31-07-06

DE NACHT HEEFT MIJ FLARDEN GEBRACHT.....

                   de linten der dagen

                   monden uit in

                   dansende franjes

                   op elkaar inhakend,

                   ongelijke uitrafelingen

                   als verlengstukjes van              

dagpatronen die

                   eindigen in slierten

                   van geplukte momenten,

                   uitdijende aanhangsels

                   van gesloten gedachten

                   de donkerte ontsnappend

                   uitdagend dansend in

                   de klaarte van morgen

                   wachtend op een

                   volgend vasthaken,

                   tot in het vernauwen

                   der dagen blijven

                   ze tergend behagen

 

                   zij braakt haar

                   zoveelste franje uit

                   ik rijg ze bij de rest

                   van het rookgordijn

                   dat ons nog bindt

 

                               Iris

 

08:14 Gepost door Iris in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: ziekte, onmacht, moeder, dochter |  Facebook |

Commentaren

ook dit is tijd

Gepost door: schilderia | 31-07-06

zo is dat de nacht brengt altijd flarden, de dagen hangen met linten aan elkaar, wij zijn met vragen warm verbonden en met opgewonden vlinders, soms als kinderen verwonderd dat de wegen van de wereld betreden worden door broze mensen, soms verkeerdelijk als boos geïnterpelleerd, wij zij er om te leren leven, niet om ons onder bommen te begeven, godverdomme (sorry)

merci miss iris

Gepost door: marlon | 31-07-06

*** Vriendelijke groeten en ik ga nu nog wat verder lezen. Slaapwel en tot morgen

Gepost door: emmy | 31-07-06

Weer gezellig bijgelezen Groetjes.

Gepost door: gidsjoris | 31-07-06

de nacht de nacht komt er aan. opnieuw. slaap goed, iris. laat verduisterende rook verwaaien in de oneindige lucht. zachte groet. marc

Gepost door: marc | 31-07-06

De commentaren zijn gesloten.