23-07-06

EEN WERELD VAN UITERSTEN

Van het éne druk, feestende met worstengeur omzwoelde uiterste naar die andere branding van aankolkend zeewater met de geur van  zout en zoet avondgezweem. Na tientallen jaren de Feesten te hebben doorsparteld; veel lief en leuks, maar ook leed en lawaai getrotseerd, verschansten wij ons in Nieuwpoort-bad.

Trop est trop en na de zoveelste slapeloze nacht, zonder zoet gevooisde stemmen die ons tenslotte deden inslapen, hebben we onze feestneus aan de haak gehangen,hebben we ons anoniem gewrikt tussen de zacht ruisende zeemassa. Vijf nachten op een rij hebben wij, hartje Gentsefeesten, onder ons dakvenster de wildste verhalen moeten aanhoren. Met hortende klanken in morse-taal trachtten we de zin, of liever de onzin, van verhalende stemmen te vertalen op ons hersenformaat.  Oordopjes brachten geen soelaas, enkel een op springen staande kop die zijn eigen hitte al niet meer aankon.  Al eens zulke oordopjes geprobeerd ?  Akkoord, je hoort het ongewenste niet meer zo scherp,  maar het ergste is dat je ook jezelf voor doof verklaart : je kucht, je zucht, je draait en woelt en…..je hoort jezelf niet;  je moet bij voorbaat je partner een zetje geven vooraleer je je mond opent want ook hij heeft zich met van die reuze-erwten afgesloten.  Ik denk dat we wel niet bang hoefden te zijn voor potentiële inbrekers want die waren al van bij de eerste aanblik gaan lopen : mijn partner heeft er knalgele (die oordopjes dus) en ik fluo-roze. En voor de rest liggen we in ons eigen (geboorte) kostuum, stokstijf vanwege de hitte, pal bovenop de lakens, op onze rug, armen naast het lichaam, mond open naar snakkende lucht als twee doden, vers van de pers.

Dus hebben we ons klieken en klakken, zonder oordopjes,  in de koffer gestopt en hebben we afkoeling aan zee gezocht.  Nou, veel “cooler” zijn we er niet van geworden, maar wel weg van de hoopjes mensen, hier en daar verspreid over kasseistenen, in portalen en stoepen.   Bevrijd van de zure stank van urine, bier en weed, hebben we onze longen volgezogen met zilte zeelucht en als de vloed ons naderde zijn we het hinterland ingevlucht en herinneringen opgehaald in de stille polders.  We hebben ook nog eens onze bevrijders gegroet en ons eigen zuchten tussen een zee van stille kruisen gehoord.  En Käthe Kollwitz’ “Verdietig Ouderpaar” bewonderd in Vladslo en onze indrukken achtergelaten in een gedenkenboek.

’t Doet deugd en ’t maakt bewust om werelden van uitersten op te zoeken; om je gedachten een flinke draai terug te zetten, om je hart stiller te doen slaan bij de tastbaarheid van ’t vergankelijke. ’t Is goed middenin het feesten even je hielen te draaien op andere leesten.

’t Neemt niet weg dat ’t leven één groot feest blijft, met kleine onderbrekingen, als voedende tussendoortjes. 

 

 

 

20:16 Gepost door Iris in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: historie, feesten, zee |  Facebook |

Commentaren

*** Ik kom jullie dan nog een rustige nacht wensen.

Gepost door: emmy | 23-07-06

evenwicht Ik probeer net zoals jij een evenwicht in mijn leven te vinden.Toppen moeten regelmatig afgewisseld worden met dalen,lawaai met rust,uitbundigheid met rust,dat houdt het langst uit.
groetjes,Bé.

Gepost door: rebecca | 23-07-06

evenwicht
Ik bedoelde lawaai met stilte...
hé,hé,alcohol benevelt wel degelijk de hersenen...

Gepost door: rebecca | 23-07-06

de feesten Tis goed dat het bijna gedaan is, want ik ben stikkapot, en moet morgen helaas terug gaan werken ook, dus vanavond rustig uitbollen ;-)
Wat dat lawaai betreft, wij wonen op 250m van de Beestenmarkt, en ik moet zeggen dat ik nog geen seconde slaap heb gelaten, zelfs zonder oordopjes. Nu is onze straat eigenlijk het ganse jaar door nogal lawaaierig, dus ik ben wel gewend om door het kabaal heen te slapen. Hetgeen mij het meest tegensteekt, zijn de auto's die werkelijk overal geparkeerd staan, en de boertige mensen soms, maar voor de rest, het was zalig gewoon... En het straattheater was ook weer schitterend...
Allez, blijkbaar was het prettig aan zee, nog een dagje feesten en het is weer gedaan...
Doei!

Gepost door: Josie | 24-07-06

alcoholarm zat Hallo Iris, blij dat je terug thuis bent op je blog, we hebben dat gemisst van zomaar eens te kunnen binnenspringen. Mooi zomertekstje dat je afgeleverd hebt, je bent blijbaar weer helemaal jezelf: ontspannen je touwtjes in de handen van je woorden niks op hol de warmte slaat plots toe in mij ik heb niet gedronken wou iets schrijven mijn draadjes kwijt vlug wat water ik zie de wereld op zijn kop mijn oorstoppen vallen uit een geluid dat met ruisen en golven te maken heeft een ijscoupeke op mijn gezicht rebecca lepelt uit het bordje van loretta die giechelt en marcske schept bij en ik leg zandzakjes rond mijn nek en kralen het is carnaval in de omstreken blote bloesems bloemen boezems jeezes is een travestiet met borsten

licht gaat uit,
en aan,
warlon.

Gepost door: marlon | 24-07-06

een andere wind... Af en toe hebben we daar blijkbaar allemaal wel nood aan.
Blij je hier 'heropgeladen' terug te kunnen lezen Iris!
Groetjes, loretta

Gepost door: loretta | 24-07-06

dag lieve Iris ja ik begrijp het
voor inwoners moeten die
feesten wel heel erg vervelend zijn
en de zee
is altijd een enorm avontuur
bedankt voor je fijne reactie
geniet nog van jouw avond !
vele groetjes
vhike

Gepost door: vhike | 24-07-06

De commentaren zijn gesloten.