04-07-06

LAAT HET WATER TOT MIJ KOMEN...

Ik heb een intense binding met steden, dorpen en plaatsen aan het water.  Zelfs een klein kabbelend bronnetje maakt me blij en helder.  Mijn stad is daarin bevoorrecht en dankt dan ook haar reden van ontstaan aan de samenvloeiing van Leie en Schelde.  Ook de Lieve kronkelt er vrolijk door.  Deze bijrivier van de Leie meanderde in vroegere tijden, ononderbroken van Gent tot Damme.

In de jaren zestig vond het stadsbestuur het nodig om zoveel mogelijk open waterlopen hier en daar dicht te gooien ten voordele (?) van een vlotter stadsverkeer.  De laatste jaren kregen onze beleidsmensen echter een waterheldere kijk op de zaken en wordt het onderkelderd en begraven water van weleer terug aan de oppervlakte gebracht, méér zelfs, opnieuw bevaarbaar gemaakt, tot jolijt van haar inwoners en het plezierbotentoerisme dat onze stad meer en meer aan doet.  Deze stedelijke waterexpansie heeft tot gevolg dat er langs de oevers groot geschut bezig is : jaag- en fietspaden worden aangelegd en tal van nieuwe bruggen gebouwd; sommigen op dezelfde plek waar hun voorgaanden, meedogenloos, in al hun smeedijzeren pracht tot vernietiging werden gebracht.

Ik heb het hier al eerder vermeld ’t liefst van al kuier ik in de vroege ochtendstonden door mijn ontwakende stad, langs haar rimpelloze waters waarin de nacht net is ontsnapt en plaats heeft gemaakt voor de historische gevels die zich in haar spiegels opmaken voor alweer een dag.  En al passeer ik er elke keer opnieuw, iets in mij dwingt me keer op keer halt te houden en een zen-moment in te lassen.  Zo ook deze ochtend, toen ik nog vroeg terugkwam van de relaxatietherapeute.  Na zo’n ontspannende sessie wil ik steeds deze innerlijke genoegdoening nog langer beleven, nog langer vast houden, dus in ’t verlengde daarvan, zoek ik de boorden van het water op.  Na er een krant en een blikje bruisend fris  te hebben bijgehaald, nestel ik me in het idyllisch en historisch kader van het Prinsenhof, aan de voet waar eens Keizer Karels wieg heeft gestaan.

Daar aan de oever van de Lieve waar imposante treurwilgen je in hun octopus-armen nemen en je met hun schaduw toedekken, op amper honderd meter van de drukke stadskern, beleef je, voel je, berust je in dit Middeleeuws kader, vergeet je de modernistische stress, neem je de wereld voor wat hij  is, verdrink je de realiteit in opperste zen….Zelfs de opkomende klamme hitte heb ik gewillig over me heen laten gaan en ben ik tot het besef gekomen hoe therapeutisch water in een stad of een stad aan  water kan zijn. Met de camera als immer trouwe metgezel, en met het vooruitzicht bij de komende feesten die het stadsbeeld een totaal ander uitzicht en dimensie zullen geven, heb ik als een gek nog vlug een paar shots gemaakt alsof de aanstormende mensenzee, gedurende tien dagen, de feeërieke oevers zullen vertrappelen.

 

 

 

14:45 Gepost door Iris | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

prinsenhof? haha liefste iris, hier steek ik als rasechte eeklonaar een stokje tussen de wielen. op weg van gent naar brugge beviel johanna van kastilie (beter gekend als johanna de waanzinnige) van de kleine karel en dit in een afspanning, later prinsenhof genaamd. Deze afspanning maakte deel uit van een pleisterplaats, ongeveer halfweg tussen gent en brugge. deze pleisterplaats is uitgegroeid tot de saaie provinciestad eeklo. en één van de kleine straatjes achter de grote St-Vincentiuskerk heet nog steeds het Prinsenhof, omdat daar Keizer Karel is geboren!
zweterige groet. marc.

Gepost door: marc | 05-07-06

:-) Ik weet het, Marcske, verschillende verhalen staan genoteerd en zijn verbaal door de eeuwen heen doorgegeven over onzen Karel. Niemand zal ooit precies te weten komen waar Johanna de Waanzinnige haar oorlogsgezind en op de koop toe aardslelijk kind gebaard heeft. Feit is wel dat alle Vlamingen er mee zaten en dat hij de Gentenaars wel extra De Strop heeft omgedaan. Trouwens er bestaan nog enkele Prinsenhoven in Vlaanderen. Wat er wel toedoet is dat hij omschreven staat als de Keizer in wiens rijk de zon nooit onderging. Wel dan heeft hij ons Belgenlandje toch alweer bedot : ofwel zie je ze hier niet, ofwel slaat ze ons murm :-)
BTW, jij bent dus eigenlijk een geboren Oostvlaming die in Westvlaanderen is gaan wonen, eens andersom, moet kunnen ;-)
Lieve weerman, laat de watersluizen maar zachtjes op ons los, doei
Iris

Gepost door: Iris | 05-07-06

bezoekje bedankt voor je bezoekje aan mijn blog, maar de foto's zijn van Kreta en niet van Kos.
Groetjes

Gepost door: annemie | 05-07-06

Lieve Hier heb ik wat bijgeleerd. Ik had nog nooit van de Lieve gehoord. Bedankt daarvoor en ook voor jouw steunende woordtjes i.v.m. Duitslands uitschakeling op het WM2006.
Hartelijke groeten uit Niedersachsen

Gepost door: sebastian | 05-07-06

De commentaren zijn gesloten.