08-10-06

EEN RASACTEUR VAN DE STRAAT

Nolle 1

Ik zie hem, Nolle Versyp, nog levendig in de zetel, bij ons thuis, een jeneverke aan de lippen.  Een vrij rustig man die op zondagochtend zijn, door ons gekozen, kunstwerk “De ijzeren brug aan de Nieuw Vaart-Gent” kwam afleveren.  Een pentekening, zo minutieus en gedetailleerd correct  zoals alleen een fotografisch oog het waarneemt.
Wij kenden Nolle van het theater, van diverse TV-feuilletons en de laatste jaren van dr. Dré uit Thuis.  Dat hij een geboren Gentenaar (Rabot) is, dat we hem met vrouw en kleinkinderen op straat al eens tegen kwamen, was voor ons vertrouwd.  Wat we indertijd niet wisten was dat de acteur ook nog de kunsten van het tekenen beheerste.
Op een toevallige tentoonstelling ontdekten we zijn fraaie potlood-getekende hoekjes en kantjes in en rondom het Gentse.  We waren meteen verkocht.  Hij zou het eigenhandig bij ons thuis bezorgen.  Daar zaten we dan, die bewuste zondag, met z’n drieëen, een geschikt plekje uit te kiezen.  ‘t Was alsof we hem al jaren buiten het podium en scherm kenden. Een gedreven kunstmens, veelzijdige kennis en de eenvoud zelve.  Trotse vader van vier volwassen kinderen en steke-zot van zijn vele kleinkinderen.  We hebben toen honderduit zitten vertellen over de Gentse toneel-scène en het TV-milieu in ’t algemeen.  Hoe hij zich als niet-geschoolde auteur wist op te klimmen tot een karakterspeler, pur sang.
Nolle Versyp werd geboren in een Gentse arbeiderswijk als oudste van vijf.  Vader was slager.  Hij vertelde dat hij zijn ouders dankbaar was dat hij mocht studeren en uiteindelijk graficus werd.  Zijn allereerste baan was bij De Standaard.  Daarna werd hij redacteur bij uitgeverij Snoeck-Ducaju.  Daarnaast volgde hij in ’t weekend theaterlessen bij Studio 50, het latere befaamde Gentse Arca-theater.
Samen met broer Oswald (ook een tijdje te zien als Stany in Thuis) richt hij Theater Vertikaal op waarbij hij negentien jaar speelde.  Hij ontwierp ook de decors en tekende de affiches.
In 1975 treedt hij toe tot het professioneel stadstheater NTG.  Vanaf zijn eerste rollen bleek dat hij zowel tragedies als komedies de baas kon.  Hij was een krachtig acteur met een sterke présence.
Voor zijn vertolking van “De vrek” van Molière kreeg hij in 1988 de Oscar de Gruyterprijs.
Tijdens loze momenten in zijn acteursloge zat hij ook nog eens geschiedenisboeken naar het Nederlands te vertalen (zo’n veertig in totaal).
Eén van zijn allergrootste hobby’s was echter tekenen wat hij deed met een uitzonderlijk oog voor precisie en detail. 
We wisten wel dat de brave man aan reuma in de ergste graad leed; in mei dit jaar onderging hij een longtransplantatie maar het is niet mogen zijn.  Hij stierf eerder deze week op zeventigjarige leeftijd.

Nolle , jouw lijfelijk gemis compenseren wij in het juweeltje aan onze muur, de we vanaf nu nog intenser koesteren……

Nolle 3

 

11:33 Gepost door Iris in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: toneel, tv, acteur, tekenen, hommage |  Facebook |