07-09-06

EEN NIEUW SEIZOEN, EEN NIEUW BESEF, EEN NIEUW LOSLATEN

 

loslaten

namen in het witte zand
figuren op verse ademdamp
boodschappen in luchtbellen geblazen
echo's met de wind verder gedragen
kwetsbaar, uitwisbaar in hun bestaan

dagen en nachten op het ritme van de zee
waarin wij ons blijvend herhalen
als eb en vloed van wel en wee
als komen en gaan in ons bestaan

verlangens als zandkorrels omkneld
ontglippen onze neiging tot behoud
verzoeken onherroepelijk tot loslaten
op weg naar een nieuw zelfbestaan

 

15:16 Gepost door Iris in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) | Tags: poezie, loslaten, levenscirkel |  Facebook |