03-08-06

ZOMERMELANCHOLIE

schommelingen van uitersten
halen melancholie naar boven
verschroeide dagen, zwoele nachten
zinderen na in mijn recent denken
kunnen die regenvloed niet aan
druppels die sissend uiteenspatten
op mijn opgewarmde huid
die 't verschil niet dragen kan
mijn lijf verdeeld in gradenvakjes
 mijn hoofd in volle gloed
aanvaardt geen kilte op de grond
ook mijn handen leggen zich
bij mijn voeten neer als
een ontspoorde thermostaat
wind en regen trekken
mijn voegen uit elkaar
  is dit een zomer te vroeg
   reeds naar herfst gericht ?
de hemel doet me twijfelen
en wankelen in deze kringloop
die de mijne niet is
moet ik de kersen rond mijn
oren nu alweer afrukken
of zal het de zon alsnog
lukken de kastanjes
zich op hun tijd
 te laten plukken ?

 

Iris


15:10 Gepost door Iris in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: poetisch, weemoed, zon, wind, regen |  Facebook |