11-11-06

BURGEMEESTER AAN DE BORST

Beke

“Het is niet omdat je dag na dag met klachten bezig bent, dat je geen gevoel voor humor kunt hebben” zegt de Gentse ombudsvrouw.  Dus gaf ze aan uittredend burgemeester Frank Beke een cartoon van Gipi als afscheidscadeau. En wat voor één….
Onze burgervader als figuur in de Mammelokker-legende, die toevallig boven de toegangsdeur van de ombudsvrouw is uitgehouwen.  Het is mede dankzij Frank Beke dat de ombudsdienst uit de grond werd gestampt.

De legende van de Mammelokker
Er is geen beeld dat zo populair is bij de Gentenaars.  Het reusachtig, half verheven beeldhouwwerk bevindt zich boven de ingang van de gewezen stadsgevangenis achteraan het Belfort.  Het toont een vrouw die in een gevangenis de borst geeft aan een uitgeputte, in ketens vastgeklonken, grijsaard.

Het woord mammelokker getuigt van een spitsvondige volkshumor.  Een lokke of loke is een namaak speen, een toegenaaid vodje in de vorm van een vinger, waarin men gekauwd brood en een beetje suiker stak. Deze namaakspenen waren voor de Eerste Wereldoorlog in zwang bij arme mensen.  Met mamme wordt zowel een voedstervrouw als een forse vrouwenborst bedoeld.
Dit beeld stelt, volgende een Romeinse legende, een zekere Cimon voor die gedoemd werd om in een kerker van honger te sterven. Hij ontving iedere dag het bezoek van zijn dochter.  Na vele weken merkte men dat de oude man nog steeds leefde.  Zijn cipier bespiedde hem en zag hoe zijn dochter bij elk bezoek hem met de borst voedde.  Dit edel gebaar van kinderliefde trof de rechters en de  oude man werd vrijgelaten.
De maker van het beeld is onbekend.  De stadsgevangenis werd gebouwd in 1741 door toenmalig stadsarchitect
David ’t Kindt.
De naam mammelokker slaat ook op de stadsgevangenis zelf omdat ze voor de Eerste Wereldoorlog zeer populair was als tijdelijke, meestal nachtelijke opsluitplaats voor dronkaards, bedelaars, slechte (?) vrouwen en zelfs voor kinderen die zich niet goed gedroegen en door hun ouders voor enkele uurtjes daar werden gebracht.
(een eerste en oudste vorm van crèche !)

Beke 2

 

Totnogtoe had onze burgervader de bijnaam van Frank Bike, naar allegorie met zijn familienaam, en omdat hij een fervent fietser is.  Ik hoop maar dat ze die mens, als hij met pensioen is, niet ook nog eens, och arme,  de mammelokker  gaan noemen.