02-10-06

POEZIE

Onderstaand gedicht van Antwerps stadsdichter Bart Moeyaert las ik op de blog van vihke :

http://blauw.skynetblogs.be/ waarbij ik tevens een bezoekje aanbeveel

 

Kies

 

Bestaan kan iedereen.

Er zijn vraagt moed.

En wat de dichter doet

is pleiten voor het een.

Hij wil zijn leven niet

door wekkers laten leiden

of als een hond onthouden

dat hij kan slapen tot

het rinkelt naast zijn oor.

Hij bauwt niet na

wat hij soms uit

een mond hoort vallen

op tram acht, of met

een zwarte kwast over

een smoel geschreven ziet.

Zelf houdt hij niet

van vlekken maken,

maar als het bot moet

stelt hij dingen scherp

zodat het snijdt.

Hij woelt en spit graag,

graaft de scherven

uit de klei, haalt het beste

wat er is naar boven,

ook al weet  hij dat er

daardoor naast zijn hart

een stem blijft jeuken,

maar ach zo gaat dat

als de dingen moeilijk

worden en je bereid bent

met een pen van krijt

of kool te schrijven.

Hij is het best geplaatst

om iets over de gum

te zeggen, omdat hij

als geen ander weet

hoe leeg het is als hij

het blad omslaat, hoe snel

de fout, maar ook hoe klein

en hoe verlamd

een hand van angst.

En daarom juist blijft hij

in potlood denken,

want dat is volgens hem

het wezen van er zijn.

 

Bart Moeyaert

 

Bart 1

 

 

08:25 Gepost door Iris in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: poezie, verkiezingen |  Facebook |

Commentaren

*** Bart Moeyaert, één van mijn favorieten.
Ik wens je nog een fijne maandag toe, Iris.

Gepost door: Piet | 02-10-06

dag Iris
neen hoor,
het is de bedoeling om het verder door te geven,
(bedankt voor je link)
en die concerten , jammer dat het enkel in Brussel, Gent en Antwerpen was..
vele groetjes
vhike

Gepost door: vhike | 02-10-06

=(:>)) Iris, Het fijn dat je zo gedreven voor verdraagzaamheid
uitkomt. We zijn nog altijd een meerderheid en laat ons hopen dat het nog lang zo mag blijven.

Dat "denken in potlood" vind ik schitterend. Het is rechtuit zo menselijk en wellicht de voorwaarde voor verdraagzaamheid. Niet dat je jezelf dient weg te gummen (dat is onderdanigheid) maar dat je steeds je denken kan gaan bijwerken ...

Gepost door: Vrijdenker | 02-10-06

hallo beste mensen het verheugd me hier zielsverwanten in verdraagzaamheid te ontmoeten en het moedigt aan om die weg verder te bewandelen
Dank voor jullie reactie
Iris

Gepost door: Iris | 02-10-06

:-) @vrijdenker,
ik vergat nog even te zeggen dat ik dat "denken in potlood" ook enorm knap en gevat vind, eenvoudig gezegd en veelbetekenend
Iris

Gepost door: Iris | 02-10-06

Permanentalcoholstiftdenken hey lieve iris, vroegdag maar het mag gezegd, denken is het vertrekpunt van de akt. bij de meesten althans. potlooddenken is inderdaad een mooi beeld, in staat jezelf te verbeteren, bij te sturen als je inziet dat de verkeerde kant uitgaat. veel mensen ervaren dit als zwakheid, ik vind het eerder een sterke eigenschap van een mens? Permanentalcoholstiftdenken heeft reeds veel mensen met hun hoofd tegen de muur doen lopen. Langs de andere kant is het niet slecht dat de grote lijnen volgens het laatste principe worden uitgezet.
groet voor dag en dauw. marc

Gepost door: marc | 03-10-06

Dat potlood viel mij ook het meeste op. In potlood schrijven, steeds vernieuwen en veranderen, open staan voor....het andere, het nieuwe.
Die stadsdichter kan er wat van!
Liefs.

Gepost door: Ilona | 03-10-06

ja heel mooi en sprekend. prachtig onder woorden gebracht.

Beesken

Gepost door: beesken | 03-10-06

bedenking het gedicht is behoorlijk, niet schitterend, zeker veel te lang, ik verwacht niet het niveau van zijn voorganger..., hypothese: wil hij cryptisch formuleren waarom hij zich onthield bij 0110?

Gepost door: marlon | 04-10-06

De commentaren zijn gesloten.