12-10-06

LITERAIRE LEZINGEN

PAARSE ZETEL

De paarse zetel-sessies in de Openbare Bibliotheek zijn opnieuw gestart.  Neen, ’t heeft niks te maken met de politiek of de Gentse coalitie. Dit zijn culturele over-de-middagpraatjes met bekende en minder bekende schrijvers.  De geïnterviewde neemt daarvoor plaats in een speciale met paars-overtrokken zetel. Deze eerste editie startte met niemand minder dan Jozef Deleu, dichter en publicist en vooral bekend als samensteller van het Groot (gezins)verzenboek en bezieler van Ons Erfdeel.

http://www.annettevandenbosch.nl/interviews/deleu.htm
In een kritisch open geest droeg hij zijn liefde voor de Nederlandse cultuur uit van Frans-Vlaanderen tot Friesland.  Ook bestuurslid van de VRT en co-redacteur van de Encyclopedie van de Vlaamse Beweging.  Hij klaagde falende beleidsmakers en “Vlaamskiljons” aan in opmerkelijke redevoeringen.
Zijn vaderland is de Nederlands taal.  In 2003 richtte hij nog een uniek poëzietijdschrift op, Het Liegend Konijn.  Recent verscheen van hem de dichtbundel “Hoe het licht wandelt”.

Deleu noemt zichzelf un Citoyen de la Frontière, is letterlijk geboren op de Belgisch-Franse grens uit een nest van zeven waarvan hij de jongste is.  Vader was een Franse landbouwer, moeder een Vlaamse.  Reeds vanaf het huwelijk van zijn ouders werd er overeengekomen dat de kinderen in ’t Vlaams zouden worden opgevoed.  Grenzen en begrenzing voelde Deleu als geen ander aan want ook in het ouderlijk huis werden er grenzen bepaald.  Al wat buiten de slaapkamer van de ouders betrof was in ’t Vlaams, maar binnen de slaapkamermuren spraken zijn ouders Frans.  Slim gezien van zijn ouders, meent Deleu.
Deze van jongs-af-aan-begrenzing heeft Deleu in zijn verder leven doorgetrokken tot zijn levensfilosofie :
“tracht niet alles te moeten, te kunnen, te kennen of te willen, tracht geluk na te streven binnen je eigen beperkingen door heel eenvoudig je begrenzingen te aanvaarden”.
Een wijs man die Jozef Deleu. Dit gedicht, omdat het de essentie van zijn persoon en werk indringend weergeeft.

 

Waar het op aankomt

 

Waar het op aankomt
de trein die niet
voortijdig stopt
in het station
de zon die niet ongezien
wegzinkt in zee.

Waar het op aankomt
een werkwoord vervoegd
in een goede zin
een vraagstuk opgelost
zonder vermogen
en zonder verlies.

Waar het op aankomt
een verlicht meer
en verliefd tot over
de oren. Het gaat voorbij
maar er blijft
overschot.

Waar het op aankomt
gerijpt in een eiken
vat reisvaardig
voor de overtocht
zonder overkant
als het moet.

 

(uit: Hazen troepen samen, 2000).

 

Deleu

15:26 Gepost door Iris in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: literatuur, poezie, lezingen |  Facebook |

Commentaren

Een opmerkelijk persoon Hallo Iris, Jozef Deleu is inderdaad een opmerkelijk persoon. Ik deel zijn levenswijsheid dat je de eigen beperkingen moet leren aanvaarden. Hij woont nog steeds nabij de grens (Murrisonstraat in Rekkem. Deze straat loopt langs de Franse grens. Rustige omgeving om eens te gaan fietsen).

Je stelt "alleen de gedachten zijn vrij ...". Dat weet ik nog niet zo goed. Ik geloof dat we soms de neiging hebben om onze gedachten op te sluiten, te gaan binden. Onbewust, dat wel. Het zijn dan de andere mensen die ze soms kunnen losmaken, loswrikken ... als we er toe open willen staan. Ik geloof daarom sterk in de kracht van de kunst en de sociale omgang ... als je bereid bent er voor open staan. Mensen die voor het vb stemmen hebben volgens mij hun gedachten vastgeketend. De enige remedie is die mensen terug onder de mensen te brengen!

Nog een fijne avond!


Gepost door: Vrijdenker | 12-10-06

Ik kom je een gezellig weekend wensen en nog veel leesgenot

Gepost door: emmy | 13-10-06

gedichten Jouw cultuurbabbels zijn altijd interessant om lezen Iris.
En Deleu's levensfilosofie... mooi, het proberen waard.
Btw Annette Vandenbosch, die naam zegt me iets van een poetry-slam in Eindhoven en van gedichtensite "Meander" in Nederland.
Fijn weekend Iris,
loretta

Gepost door: loretta | 13-10-06

De commentaren zijn gesloten.