02-11-06

STAD IN POÊZIE

Antwerp.In de vorige posting had ik het over Kortrijk.  Vandaag trok, kuierend  in de Openbare Bibliotheek,  een alleraardigst boekje mijn aandacht.  Een verzameling gedichten van bekende en minder bekende dichters over onze grootste stad van Vlaanderen, de stad van de Sinjoren.

Als pittig tussendoortje en als aanloop naar het weekend, citeer ik hier een paar poëtische bedenkingen over Antwerpen.

 

Bezoek aan de zoo

Wij zochten naar wat dodelijk was : de vogelspin,
de piranha's, de ratelslang.  Over het glas,
waarachter de huiver lag, gleden onze vingers
tussen de stilten van beweging.

Uitrustend op witte tuinbanken raakten wij
niet uitgekeken op de zovele imitaties van leven,
waarin de hemels geschilderd zijn, de vergezichten
dichtbij en de rotsen van eigen makelij.

Wij zochten naar wat dodelijk was en speelden
dit spel als een schaker die zich,
schijnbaar verstrooid, verschalken laat.
Blij dat scheiding ons de angst ontnam.

Eddy van Vliet

Antwerp.1a

 

Thuis

Ik kijk naar buiten, naar het uitzichtloze
dat nu stilaan mijn uitzicht is geworden;
een klimroos zonder rozen, verdorde
dingen, een door koude bij mekaar gebeden
rijm op alle takken, de oude klare
mare van de winter, alles is helder niets.
Een tuin vol mist.  Vastgevroren verleden.

En een nergens willen thuishoren
dat hier wil blijven.  Ik.  Jij.
En een verloren
zijn dat makkelijk te vinden is;
Berchem, Cogels-Osylei.

Herman de Coninck

Antwerp 2a

 

Antwerpen (park)

Het park is wijs met zijn bewusteloze bloei en kinderen.
Hun ratels trekken zinnige spiralen door het groen.
Mijn wandeling schrijft een nul, mijn voeten lezen
rustig en voldaan de sporen in de paden.
Ik woon onder lachende ganzen en ouden van dagen,
exotische bomen en gastvrije grassen.

Ik kan je nu bezoeken en de zomer zonder drift over je
lichaam leggen.
Ik kan je nu verlaten en me 's nachts alleen met stilte
ondergraven in een zwart en lastig bed.
De slaap is mijn natuurlijk element, de eenzaamheid
mijn opgang in de grondeloze droom van dingen en
dieren.
Ik leer de tijdeloze data van mijn kort bestaan,
berustend
In het vonnis van een dode taal die mij geschiedenis in
het persoonlijk vlees heeft neergelegd.
Ik kijk naar jou;
Een ander heeft al vroeger onze liefde opgeschreven.

Leonard Nolens

Antwerp.3a

Uit : Antwerpen - De stad in gedichten - samengesteld door Philip Hoorne - 2003 Uitgev. 521  Spiegelgracht - Amsterdam

 

19:59 Gepost door Iris in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: poezie, antwerpen |  Facebook |

Commentaren

Ik kijk ook niet erg uit naar kerstmis... kerstmis is leren... leren en leren... en af en toe eten en een hele hoop fijne dingen missen. Maar bon... ik ga wel iets leuks doen met kerstmis en ik ga heel veel bloggers hun ideeën nodig hebben.

Gepost door: Ourlipsaresealed | 02-11-06

Iris, mooie gedichten over een mooie stad. (Maar geef mij toch maar Gent, hoor).
Groetjes.

Gepost door: Piet | 03-11-06

drie op een rij... ... en we stellen moeiteloos vast dat de laatste de beste is, de eerste veruit de minste (Van Vliet is een hopeloos overschat dichter, was toevallig de advocaat ten huize bij de betere literatoren en mocht zodoende op veel goodwill rekenen; de Coninck is ook geen blijver, zijn taalvirtuositeit wordt op den duur woordenacrobatie, geen poëzie)

Iris, ik plaatste nog een repliekje op je commentaar bij mij :-)

Gepost door: marlon | 04-11-06

Blog Dag Iris, Philip Hoorne heeft ook een skynetblog maar misschien wist je dat reeds. Fijn weekend, geniet er van.

Gepost door: Evy | 04-11-06

De commentaren zijn gesloten.