01-07-06

FEELING BEFORE

’t Is hier boven op ons pc-kamertje zowat 32°C, dus moet ik mijn ding gauw doen, vooraleer ik mijn eigen smeltwater moet opdeppen, tenzij ik het laat verdampen en een zoutkring op het laminaat schilder.

Wat ik kwijt wil is ’t volgende : er is “the morning after” en ik lanceer al jaren “the feeling before”.  Als ik in vroege ochtendstonden – en die zijn in deze hitte de meest deugddoende – door mijn nog halfslapende stad slenter, zie ik ze al drukdoend bezig, gesticulerend met bijhorende keelklanken, tenoren, bassen en basbaritons met soms een schaarse sopraan op de achtergrond.  Hun kostuums in gefluoriseerd uniform met dito hoofddeksels :

de mannen en vrouwen van de stad, zich worstelend doorheen meters stalen buizen die eerst moeten ontbonden en dan weer bijeen geschaard tot een gebinte van wat later een tribune wordt.

Als ik door de nog kale straten loop komt het staal-op-staal gekletter me trillend tegemoet en wijst me de weg waar al duchtig wordt gewroet aan het jaarlijks grootste Europees Cultuur- en Volksfeest : de tiendaagse Gentse Feesten.

Her en der zie ik tentzeilen langzaam tergend de hoogte in gaan, zich metend aan onze fiere torens om dan, net op de valreep van hun bewustwording, zichzelf sierlijk te ontplooien tot witte bloemkelken.

Vooral in hogere sferen, van op het Belfort of St.Baafs geven ze een eigenaardige betovering als een uit de perken getreden bloementuin.

De pas aangeworven horeca-jobstudentjes hebben nog maar pas hun pennen leeg geschreven of in ruil worden ze al emmer, dweil en borstel toegemeten.  Met beginnend enthousiasme,  water en zweet, worden tafels en stoelen geschrobd en het laatste restje overbodige examenstof met de riool meegegeven.

Terwijl ik voorbij een broodjeszaak passeer lopen mijn gedachten terug in de tijd en zie ik door een wazige ruit mijn jongste dochter achter de toonbank.  Twee keer in de week zwoegde ik me toen ook in ’t zweet om haar stijf gesteven uniformpje, onder het stoomstrijkijzer, tot een glad iets zonder kreuken te krijgen, waarin zij zich half kreunend en ferm hekelend in tooide. Och, hoe mooi vond ik toen mijn meisje van zestien in die frisheid van haar eerste vakantiejob.  Vier jaar op een rij heeft ze het daar uitgehouden en uit pure nostalgie stap ik daar nog geregeld binnen voor een koffie met croissant.  Al is het maar om even te kunnen wegdromen en een mooi moment nog dieper te griffen.

Net vandaag wordt ze 29, vorig jaar schonk ze me mijn eerste kleinzoon.

Mijn oudste dochter daarentegen vond meer gading in het avontuurlijke.  Daar kwam geen gladstrijken aan te pas, in tegendeel, precies haar vuilste en minst geklede plunje kon ze kwijt in de druivenpluk onder brandende zuiderse zonnestralen.  Maar ook op haar was ik zo fier als een gieter vooral bij de foto’s achteraf, toen ik mijn eigen kind moest zoeken tussen het bruin geblakerd, zelfzeker jong volk, éénsgezind en uniform besmeurd, maar met een vache-qui-rit-lach van onder de breed-omrande hoed.

Hoe elk jaar weer met de voorbereidingen van de Gentse Feesten en mijn feeling-before-gevoel dit stukje levensfilm voorbij rolt.  Een gelijklopend gevoel van ontdekken en feesten, een gevoel van naderende climax, gewend maar voor een stuk toch nooit helemaal gekend.

15:21 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

*** Dat is dan ook feesten bij jullie. nog veel plezier en genot

Gepost door: emmy | 01-07-06

back in time even wegzakken naar vroeger, mooie herinneringen die langs schuiven...
ja, dat is even nostalgisch genieten! koester deze momentopnames maar aan je warme fiere hartje Iris! ik heb alvast weer even met je meegenoten.
lieve groetjes, loretta

Gepost door: loretta | 01-07-06

braderij ja, een braderij, dat is het grootste dat wij hebben. Kermis hebben we hier ook. En een échte kerstmarkt, met gebakken haring en jenever.

Meer niet.
Ik was er ooit 1 keer, op die Gentse Feesten. Ik weet dat je er graag bij bent. Geniet er dus maar van.

Gepost door: Evy | 01-07-06

dag Iris,
ja de trein
dit gedicht nog geleerd op school
en ik vond het zo treffend
voor deze zon-dag, bij het begin
van de grote vakantie
tropische groetjes
vhike

Gepost door: vhike | 02-07-06

kinderen Kinderen groeien op maar laten levenslange blijvende indrukken achter, heerlijk om zo weg te kunnen dromen. We kijken ook uit naar de Gentse feesten, dat wordt minstens één bijna slapeloze nacht voor ons. Spijtig dat de loopblog gestopt is, weeral een bewijs dat een gepensioneerde minder tijd overhoudt dan een werkende mens.

Gepost door: Dirk | 02-07-06

:-( @Dirk, 'k was er zelf van verwonderd ; zomaar pardoes weg, stop, die loopblog. 't Heeft te maken met een dipje maar 'k vind het zelf wel spijtig omdat ik meestal de foto's voor mijn rekening nam. Ik geef alvast mijn cultuurbabbels niet op, dus bij mij kun je nog wel terecht, hoop ik toch.
leuke dag voor jullie beiden,
Iris

Gepost door: Iris | 02-07-06

de feesten Mmmmm, ik kijk er zo naar uit, naar de Feesten, zo zalig dat er zo veel te zien en te doen is, echt voor iedereen iets... Ik zal in elk geval verslag uitbrengen op mijn blog, en iedereen die graag een sfeerbeeld wil zien en lezen kan dat ook doen op Gentblogt, als ik hier eens reclame mag maken :-) Het zal in elk geval fijn worden, hoop ik toch...
Ps: leuk toch dat je dochters zo verschillend zijn, niet? Bij mij en mijn broer is het ook zo, twee totaal verschillende karakters, raar toch he...

Gepost door: Josie | 03-07-06

De commentaren zijn gesloten.