13-10-06

GENERATIES

Hoe ouder ik word hoe meer ik besef dat ik heel wat genen met mijn moeder gemeenschappelijk heb.  Als je jonger bent sta je daar niet zo bij stil.  En eigenlijk wil je zelfs helemaal niet op je moeder of vader gelijken.  Als rebellerende adolescent heb je een soort afweermechanisme om zelfs de geringste vergelijkingen af te stoten.

Naarmate de jaren vorderen en vooral als moeder en/of vader nog leeft, besef je willens nillens hoe je bepaalde dingen op dezelfde manier doet, hoe je over bepaalde zaken identiek hetzelfde denkt.  Soms schrik je van de duidelijke overeenkomsten.

Maar heel soms moet je bij jezelf toegeven hoe fijn het is juist die deugdzame eigenschappen te hebben over-geërfd waarvoor je oude moeder van haar omgeving heel wat complimentjes ontvangt.  Zo heb ik de laatste jaren dezelfde positieve ijdelheid van mijn moeder ook bij mezelf ontdekt en zie ik in haar mijzelf terug over 25 jaar, althans dat hoop ik er nog zoveel jaren te mogen bijdoen.
Ook bij mijn eigen dochters merk ik identieke patronen als bij mezelf.  Maar ik hou me in er hen op te wijzen omdat zij nog volop hun leven aan ’t uitbouwen zijn en net zoals ik toen misschien niet zo graag geconfronteerd willen worden met de overhevelingen uit het ouderlijk nest.  Toch geeft het me een innerlijke, deugdzame gloed wanneer ik bij een bezoek merk dat ze met aandacht voor gezelligheid de koffietafel hebben versierd met passende servetten en een toefje bloemen en het kaarslicht waarmee ze van in de wieg zijn grootgebracht.

Vorige zondag, toen ons kleinzoontje verjaarde, en de ganse familie was uitgenodigd had mijn jongste dochter alle gebak en taarten zelf gemaakt.  Zag ik daar nu ook niet mijn eigen ideeën in terug.  En mijn fier moederhart sprong op van innerlijke vreugd.

’t Zijn zulke momenten die je duidelijk maken dat, ook al is een mensenleven vergankelijk, het overbrengen van zeden en tradities de geschiedenis aanvullen en cultuur laat verder leven, dat verschillen tussen de jongste en de oudste in zekere zin niet zover van elkaar staan, al is dit langs de buitenkant in doen en laten niet zo sterk zichtbaar.

Onze vrij kleine vier generatie-familie heeft meer gemeen dan dat we op ’t eerste zicht vermoeden.  Het zorgzaam koesteren van een achter-kleinkind zal altijd de meest geschikte taak blijven voor een over-grootmoeder…..

BLOG

 

23:42 Gepost door Iris in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: generaties, over-ervingen, cultuur |  Facebook |

25-09-06

TENTOONSTELLING

Meesters van de precolumbiaanse kunst  of De verzameling Dora en Paul Janssen - 15/09/06 - 29/04/07

Deze tentoonstelling biedt de mogelijkheid om het Amerikaanse continent van Alaska tot Vuurland te doorkruisen en daarbij echte meesterwerken van de precolumbiaanse kunst te ontdekken.
Dankzij het bruikleen van de verzameling van Dora en Paul Janssen, aangevuld met een selectie van topstukken uit de Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis, wordt er op die manier eer bewezen aan de kunstenaars uit die periode.
De edelsmeedkunst behoort zonder twijfel tot de hoogtepunten van dit evenement.   Zelden werd een dergelijke hoeveelheid kostbare sieraden op één plaats samengebracht.
Mixteekse juwelen, fabeldieren uit Costa Rica en Panama, hangers, maskers en miniaturen uit Colombia en kostbaarheden uit Peru getuigen van de vaardigheid en de creatieve geest van de Amerikaanse edelsmeden.
Het verzamelaarsechtpaar Janssen had echter de intelligentie hun benadering van de pre-columbiaanse wereld niet enkel tot deze artistieke productie te beperken.

De tentoonstelling is te bezichtigen van dinsd. tot zonda. van 10 tot 17u.

www.kmkg.be

 

Wij nemen er graag een dagje vrij voor en verzeilen op die manier ook nog eens in onze kunstzinnige hoofdstad 

 

08:42 Gepost door Iris in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: verzameling, kunst, cultuur |  Facebook |

30-08-06

DE PROVENCE (2)

Pittoreske dorpjes met ieder op zich hun eigen ding wisselen onze etmalen af.
Pélisanne

dat klinkt als de naam van een godin met haar hoorn des overvloed aan zuiderse geuren en kleuren, waar we temidden van gesloten luikjes en steegjes oogverblindend ten prooi vallen aan een dorps-bloemenpark met uitnodigende bankjes; een oase van sfeer en rust.

Het oude Vernègues

dat reikt tot waar horizon en wolken elkaar vinden; waar enkel ruïnes herinneren aan een aardbeving in 1909 en die haar vernieuwde dorpskern dan maar lager ging bouwen.

Alleins met haar 2.100 tellende zielen, een heus belfort

en een kasteelruïne met prachtig panorama met open vensters naar een wolkenloze blauwe hemel.

En Salon, geboorteplaats van Michel de Nostredame of Nostradamus (1503-1566) waar zowel  verleden, heden als toekomst je overvallen.  In de voetsporen van deze kruidendokter, astroloog, humanist, ontdek je zijn leven en wetenschappelijk oeuvre in het Museum-huis dat hij bewoonde van 1547 tot aan zijn dood en waar een moderne sculptuur hem nog steeds eert.

Le chateau de La Barben

in het gelijknamig dorpje, dat met haar volledig intact gebleven interieur doet wegdromen naar mantel- en degen tijden.  Volledig ingekapseld in de rotsen, in 1060 voltooid en behorende tot de monniken van Saint Victor de Marseille.  Later in de 15e eeuw toebehorend tot le roi René en nu nog steeds voor een deel bewoond door een franse markies.  Wij hadden de eer om de gids helemaal tot onze beschikking te hebben; 10 u. in de ochtend bleek voor velen blijkbaar nog te vroeg om even de tijdmachine terug te draaien.  De franse tuin deed achteraf na-mijmeren.

Dan is er natuurlijk nog Avignon met haar imposant Palais des Papes

incluis een overgebleven geestelijke die roerloos uitnodigde….

Le Pont d’Avignon, een must als je er toch bent; haar naam en faam en vooral haar lied overstijgt  evenwel de ruwe werkelijkheid.

Arles ademt kunst en sentiment uit

omwille van Van Gogh die er zijn minuscuul stekje had en er zijn zonnebloemen en irissen oogverblindend onsterfelijk maakte.  De arena geeft een grandeur aan deze stad en ook hier weer die onnoemlijke schilderachtige steegjes, waar men nooit op uitgekeken geraakt.

20:19 Gepost door Iris in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: la provence, cultuur, natuur |  Facebook |