01-08-06

EEN STAD VAN UITERSTEN

Ik onderga momenteel de uitersten van mijn stad : van rumoerige feestende is ze verworven tot nazinderende dode stad, waar minuscule glasschilfertjes tussen de kasseien stilletjes liggen te lonken naar nog een laatste poetsbeurt.
Flarden affiches worden her en der verder losgerukt door de wind of worden overplakt door een aangekondigd nakend buurtfeest.
Augustus is zowat de maand van aanvaardbare, kleinschalige bijeenkomsten waar de burgers nog maar eens buiten verzamelen voor echte Gentse leute.  De Patersholfeesten zijn als eerste aan de beurt.  Daar waar een koel pintje afgedekt wordt met een Gentse (kaneel)mastel, een natje en een droogje tegelijk.

Dan komen de Begijnhoffeesten : een herontwaken van de tijd van toen in een canvas van nu.  Waar jong en oud samen opgaan in sjoelbakken en klompen lopen, waar jonge senioren hun disco-prestaties ten beste geven, waar appelbeignets met poedersuiker de kinnen aflopen, waar het Gents dialect de scepter zwaait.

Intussen slentert de Gentenaar met blij gemoed terug naar de praktijken van dokter, kinesist, osteopaat, podoloog die bruingebrand met uiterst wit-lachende mond hun vernieuwde krachten ten dienste stellen.  Ook de slager, bakker, apotheek heeft zijn luiken opgerold en voor één keer in 't jaar zijn de rollen omgekeerd en begroeten de klanten opgelucht en tevreden hun leveranciers achter de toonbank.

 
 

08:14 Gepost door Iris in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) | Tags: buurtfeesten, sociaal leven |  Facebook |