14-09-06

OVER BOEZEMVRIENDSCHAPPEN EN HET VIRTUELE

Het zal misschien velen verwonderen maar hechte vriendinnen heb ik nooit gehad of onbewust nooit gewild, laat staan een boezemvriendin.  Neen, ik heb daar nooit in geloofd.

Ik heb wel een soort intuïtie om gelijk waar ik kom direct de juiste contacten te leggen en in een mum van tijd zit ik in een goede babbel of gefilosofeer - dat kan zowel met een dame of een heer- wat me achteraf telkens weer een verrijkend gevoel en soms een andere kijk geeft.
Nu na vele jaren besef ik eigenlijk dat ik het niet nodige achtte mijn diepste zielenpijnen prijs te geven, althans niet tegenover een ander persoon.  Wel op papier, daar kan ik steeds mijn emoties, mijn drijfveren kwijt, zij het dan indirect, eerder omfloerst en met een poëtisch tintje. Diepe en hechte vriendschap maakt voor mij eerder deel uit van mijn partnerschap, van mijn levensrelatie dus.  Mijn levenspartner betekent voor mij zowel mijn boezemvriend, mijn vrijer, mijn kameraad waarmee ik lief en leed deel, diegene waarop ik voor immer en altijd kan steunen en voor wie ik er ook onvoorwaardelijk wil zijn; diegene die me mijzelf toelaat te zijn wie ik ben en vice versa wel te verstaan.
Boezemvrienden (vriendinnen) moeten volgens mij elkaar de nodige ruimte laten om dingen alleen te beleven of te delen met andere onbekenden en "last but not least" een ongelooflijk vertrouwen schenken en dat ben ik bij andere boezem-vriendschappen in mijn omgeving nog maar zelden tegen gekomen. Meestal eisen ze elkaar  verstikkend op en merkt men dat zo’n hevige vriendschap toch na jaren op de klippen loopt.
Waar ik wil komen is dat, deze namiddag, terwijl mijn partner zijn moeder in de home een bezoek bracht, ik mij aansloot bij een groep onbekende zielsverwanten voor een museumbezoek met gids (Van Ensor tot Magritte in het Museumpaviljoen Gent).  Meestal komen daar in elkaar verstrengelde, druk doende, vriendinnenparen op af, blij om bij elkaar nog eens hun geheimpjes kwijt te kunnen; hier en daar zit er al eens een enkele heer tussen en af en toe ook eens een koppel.  En natuurlijk ook van niets en niemand vergezelde dames, waaronder mijzelf.
En floep, ik had me nog maar bij de wachtende groep aangesloten of ik zat al in een leuke babbel met een andere mevrouw.  We voelden elkaar meteen aan en hadden het algauw over kunst, onze hobby’s en interesses.  Twee vrouwen die elkaar occasioneel vonden door de kunst.  Twee vrouwen die zich in eigen vrijheid van keuzes en zijn niet hoefden te binden aan elkaar, geen rekenschap dienden af te leggen, wetende dat ze na de rondleiding elkaar ’t allerbeste verder zouden toewensen en uit elkaars gezichtsveld zouden verdwijnen, met de verrijking van zielsverwanten die komen en gaan en in hun kort maar diep gesprek elkaars verrijking hebben toegestaan.
Zo ervaar ik ook deze blogwereld : niets hoeft, alles kan op eigen goedvoelen, in eigen vrijheid van komen en gaan.  Misschien dat ik me daarom zo goed voel in het virtuele…..

Commentaren

hey, heel mooi beeld.

Beesken

Gepost door: beesken | 14-09-06

mooi verwoord Inderdaad, ik kan je groot gelijk geven, ik voel dit hetzelfde aan. Wanneer ik ergens alleen naar toe ga, dan kom ik wel altijd iemand tegen waar het mee klikt, waar je snel contact mee hebt, en die daarna waarschijnlijk definitief uit je leven verdwijnt. En soms kom je die zelfde persoon en lange tijd later toevallig terug tegen en... zet je je gesprek gewoon verder alsof er geen pauze geweest is.

Gepost door: Dirk | 15-09-06

vriendinnen Ik kan daar volkomen inkomen, de enige echte persoon waar je altijd
kunt rekenen, is je partner. In mijn geval, kan niet uit rolwagen, is dat
mij steunen en helpen 24u op 24u. Zonder zagen of nukkig zijn.
In boekjes kan je die domme dingen lezen. Dan maak ik mij de bedenking,moest ik wachten op vriendinnen of familie, dan was mijn levenslied al lang uitgezongen.

Gepost door: jeanine | 15-09-06

mooie foto genomen in Knokke, right?

