29-07-06

FLUITJESCULTUUR

Over de Gentse politie kan men op z’n minst zeggen dat ze inventief is. Nog maar pas bekomen van de Feestendrukte, uniformen terug uit de droogkuis, combi’s gedesinfecteerd, pc-schermen van zweetdamp gereinigd of er staat alweer een stadsconcert op het programma.  Dit keer door een voor 55% procent vertegenwoordigde maatschappelijke groep : de senioren.

Een heus fluitjesconcert zal onze stad overspoelen, want de laatste maanden werden maar liefst zesduizend fluitjes, gratis, verspreid en de vraag blijft het aanbod overstijgen.

Zo’n help-mij-fluitje, want zo heten ze officieel, heeft echter niets te maken met de viagra-pil.

Neen, het bewuste fluitje is, volgens de politie, DE grote beveiliger voor iedere bejaarde die zich bedreigd voelt in eigen woning of op straat waarop hij al fluitend de aandacht van de omstaanders kan trekken als er iets fout dreigt te gaan, een soort preventieprojectiel voor senioren.

En sinds november vorig jaar de fluitjes gretig van de hand gingen, heeft de politie in haar statistieken reeds drie gevallen van nut kunnen aanstippen.
Mijn nieuwsgierige en uitdagende “ik” heeft natuurlijk ook zo’n fluitje in haar bezit.

Met speelse drang heb ik het onder de lakens J uitgeprobeerd uit schrik dat het ganse appartementsgebouw hier aan de deur zou staan : noppens natuurlijk.  Dat help-mij-fluitje helpt aan geen kanten en verschilt in geen enkele fluitklank van dat van een scheidsrechter op het veld of zelfs van datgene dat aan kinderen als troostprijs overhandigd wordt bij het eendjesvissen op de kermis. Ik vind dat help-mij-fluitje maar een fluitje van (g)een cent.

En wat als oma en opa hun fluitje uitdelen aan de kleinkinderen voor de eenvoudige reden dat oma liever haar parelsnoer op haar boezem draagt of dat opa zijn fluitkracht het niet meer haalt ?  Want ’t is toch de bedoeling dat men zijn fluitje overal en altijd meesleurt ?

Ik ben alvast niet te vinden voor dat help-mij-fluitje, tenzij dat al die fluitjes oproepen tot een gezamenlijke vogelkesdans, dan kan Gent in haar analen nog maar eens een straatact noteren, een soort after-Gentse Feesten-fluitjes-straattheater.  Ach waarom niet, een stad moet verder leven, al is het met fluitend beven of met bevend fluiten…..

 

 

 

08:43 Gepost door Iris in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: politie, beveiliging, senioren, fluitjes |  Facebook |