05-08-06

VOORWAARTS, MARS !

Putje zomer, terrasjesweer, laatste soldenkoopjes, reisfoto’s sorteren of nog een paar daagjes vakantie te gaan, willen of niet, maar in augustus wordt mijn denkmachine al op wintertijd ingezet. Augustus is de maand waarin ik al aan winterse ontspanning denk want de tickets voor de komende theatervoorstellingen, concerten, optredens allerlei dienen gereserveerd of afgehaald.
Eerst wordt de kalender van het prikbord gehaald en samen met de opgespaarde programmafoldertjes op tafel uitgespreid.  Zelfs in komkommertijd, als alle theaterdeuren nog vergrendeld zijn, blijft mijn hoofd cultureel zinderen.  Alle mogelijke uitgestalde folders in souvenirwinkels, toeristenbureaus en musea worden door mij geplunderd en in een plastic zakje, minuscuul opgevouwen in mijn zomerhandtas en dus nooit ver weg, opgeborgen.
Her en der in de stad trekken veel belovende affiches me sowieso al uit mijn “hier en nu” en stevent mijn ingebouwde automatische piloot er onverstoorbaar toch op af.
Ach, er lijkt weer zoveel te beleven in de ontelbare theaterzaaltjes van mijn stad en ’t is een heus gedoe om de nog openstaande kalenderdagen, zo verspreid mogelijk, cultuur-gericht op te vullen.  Administratief ingesteld doe ik dit in kwadraat want ook mijn zakagenda moet eraan geloven. Mijn regenboog-imago waardig versier ik mijn persoonlijk notaboekje drie-kleurig : zwart, blauw, rood, al naargelang mijn interesse-quota.  Los van kalender en agenda maak ik ook nog eens een chronologisch lijstje op in volgorde van speeldagen en verschillende theatergezelschappen, waarmee ik straks de  bespreekbureaus binnen storm.
In augustus reeds beleef ik de komende herfst, winter en lente tot aan de volgende komkommertijd en word ik natuurlijk geconfronteerd met hoe razendsnel de tijd verglijdt.
Soms denk ik er ook mijn garde-robe-uitrusting bij en lopen mijn ogen, in gedachten, de winterkant van mijn kleerkast af.
Ik weet het, ik besef het, dit op-voorhand-gedoe doet mijn Zen-beleving geweld aan.  Doch het gevoel van rood pluchen zetels reeds in het achterhoofd bezorgt me in zekere mate een warme doorstroming en vermits we deze zomer zelfs al grote hitte hebben doorstaan kan een deugddoende gloed van gezelligheid er ook nog bij en wakkert een soort euforie van wat nog komen zal aan.  Enne, het zit vast en zeker ook in de genen,denk ik plots, want ik herinner me dat mijn moeder haar leven lang lid is geweest van de Vooruitziende Vrouwen….

http://www.vooruit.be/programma/podium/

http://www.ntgent.be/

http://www.tinnenpot.be/tekst/frameset.htm

http://www.minard.be/

 

 

 

 

08:49 Gepost door Iris in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: wintertijd, gezelligheid, theater |  Facebook |