Gepost door: Josie | 15-09-06

beste mensen Ik ben verrast dat er nog gelijkdenkenden zijn; alhoewel ik niet volledig zwart-wit wil denken en er echt wel heel betrouwbare vriendschappen bestaan, zeker daar waar de partner het laat afweten, is een andere hechte vriendschap een zegen. Ik wou met mijn schrijven aantonen dat ik misschien een buitenbeentje ben, blijkt toch van niet......
bedankt,
Iris

Bijhorende foto is op één van onze vele wandeltochten inderdaad in Knokke genomen

Gepost door: Iris | 15-09-06

verwachtingen Heb je niet automatisch een verwachtingspatroon van de mensen waarmee je omgaat. Van je collega verwacht je dat hij je vervangt als jij ziek bent, van je buren dat ze eieren hebben als jouw ei-skast leeg is, van god dat hij je bespaart van alle tegenspoed en ongeluk, van je verre vrienden dat ze leuk zijn tijdens de jaarlijkse bbq, van je dichte vrienden dat ze er zijn als je het niet meer ziet zitten, en van je partner verwacht je...niks want verwachtingen creëeren frustratie als ze niet ingevuld worden. Dus ben je inderdaad beter af om niets te verwachten. maar dat is utopisch, denk ik. automatisch doe je het toch, hoe zeker je ook bent van je zelf, die rotte blauwe maandag doe je het toch. en dan val je even door de mand en kan je terug van vooraf aan beginnen.
ik weet het lieve iris, ik stel het zeer zwart-wit en heb geenszins een persoonlijke bedoeling maar goede relaties zijn zeer moeilijk goed te houden. weet je wat ik nu van jou verwacht, iris? dat je je lieve bloemeblaadjes naar mij draait en fluistert dat het allemaal wel goed komt.

Gepost door: marc | 15-09-06

hey, Bedankt voor je wederbezoekje. Het vehaal van mijn zoon is al enkele jaren oud. Hij was toen bijna 18. Intussen is hij een toffe jongeman van 23 geworden waar ik zeer trots op ben. Hij is nog steeds mijn grote steun en eigenlijk ook mijn grote voorbeeld.

Gepost door: beesken | 15-09-06

lieve Iris tja goeie vriendinnen
ik heb ze ooit gehad
"te" is nooit goed
het hoeft voor mij niet meer
want ik ben daarin erg teleurgesteld
heb mijn lesje daarin wel geleerd
ik ben (gelukkig) vrij zelfstandig en onafhankelijk
en toch..
vele groetjes
vhike

Gepost door: vhike | 15-09-06

@all Fijn hier verschillende in- en aanvullingen te lezen. Verwachtingen is het ongelukkigst wat je kan doen in 't leven. Ik ben geen mensenhater maar al zovele malen teleurgesteld in de mensen dat ik het verwachtingsgevoel heb verbannen dan ben ik nog zo gelukkig als ik erkenning en aandacht krijg.
Verwachtingen is zo'n beetje jouw eigen normen en waarden opleggen, vind ik ook, daarom ben ik verwachtingsvrij en nog zo blij met jullie aan mijn zij !
groetjes aan allen,
Iris

Gepost door: Iris | 15-09-06

dag Iris juist, niets hoeft. Gelukkig maar.
Ik wens je een weekend vol foto's en mooie plekjes.

Gepost door: Evy | 15-09-06

Ik voel het ook zo aan en nog net even komen bijlezen, want straks om 5 uur SMORGENS staat die taxi er al! 11 daagjes weg. Bedankt om nog eens langs te komen en tot dan graag.

Gepost door: gidsjoris | 15-09-06

mooi zo hallo missy, dit vond ik een verrassende en verrijkende 'outing', daar heeft een mens iets aan, je geeft hier mooie dingen prijs en toch blijf je op je privé-terrein, zo ervaar ik eveneens deze blogwereld, interessant!

Gepost door: marlon | 15-09-06

vriendschap Vriendschap vraagt niets in ruil, tenzij onderhoud.

(Georges Brassens)

Gepost door: hilde | 16-09-06

Vriendschap Hoi, (er is nog een persoon die Marc noemt dus zal voortaan met McJaco tekenen) mijn visie, mijn beleving, is verschillend van wat ik hier gelezen heb, ik hoop dat dit kan; Dat verstikkende, het (moeten) in vullen van verwachtingen, enz. is voor om het even welke relatie belastend, ongezond (ook in Liefdesrelaties)... en het zal moeilijk worden of er komt een breuk, enz. Ik ga al jaren zonder geliefde door het leven, maar gelukkig heb ik vele 'oprechte' vrienden/vriendinnen. Het zijn relaties die 'voeden', die bevrijden, waar gedeeld mag worden, die ruimte geven om wederzijds helemaal te mogen zijn wie we zijn, nu, vandaag... het is een groot geschenk dat het leven mij gegeven heeft.
Warme groetjes, McJaco

Gepost door: Mcjaco66 | 16-09-06

:-) @hilde
Een mooie uitspraak, doch naar mijn ervaren gevoel ontbreekt het belangrijkste woord : wederzijds. Vriendschap vraagt niets in ruil tenzij WEDERZIJDS onderhoud.

