26-09-06

MENS EN CULTUUR ANDERS BENADERD

Al blijven het zomerse temperaturen, mijn bezigheden kleuren zich stilaan herfstig.

Herfst, winter, voor mij de ideale periode voor cursussen, voordrachten, lezingen, film e.d.

Gisteren vatte ik mijn eerste lesbeurt aan in de cursus “Mens en cultuur”, over de overeenkomsten van de verschillende kunstexpressies.

Onze lesgever begon al met een doordenker :“Ik geloof in één(heid)” Dit is een holistisch uitgangspunt (= alles is maar de som van de onderdelen en alles hangt samen).

Als de werkelijkheid één is moet er ook tussen bouwkunst, film, schilderkunst, poëzie, literatuur, dans en muziek heel wat gemeenschappelijks zijn.

Natuurlijk zijn al deze expressievormen verschillend in hun poging om symbolisch antwoord te geven op zingevingvragen, op vragen van tijd, ruimte, licht, kleur, verhouding, energie, emotie,leven en dood.

Hun antwoord (kunstuiting dus) is zeer verschillend omdat hun materiaal gans anders is maar hoe meer iemand de truc van de synesthesie doorheeft hoe dieper hij zich kan concentreren in de diverse kunst.

Synesthesie is de gelijktijdige ervaring met oog en oor van kunsten.  Muziek voor de ogen ? Schilderkunst voor de oren ?  Het is een raar advies, te weinig toegespast, maar het geeft een verrassend resultaat.
Door de complexe jachtige cultuur is onze concentratie dikwijls zoek en zijn wij de zintuiglijke éénheid (synesthesie) binnen onszelf kwijtgespeeld.

Zo te lezen een hele brok maar aan de hand van voorbeelden, van kijken naar kunstwerken, luisteren naar muziek, bracht onze lesgever verschillende kunstvormen samen en leerden we in klanken, ook de kleuren zien en in de kleuren de klanken horen.

Heel bizar, openbarend en de negen cursisten gingen zo op in deze vernieuwde kijk op kunst dat we gedurende 2 ½ uur in volle concentratie elk ons eigen Zenmoment beleefde.

Voor wie daar sceptisch tegenover staat gaf onze leraar meteen sprekende voorbeelden.

Paul Klee schilderde bvb. “Fuga’s”

kLEE fUGAS 2(verwijzend naar Bach) en
Piet Mondriaan componeerde met kleur en penseel een “Boogie Woogie”
Mondriaan boogie woogie(verwijzend naar jazz).
Jackson Pollock
Pollock 2

schilderde bvb. altijd luisterend naar muziek van John Cage.  Hun repetitieve muziek is ondenkbaar zonder betrokkenheid met “minimal art” en de “op art”.

Niemand heeft de overbrugging van de kunsten beter verwoord dan Paul van Ostaijen

Van Ostaijen 2

toen hij in 1914 schreef :

Ach, mijn ziel is louter klanken

In dit uur van louter kleuren

Klanken die omhoog ranken

In een dolle tuin van geuren

 

 

Commentaren

muziek beluisteren tijdens het creatieve werken ... kan inderdaad een invloed hebben op hetgeen je verwezenlijkt .
Muziek kan nog véél oproepen, ook emoties ...
groetjes, klaverke

Gepost door: klaverke | 26-09-06

ja Klaverke heeft gelijk. muziek en gevoelens liggen dicht bij elkaar. Kunst in het algemeen, trouwens! Ik maak mijn beelden ook naar de zaken waar ik op dat ogenblik mee bezig ben, soms ernstig, depressief, soms vrolijk, lekker gek.

Beesken

Gepost door: beesken | 26-09-06

dames Ik kan mij hier bij aansluiten; ook mijn poëzie wordt beïnvloed door klanken en kleuren die ik op HET moment ervaar
groetjes
Iris

Gepost door: Iris | 26-09-06

De commentaren zijn gesloten.