26-06-06

VERBONDENHEID

Het gevoel van verbondenheid heb ik nooit kunnen loskoppelen van gelukzaligheid en liefde.  Als ik terugblik in mijn mooiste momenten dan springt verbondenheid er met een voorsprong uit.  Ik durf zelfs beweren dat dit de meest noodzakelijke basisbehoefte is naar de aanloop tot die alles-overstijgende liefdesmeet.

Verbondenheid, is dat niet wederzijds begrip, bereidheid tot aanvoelen, aanvaarden ?  Jezelf afstaan en bijleggen bij de ander(en) ?

Je blik tot boven de horizon verheffen, je eigen "ik" overstijgen ?

Zo iets van met je handen ontastbaar maar hartverwarmend voelbaar ?

In een tijd waarin de destructieve mens zich onbegrensd manifesteert, het gezond samenleven bedreigt, gruweldaden als maatstaf neemt, de mensheid verziekt, verzuurt, vernietigt.....hou ik me krampachtig vast aan verbondenheid, druk ik welwillenden nauwer aan het hart.

Jammer, heel erg jammer, dat mooie waarden, die we vroeger als vanzelfsprekend beleefden, er nu dubbel en dik moeten voor schoren en schermen.  Dat velen hun basis kwijt zijn geraakt of nooit werden aangeleerd.  Dat de mens meedogenloos, liefdeloos zijn gelijke uitspuwt, vernedert, foltert, vernietigt, doodt....Ik wil er nooit bij kunnen, daarin mag mijn rede, mijn liefde nooit falen.

Dit om maar te zeggen hoe hartverwarmend ik Fata Morgana op Eén vind, hoe ik me dan betrap op blijheid en hoop en een opstoot van innerlijke warmte. Laat dit de hedendaagse boodschap zijn van hoe samenhorigheid en inzet voor elkaar nog kan, solidariteit zonder tsunamische aanleiding, gewoon zomaar ......en daardoor net zo ongewoon deugdzaam.  Dit zondagavondprogramma als mooie weekafsluiter, als hoopvol begin om elkaar blijvend te vinden, te verbroederen.  Laat dit geen fata morgana zijn !

Geïnspireerd door collegabloggers 

Dirk http://www.bloggen.be/dirkjogt/ die het lijfelijk meemaakte en Loretta's gevoel  http://lorettarose.skynetblogs.be/

 

 

 

08:32 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

samenhorigheid Inderdaad, nooit verwacht wat er zaterdag en de week ervoor plaats gevonden heeft. Plotseling was iedereen in hart en nieren verbonden met zijn gemeente, zowel de Beverenaars als de inwoners van de verschillende deelgemeenten. Met honderden werd er samengewerkt en geknokt voor dit resultaat. Talloze vrijwilligers hebben het beste van zichzelf gegeven. Komt daar nog bij de enorme inzet van de middenstand, het gemeentebestuur, Scouts, Rode Kruis en nog vele andere verenigingen. Het heeft mij dit weekend een enorm gelukzalig gevoel opgeleverd. En ik was blij dat ik een beetje mee kunnen helpen heb.

Gepost door: Dirk | 26-06-06

idealisme je hebt gelijk, iris, we mogen onze idealen nooit opgeven, het menselijke; de andere in onszelf niet uit het oog verliezen. zonder de anderen zijn we zelf niets en betekenen we niets. als we de anderen minachten, minachten we onszelf.
wat geeft het dat we sosm andere woorden gebruiken? jij noemt het 'verbondenheid', ik noem het 'vriendschap', 'intersubjectiviteit', 'communicatie', 'dialoog', 'liefde'.

Gepost door: martin | 26-06-06

re-hartelijks Iris Dank voor het gevoel van verbondenheid dat jij ook aan mij doorgeeft, laat ons één lange keten maken, we nemen er vanzelfsprekend de Ronny’s van deze wereld in op. En bloemen in ons haar, onze handen, onze naam.

liefs,
loretta.

