12-07-06

POEZIE

Schatplichtig

 

Ze slaapt en dat is stil.  Dan sneeuwt het in de kamers
Van het huis waarin ik woon met mijn vriendin.
Ze ligt er naakt en wit, een ademende steen
Een groot en lastig beeld waaraan ik mij moet stoten,
Een scherp gewicht dat ik moet dragen alle dagen,
Alle nachten dat haar slaap me uit de slaap houdt.

 

Ik ben met haar alleen.  Alleen met haar kom ik
De jaren afgewandeld want haar naam wijst me de weg
En in haar blik zie ik mijn blinde tijd weerspiegeld.
Ze ligt er naakt en wit, een ademende steen
Waaraan ik heel mijn bot bestaan geslepen heb
En slijp, ook als ik slaap en roepend van haar droom.

 

Leonard Nolens

Naar mijn gevoel één van de prachtigste liefdesgedichten, dit Schatplichtig van Leonard Nolens.

http://www.dbnl.org/tekst/bork001nede01/nole001.htm

De titel alleen al klinkt als honing, tederzoet. Hij wordt ook wel eens de prins van het postmodernisme genoemd. Een bekende uitspraak van hem is “Poëzie schrijven is beter dan praten”. Een interessante invalshoek voor al wie de zwaarte en inhoud van woorden niet kan bekoren. Ik heb hem eens ontmoet bij een lezing in het Poëziecentrum en inderdaad, hij praat met mate, soms met tegenzin en alleen als het echt moet.  Maar als hij zijn eigen schrijfsels voordraagt verwordt zijn poëtisch denken tot klaterend goud-gepraat.

De versregels van Nolens zijn kaal, hoekig met weinig natuur.  Hij is dan ook een stadsmens wiens habitat de grootstad is.  Daarin voelt hij zich thuis……daarin voel ook ik mij verwant.

 

 

15:18 Gepost door Iris in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) | Tags: liefde, poezie |  Facebook |

Commentaren

de max! Dit is inderdaad een meesterlijk gedicht van Leonard Nolens, het is van een uitgepuurde perfectie. Daarom vind ik poëzie ook de hoogst kunst. Hier valt niets aan toe te voegen, zelfs de dichter verdwijnt achter deze schone waarheid. Zo hoort het te zijn: absolute woorden, daarna stilte.

merci miss Iris,
Marlon.

Gepost door: marlon | 12-07-06

:-)- bedankt marlon, om deze schone kunst te delen.

Gepost door: Iris | 12-07-06

*** groetjes

Gepost door: emmy | 12-07-06

.. Ik voel dit anders. Helemaal anders. Maar ik lees nu dat dat niet verwonderlijk is.
Eerst wou ik schrijven; verdrietig. Maar dat is het niet, niet echt.
De titel spreekt voor zich vind ik.
Heb je hem ontmoet op die politici-poëzie avond van onlangs?

Gepost door: Evy | 12-07-06

Niet op die bewuste avond "Politici stemmen poëzie", maar wel op één van de(winterse)maandelijkse poëziemiddagen in het Poëziecentrum. Dat zijn zo van die gezellige over-de-middag literaire babbels, heel leuk.
Ik kan er inkomen dat je dit anders ziet; 'k zat aanvankelijk ook met een dualiteit; na herhaaldelijk lezen koos mijn gevoel toch voor de liefde.
Toch geniaal van Nolens dat hij gemengde gevoelens oprakelt bij de lezer, niet ?
nachtgroet,
Iris

Gepost door: Iris | 12-07-06

poesje of poesie? ;-) dag lieve iris, ik ben helemaal geen specialist in het lezen van poëzie. Het is nodig dat ik de regels verschillende malen lees om er iets in terug te vinden. Soms heb ik hetzelfde met muziek. Ik probeer steeds, misschien onbewust, de bedoeling van de schrijver te doorgronden, te precies, te exact. terwijl poëzie iets is met meer marge dan lijf. denk ik, maar het kan ook anders zijn. desalniettemin wens ik je een meest aangename verderzetting van je waarschijnlijk reeds een tijdje bezig zijnde dag. marc.

Gepost door: marc | 13-07-06

naakt Het naakte is een geliefkoosd thema voor zowel dichtkunst als beeldende kunst. Het is pure natuur (ook al schrijf je dat Nolens weinig natuur weergeeft in zijn scheppingswerk). Een vraag die ik me dikwijls stel: waarom is het naakt symbool voor zoveel expressies? Is het naakt een "Sehnsucht"? Is het naakt een in-zekere-zin irrealiteit die een streven uitdrukt? Weet je wat? Ik zou eens een kunstwerk willen zien waar geen naakt getoond wordt, maar waar wel dezelfde emoties en gevoelens tot uiting komen. Dat zou een 'echte' uitdagende creatie zijn. En er zijn tal van zulke werken! In mijn ogen zijn die kunstenaars zeer waardevol, hoewel het naakt steeds een dankbaar item is en blijft.
Hartelijke groeten uit Niedersachsen

Gepost door: sebastian | 13-07-06

:-) @marc, Ik volg ook die weg marc, lees vele keren opnieuw een gedicht totdat ik er iets in herken en dan nog is het de vraag of hetgeen wat ik voel, ook zo aangevoeld wordt doot de dichter. Soms schuilt de schoonheid in een zekere cadans, of zelfs maar in één enkele zin die een gans gedicht maakt en draagt.
Ook voor jou een fijne dag.
@Sebastian, Ik denk dat naaktheid, het puurste, het meest kwetsbare, de basis, het begin oproept van waaruit kunstenaars putten om verder te gaan, niet echter zonder eerst een hele poos te hebben bij stilgestaan, in bewondering voor dat naakte begin van alles.
warme groet,
@allen, met dank voor jullie unieke reacties
Iris

Gepost door: Iris | 13-07-06

.. ja, gemengde gevoelens, dat mag je wel zeggen.

Gepost door: Evy | 13-07-06

ja lieve Iris
Nolens,
hij heeft iets,
en
jammer genoeg vinden weinig
mensen de weg naar poëzie
hoewel er echte pareltjes bijzitten
telkens op zon-dag breng ik
een gedicht
van een of andere dichter
zo mooi
zo unknown
men zou meer poëzie moeten lezen
ipv naar dat kastje in de muur te staren..
bedankt voor je toffe reactie
en ik blog wel
een stukje over Decoene
maar Van De Velde,
tja dat is nog een klasse hoger !!

groetjes daar in het zonnige Gent
vhike

Gepost door: vhike | 14-07-06

De commentaren zijn gesloten.