31-05-06

REGEN EN POËZIE

Leesvoer is mijn hoofdmenu tijdens deze natte, kille dagen.  Momenteel geniet ik van Pablo Neruda's “Ik beken ik heb geleefd”.  Eén bepaalde passage heeft me de mond gesnoerd met klagen over het weer, heeft me de regenwolken, de open hemelsluizen min of meer relativerend doen aanvaarden, benam me zelfs een lichte blos van schaamte.

Dus zwijg ik over het weer en koester ik me in de poëtische regen van Neruda’s  filosofie over wat hij noemt zijn “Kinderjaren en poëzie” :

“Laat ik, voor wat de dagen en jaren van mijn prilste jeugd betreft, beginnen met te vertellen dat de enige onvergetelijke persoon daaruit de regen is geweest. Die grote australe regen, die als een waterval van de pool neerdaalt, vanaf de hemelen van Kaap Hoorn tot de grens.  In dat grensgebied van mijn vaderland ben ik in de wieg gelegd voor het leven, voor de aarde, voor de poëzie en voor de regen.
Het kon maandenlang, jarenlang regenen.  De regen viel in draden, als lange glazen naalden, die stukbraken op de daken en ieder huis was een schip dat zwoegde om de haven te bereiken in die winteroceaan.
Die koude regen van het zuiden van Amerika kent niet de impulsieve vlagen van de warme regen, die neerkomt als een zweep, waarna de hemel weer stralend blauw wordt.  Integendeel, de australe regen is geduldig en blijft eindeloos uit de grijze hemel vallen.
We gingen altijd, over de stoepen springend van steen tot steen, door weer en wind naar school.  Paraplu’s hadden we niet, want die waaiden toch weg.  Regenjassen waren te duur, schoenen raakten doorweekt.  Nooit zal ik de sokken vergeten die bij de stoof te drogen hingen en de rij schoenen die stoomden als kleine locomotieven.”

Meneer Neruda, bedankt voor dit relativerend relaas.  Ik staak het zeuren en klagen over de regenvlagen en zet mijn blik op verder, op het aloude gezegde dat na regen zonneschijn komt…..

 

    

 

20:24 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

al even al even komen piepen. moet alles nog aandachtig lezen, heb echter weinig tijd omdat nog enkele postings vanavond absoluut in de Cyberspace moeten geraken. maar ik kom later op de avond rustig even lezen...
tot dan

Gepost door: Sebastian | 31-05-06

mooi Neruda... ja, dan telt geen mekkeren meer over het weertje hier. Inge, parallel aan Neruda zou je eens "Deutschstunde" van Siegfried Lenz moeten lezen. Gaat over o.a. het opboksen tegen regen en wind aan de Noordzee in Noord-Friesland. ISNB 3-423-00944-6 (dtv Verlag)
Hartelijke nachtgroeten (hmmm...tijd voor de nachtrust)

Gepost door: Sebastian | 31-05-06

het weer Ik meen me te herinneren dat Marquez op een bijna identieke wijze de australe regens beschrijft, ik denk dat het '100 jaar eenzaamheid' was maar ben het niet zeker. Maar is het altijd goed om vanuit iemands andes grotere ellende, uw eigen misere te minimaliseren? relativering van zoiets als het weer is iets natuurlijk, net zoals het klagen over het weer eigen is aan de Vlaming. maar lieve iris, het laatste zeg ik omdat heel wat mensen me de laatste dagen met vragen van dezelfde strekking rond de oren kletsen. vanuit deze ervaring laat ik het weer op geen enkele manier mijn gemoed bepalen. ik wens je dagen vol zon, iris.

Gepost door: marc | 01-06-06

:-) @Sebastian, jouw tip heb ik genoteerd voor mijn volgend bibliotheekbezoek, waarvoor dank.
@Marc, "Honderd jaar eenzaamheid", één van mijn favoriete boeken, hoe Marquez net zoals Neruda hun natuur- en levensomstandigheden poëtisch relativeren.
Goedbedoelde Marc, 't is waar dat we onze eigen biotoop niet moeten minimaliseren, maar poëtische benaderingen van andere biotopen kan helpen relativeren, met behoud van realiteit. Dat is tevens de reden hoe andermans woorden mijn eigen denken verrijkt en zo zoekt ieder zijn weg naar welbehagen .
Enne.....die zon in mijn hart, daar kan geen enkele schaduw tegen op :-)
Iris

Gepost door: Iris | 01-06-06

Tot ziens ik bedoel lees. Mooie mensen en uitspraken op je site. Je bent lijkt een mens om jaloers op te zijn als ik de wijze zie waarop het je lukt je ding te doen. Er lijkt een soort van onverstroorbaarheid in je te zijn die mij soms doet vragen.
Maar ja velen lijken beter af te zijn dan ik NU. Goede week nog en ziens.

Gepost door: enscho | 01-06-06

De commentaren zijn gesloten.