Gepost door: loretta | 26-06-06

waarden Hallo Iris, eerst even reageren op jouw reacties op mijn blog: Het doet me echt plezier dat je geniet van de artikels over expressionisme. En ja, wat die gespecialiseerde internaten betreft voor jeugdkoren... het is ergens toch een anachronisme, niet? Morgen komt er nog zo een voorbeeld van.
Nu jouw artikel: Waarden vallen ogenschijnlijk weg bij jongeren. Een goedgemeende tussenkomst kan agressie veroorzaken, waarbij jongeren in een versneld tempo ergens overgaan tot het zelf in handen nemen van het recht, ze oordelen in een blitz en gaan over tot het doden indien ze oordelen ten onrechte gemaand te zijn geweest. Ach... ergens doet me dat denken aan volwassenen die zelf het recht in handen nemen (voorbeelden zijn er bij de vleet). Wanneer volwassenen zich dat recht toeeigenen, is het dan niet normaal dat jongeren dit na-apen? Jongeren zijn immers een bom van gevoelens en reageren steeds bliksemsnel op alles, dan is het hanteren van wat volwassenen doen vaak een blitz-beslissing: het in handen nemen van het recht, m.a.w. het verwateren van vaste waarden.
Na, ja... zo denk ik er even over. WIJ moeten de jongeren het voorbeeld geven in ware gebondenheid met hen.
Hartelijke groeten.

Gepost door: sebastian | 26-06-06

normen en waarden Bedankt, Sebastiaan, voor jouw mening, to the point. Dat jongeren volwassenen imiteren en dat WIJ het grote voorbeeld zouden moeten zijn, daar ga ik helemaal akkoord hoor. 't Zijn nog altijd in d'eerste plaats de ouders die hun kinderen opvoeden en al dan niet goede of slechte voorbeelden meegeven maar ook het meegeven van normen en waarden is volgens mij HET allerbelangrijkste en ik vrees dat we in een golf beland zijn van normenvervaging en zeker van egocentrisme en egoIsme en.......niet te vergeten van overdreven luxe. Een flink stuk back to the basic zou ik nog zo geen slecht idee vinden. Ook onze overdreven consumptiemaatschappij mag gerust een beetje teruggeschroefd, volgens mij.
Laten we ons verder laven in de schoonheid van de wereld en de wijsheid van grote voorbeelden die er altijd waren en altijd zullen zijn,
warme groeten,
Iris

Gepost door: Iris | 27-06-06

dinsdag? De druk op de doorsnee-mens is de laatste jaren verschrikkelijk vergroot. De economie moet draaien en dat zullen we geweten hebben, iedereen moet mee. je bent nog maar pas getrouwd of de druk om een kast van een huis te bouwen of te kopen steekt reeds de kop op. met als gevolg een kanjer van een hypothecaire lening, gevolg met twee gaan werken met als gevolg geen tijd voor de kinderen. en zeker niet meer voor elkaar (of het is tijdens de zomervakantie, veertien dagen in Turkije). is er nog tijd om die waarden te ontwikkelen, men heeft tegenwoordig zelfs geen tijd meer om naar de eigen kinderen om te kijken. druk, druk, druk, ik moet weeral weg....;-)
lieve woensdagmorgengroet (of is het toch dinsdag?) marc

Gepost door: marc | 27-06-06

Bedankt iedereen, voor de reacties met al dan niet eigen visies; laten we de communicatie hoog houden :-)
Iris

Gepost door: Iris | 27-06-06

druk Inderdaad,niet makkelijk om je los te rukken van de druk van de maatschappij.Ik zou niet weten hoe ik mijn leven volwaardig zou kunnen maken als ik in diezelfde situatie zou zitten.
Ik werk alleen op vrijwillige basis,ik ben daar tevreden mee en heb ook veel tijd tekort!Maar ik zal me nooit schuldig voelen aan verwaarlozing van de mensen rondom mij...alleen,moet je je soms losrukken om nog aan je eigen trekken te kunnen komen... ;-)

Gepost door: rebecca | 29-06-06

De commentaren zijn gesloten.