@Mcjaco66
Natuurlijk kunnen verschillende meningen, in tegendeel, we leren uit elkaar. Heel fijn voor jou dat jouw vriendenwereld je geluk schenkt. Dit zou ik de ganse wereld willen toewensen.

groetjes,
Iris

Gepost door: Iris | 16-09-06

ik ook niet Ik heb het ook nog nooit gekend, een echte boezemvriend of -vriendin, al heb ik tijdens sommige episodes van mijn leven wel al eens de behoefte gevoeld om mijn hart binnenstebuiten te keren voor iemands ogen. Ik heb wel enkele goeie vrienden en enkele minder goeie, maar er is niemand die echt naar binnen heeft mogen kijken. Behalve een ex-partner dan.
Want met je idee over een partner ben ik het ook eens. Zij moet ook mijn beste vriend, mijn vrijster, mijn soulmate worden. Haar wil ik meenemen naar de diepe kerkers van mijn brein, samen met haar wil ik wandelen in de vlindertuin van mijn buik, haar wil ik een ruime kamer geven in de boezem van mijn hart.

Groetjes,
Tom

Gepost door: Tom | 16-09-06

Da's juist, Iris... ... in deze blogwereld geldt maar één regel : respect voor wat iemand anders schrijft, denkt of doet. Meer hoeft dat niet te zijn. Groetjes.

Gepost door: Piet | 16-09-06

Ik ben het met je eens, Iris! Boezemvrienden heb ik ook niet. Wel heb ik al verwante zielen tegengekomen, kort contact gemaakt en uitwisseling van ideeën, maar ....geen echte vriendschapsrelaties. Ik ben waarschijnlijk te onafhankelijk, ook te gereserveerd om mijzelf bloot te geven; je moet mij leren kennen tussen de regels door!! Ik hef alleen een tipje van de sluier van mijn ziel op, door wat ik zeg, doe of schrijf, met respect voor ieders mening.
Misschien is het ook omdat wij partners hebben die alle rollen spelen: minnaar, echtgenoot, vriend....dat wij geen behoefte hebben aan andere "boezem-vrienden".
Groetjes.

Gepost door: Ilona | 16-09-06

:-) @Tom, wat is dat poëtisch mooi verwoord
@Piet, ik voel me gesteund, ook door jou
bedankt en warme groet,
Iris

Gepost door: Iris | 16-09-06

:-) @Ilona, wat voel il me met jou verwand en heel juist, wie ons beter wil kennen moet tussen de regels door lezen, dat merk ik ook aan jouw schrijfsels.
virtuele oprechte groet,
Iris

Gepost door: Iris | 16-09-06

vriendschap Vrienden zoek je niet,die ontmoet je toevallig en zoals je al zei,voel je intuïtief aan of het klikt.Ik denk ook dat het aantal vrienden die je graag rond je hebt,afhankelijk is van je karakter;
ik ben heel extravert in omgang,maar geef daarom mijn binnenste (ziel) niet bloot...mensen voelen vlug aan als ze gehoord willen worden en omdat ik daarvoor opensta daar ik weet hoe belangrijk het is om gehoord te worden...,maak ik vlug contacten,meestal eerst op een speelse manier.Daaruit zijn een paar diepe vriendschappen gegroeid,die onderhouden moeten worden,maar daarom niet intensief,want dat is inderdaad verstikkend...
ik bedoel dat een diepe vriendschap goud waard is,maar in real life,is het niet haalbaar om dit dagelijks te onderhouden,dat vergt teveel energie.
Voor de dagdagelijkse contacten heb ik dan kennissen,"vrienden" met minder raakvlakken of soms maar 1 raakvlak(vb sport);
ik heb maar 1 boezemvriendin die ik dagelijks kan ontmoeten zonder verstikkend te worden.Zij is dan ook uniek in die zin dat als we samen zijn ,mekaar ergens ontmoeten,wij elk onze vrijheid houden,wij zijn niet 1,we zijn 2 vrijgevochten vrouwen,die elkaar onvoorwaardelijk nemen zoals ze zijn ,met gebreken en fouten.We zijn allebei zeer sociaal,hebben massa's vrienden,praten graag,dansen graag,lachen graag,leven graag;we verliezen mekaar dikwijls in de massa,in onze activiteiten,in ons druk leven,maar elke keer opnieuw vinden we mekaar terug,zonder afspraak,zonder verplichting,met onvoorwaardelijke steun voor elkaar.Een vaste partner kan je dit niet geven,tenzij men elkaar dezelfde vrijheid toeëigent,wat niet gemakkelijk is en moet groeien.
Alles op je partner zetten,vind ik al verstikkend op zich.
Uit ervaring weet ik dat je hart oneindig groot is;bij mij kan er altijd wel iemand bij;ieder heeft zijn eigen speciaal plekje in mijn hart en hoe meer er bijkomen,hoe rijker en gelukkiger ik me voel...

Gepost door: rebecca | 17-09-06

:-) @Rebecca, met dank voor de uiteenzetting van jouw vriendschapswereld; hou de kunst erin het geluk te houden, dat doe ik ook.
Iris

Gepost door: Iris | 17-09-06

De commentaren zijn gesloten.