tekort aan tijd!Alles moet veel te rap gaan en dat zie ik ook bij jongeren .Weinig nemen nog de aandacht voor kleine dingen;ikzelf weiger pertinent om me te laten opjagen en dwing de mensen rondom mij tot rust.Als het me niet lukt om me rustig te houden,zoek ik mijn toevlucht tot de yoga en de meditatie,waarbij je ongelooflijk terug leert genieten met al je zintuigen...

rebecca

Gepost door: marlon | 15-05-06

Da Vinci Code geniet van de Da Vinci Code deze week! Ik plan hen einde deze maand te zien... ben ook reeds "gespannt".
Morgen kom ik terug om jouw postings van vandaag te lezen (heb nu echt geen tijd).
hartelijke groeten

Gepost door: sebastian | 15-05-06

wierrook wierrook is ideaal voor meditatie.
myrre is m'n favoriet...
groetjes
karlo

Gepost door: karlo | 15-05-06

Rebecca, marlon ????? Even verduidelijken. Ik twijfel helemaal niet aan de moeder, noch vaderrol. Zelf ga ik er zonder blozen prat op dat ik die rol (van de moeder dan) dermate heb vervuld dat ik mezelf wegcijferde in het belang van mijn 2 dochters waarop ik nu, 29 en 32 jaar later, het resultaat van mijn beïnvloeding in die gecontroleerde opvoeding, met heel veel fierheid, mag beleven.
Met gecontroleerd bedoel ik geruggesteund, geconfronteerd, gedialogeerd, gepaard gaande met heftige discussies, bewijsmaterialen en met steeds een afgerond eindresultaat door beide partijen.
Tot daar zijn we dus akkoord niet ?
Nu, wat die tijd betreft : ik nam mijn tijd voor en met de kinderen; mijn kalmte heb ik steeds bewaard door mijn creatieve uiting via het neerschrijven. Door deze houding heb ik een niet aflatend geduld gekweekt waar ik nu de vruchten van pluk zoals je aangeeft : niets of niemand kan me opjutten en als ik daar al een spoor van zou merken dan roept mijn innerlijke stem me halt toe en tracht ik een opkomend woede-gevoel te herleiden tot positieve energie.
Toch kijk en denk ik niet alleen vanuit mijn eigen ziens- en doewijze of vanuit mijn ervaringen; mijn blik is ruimer, globaler en ik wil er kunnen inkomen dat, ondanks een perfecte opvoeding, hardnekkige genen de verkeerde weg kunnen opgaan. Ik spreek hier uit ervaring door jarenlang sociaal werk aan mensen in psychische nood.
Oef, ik stop ermee, zou nog kunnen doorgaan, maar wil jullie niet verder te laste zijn.
dank voor je reactie, goede nacht en tot een volgend gefilosofeer,
Iris

Gepost door: Iris | 15-05-06

gezin en opvoeding Je bent zeker niet tot last!Ik hou ervan om wat dieper over de dingen des wereld ui te wijden.Dankjewel voor je antwoord.
Ik weet heel goed dat het niet altijd vanzelfsprekend is,ook uit ervaring;maar daar zeg je het al : families met "psychische" problemen...
als er karaktergestoordheid bij te pas komt,dan heb je het inderdaad niet meer in de hand.Ik had het wel over doorsnee gezonde gezinssituaties.
Maar nu begrijpen we elkaar!
Ook een goedenacht toegewenst!
groetjes,Be.
xxx

Gepost door: rebecca | 16-05-06

Rebecca steeds welkom voor een goede, diepgaande babbel, daar hou ik van en dat we beiden onze speelsheid hooghouden vind ik ook tof ;-)
doei,
Iris

Gepost door: Iris | 16-05-06

tikken lieve iris, ik kom je op de vingers tikken. herlees nog eens op m'n blog.
"Dat voor iemand die zichzelf BESCHOUWDE als atheïst"
groetjes he
karlo

Gepost door: karlo | 16-05-06

De commentaren zijn gesloten.